III SA/Gd 597/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 5 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. w W. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 11 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca "A" Spółka z o.o. w W. wniosła skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 11 lipca 2012r., utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Inspektora Pracy z dnia 31 maja 2012 r., dotyczącą nałożenia kary pieniężnej w kwocie 20.000 zł z tytułu naruszenia norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw w jeździe oraz dziennego i tygodniowego czasu odpoczynku kierowców w transporcie drogowym. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji przywołanego przepisu wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek w tym przepisie zawartych , tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Podkreślenia wymaga, że sąd przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny skargi. W przedmiotowej sprawie skarżąca, poza złożeniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podała żadnych okoliczności uprawdopodobniających wstrzymanie jej wykonania. W tej sytuacji Sąd, uznając wniosek za bezzasadny, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.