III SA/Gd 594/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej zapłaty należności z tytułu przechowywania, oszacowania i wyzłomowania pojazdu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji S. W. z dnia 7 kwietnia 2014 r. nr [...]. K. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 maja 2015 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji S. W. z dnia 7 kwietnia 2014 r. (nr [...]), którą zobowiązano skarżącego do zapłaty należności z tytułu usunięcia, przechowywania, oszacowania i wyzłomowania pojazdu w wysokości 22.264,18 zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji S. W. z dnia 7 kwietnia 2014 r. Odnośnie tej kwestii skarżący wskazał, że adresatem decyzji powinna być inna osoba i w przypadku zmiany decyzji, rozliczania mogą okazać się nadmiernie skomplikowane i długotrwałe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu dotyczy decyzji S. W. z dnia 7 kwietnia 2014 r. (nr [...]), którą zobowiązano skarżącego do zapłaty należności z tytułu usunięcia, przechowywania, oszacowania i wyzłomowania pojazdu, a wiec decyzji organu pierwszej instancji. Tymczasem przedmiotem skargi do Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 maja 2015 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W zwrocie "w granicach danej sprawy" chodzi o sprawę administracyjną w ujęciu materialnym. Na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalania tożsamości tej sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Natomiast tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7). Skoro przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na rozstrzygnięcie procesowe, tj. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 7 kwietnia 2014 r., to w granicach tej (procesowej) sprawy nie mieści się decyzja rozstrzygająca sprawę co do istoty, tj. decyzja nakładająca na skarżącego obowiązek zapłaty należności z tytułu usunięcia, przechowywania, oszacowania i wyzłomowania pojazdu. Kwestia będąca przedmiotem analizy w zakresie zaskarżonego postanowienia pozwala jedynie na ustalenie możliwości dalszego procedowania (lub nie) odnośnie decyzji pierwszoinstancyjnej. Pomiędzy postępowaniem dotyczącym przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a postępowaniem w przedmiocie nałożenia na skarżącego obowiązku zapłaty nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Wskazane sprawy są ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na odrębność przedmiotu obu spraw, nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji S. W. z dnia 7 kwietnia 2014 r. nie mógł zostać uwzględniony i Sąd - na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.