III SA/Gd 597/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Asesor WSA Adam Osik Protokolant: Sekretarz Sądowy Mirosława Marszałek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2025 r. sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni z dnia 29 sierpnia 2024 r. nr 063/8110/9011/2024 w przedmiocie przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 29 sierpnia 2024 r. Dyrektor Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: "k.p.a."), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kartuzach z dnia 14 maja 2024 r. w przedmiocie przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu A. Spółce z o.o. z siedzibą w P. (dalej: "skarżąca "), w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych, spowodowane wystąpieniem w 2023 r. niekorzystnych zjawisk atmosferycznych. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym: Skarżąca w dniu 18 marca 2024 r. wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pomocy finansowej z tytułu szkód w uprawach rolnych spowodowanych wystąpieniem w 2023 r. suszy. Do wniosku załączyła wydruk protokołu oszacowania szkód, zgodnie z którym szkody w uprawach rolnych, obliczone za pomocą publicznej aplikacji, wyniosły powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym z ostatnich trzech lat poprzedzających rok wystąpienia suszy, do powierzchni uprawy, na której powstały szkody w uprawach rolnych. Protokół zawiera także informację o powierzchni upraw rolnych, na której powstały szkody. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Kartuzach (dalej: "organ I instancji", "Kierownik Biura Powiatowego ARiMR") weryfikując przedmiotowy wniosek stwierdził, że skarżąca zadeklarowała do płatności powierzchnię 17,79 ha, stanowiącą działkę o numerze ewidencyjnym [...], która znajduje się w rejestrze Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Skarżąca nie posiada tytułu prawnego do ww. gruntu (nie została zawarta umowa dzierżawy), co ustalono na podstawie wykazu danych przekazanych przez KOWR. Wobec powyższego organ I instancji zmniejszył powierzchnię uprawnioną do przyznania pomocy o zadeklarowany we wniosku obszar ww. działki ewidencyjnej i decyzją z dnia 14 maja 2024 r. przyznał skarżącej pomoc finansową w wysokości 45 105 zł, stanowiącej równowartość 10 495,15 euro. Skarżąca wniosła odwołanie, w którym wskazała, że organ I instancji niezasadnie zmniejszył obszar gruntów kwalifikujący się do przyznania pomocy. Zastosowano także niewłaściwą stawkę wysokości pomocy, gdyż susza wystąpiła na całym obszarze gospodarstwa rolnego, a szkody z tego tytułu wyniosły ponad 70%, co zostało uwidocznione na mapach IUNG. Aplikacja w sposób nieprawidłowy dokonała obliczeń w tym zakresie, przyjmując je na poziomie powyżej 30%, a skarżąca nie miała możliwości zakwestionowania tych obliczeń. Dyrektor Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni (dalej: "organ odwoławczy", "Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR") decyzją z dnia 29 sierpnia 2024 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jako materialnoprawną podstawę wskazano § 13zze rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 187 ze zm., dalej: "rozporządzenie"). Organ odwoławczy uznał, że powierzchnia gruntów dotkniętych suszą (90,71 ha), jak i stawki pomocy (szkody przyjęto na poziomie od 30 do 69,99%, zgodnie z załączonym do wniosku protokołem oszacowania szkód) zostały ustalone w sposób prawidłowy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z § 13zzd ust. 6 rozporządzenia protokół oszacowania szkód, o którym mowa w § 13zzd ust. 5, jest generowany automatycznie za pomocą publicznej aplikacji, jeżeli szkody spowodowane wystąpieniem suszy wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym z ostatnich trzech lat poprzedzających rok, w którym wystąpiły szkody spowodowane wystąpieniem suszy, po uprzednim złożeniu przez producenta rolnego wniosku o oszacowanie tych szkód. Producent rolny ma prawo do kilkukrotnego uzupełniania strat w poszczególnych uprawach w miarę ich obejmowania suszą wskazywaną przez System Monitoringu Suszy Rolniczej, aż do czasu potwierdzenia ostatniego zgłoszenia poprzez podpisanie wniosku o oszacowanie strat. Wówczas uruchamiany jest proces generowania protokołu strat (bądź kalkulacji w przypadku, gdy szkody zostaną wyliczone na poziomie 30% i mniej). Uniemożliwia on dokonywanie dalszych zgłoszeń. Dane wprowadzane przez producenta rolnego są w aplikacji automatycznie weryfikowane z danymi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (13zzd ust. 8 pkt 1-3 rozporządzenia), Systemy Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (13zzd ust. 8 pkt 5 rozporządzenia) oraz Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa Państwowy Instytut Badawczy w Puławach – IUNG (13zze ust. 1 pkt 3 lit. b w zw. z §13zzd ust. 13 pkt 1 rozporządzenia i art. 3 ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 477). W przypadku gdy producent rolny we wniosku o szacowanie strat spowodowanych wystąpieniem suszy poda procentową wysokość strat w poszczególnych uprawach wyższą niż wysokość ustaloną przez IUNG, do obliczenia wysokości szkody przyjmuje się dane w tym zakresie ustalone przez IUNG wynikające z Systemu Monitoringu Suszy Rolniczej (§ 13zze ust. 13 in fine rozporządzenia). Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do przyjęcia, że na całym obszarze gospodarstwa prowadzonego przez skarżącą wystąpiła susza powyżej 70%. Skarżąca nie przedstawiła jakiegokolwiek dowodu, który potwierdzałby tę okoliczność. Z dołączonego do wniosku wydruku protokołu z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym spowodowanych suszą w roku 2023 wynika, że szkody w produkcji roślinnej wynoszą 54,35% średniej rocznej produkcji. Organ odwoławczy nie znalazł także podstaw aby przyjąć, że pomoc finansowa powinna zostać przyznana do całego obszaru gospodarstwa zadeklarowanego przez skarżącą we wniosku. Stosownie do art. 22 ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (t.j. Dz. U. z 2024 r, poz. 261 ze zm.), jeżeli warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gruntu, pomoc jest przyznawana do gruntu, który w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie pomocy, jest w posiadaniu podmiotu ubiegającego się o jej przyznanie na podstawie tytułu prawnego. Stosownie do art. 39 ust. 1 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 589 ze zm.) tytuł prawny do nieruchomości rolnych Skarbu Państwa można nabyć po przeprowadzeniu przetargu wskutek zawarcia umowy dzierżawy. Zawarcie umowy dzierżawy byłoby ujawnione w rejestrach KORW, a dzierżawca byłby w posiadaniu umowy. W celu wyjaśnienia tej kwestii organ odwoławczy jako dowód dopuścił z urzędu materiał dowodowy zebrany m.in. w postępowaniu o przyznanie skarżącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2023. Na tej podstawie ustalono, że umowa dzierżawy z dnia 4 września 2000 r. została rozwiązana ze skutkiem na dzień 24 kwietnia 2019 r. i trwa postępowanie o przejęcie nieruchomości do Zasobu WRSP. Od 25 kwietnia 2019 r. były dzierżawca – P. W. nie posiada tytułu prawnego do użytkowania nieruchomości pochodzących z rozwiązanej umowy dzierżawy, a określonej jako działka nr [...]; od dnia rozwiązania umowy dzierżawy nie została zawarta żadna umowa cywilnoprawna na użytkowanie działki objętej wnioskiem. Pomimo wezwania skarżąca nie przedstawiła dowodów potwierdzających, że na dzień 31 maja 2023 r. posiadała tytuł prawny do działki ewidencyjnej numer [...] położonej w gminie D. Kwestia dotycząca posiadania tytułu prawnego do ww. działki została rozstrzygnięta wyrokiem WSA w Gdańsku z dnia 20 października 2020 r. sygn. akt III SA/Gd 485/20, którym oddalono skargę w analogicznej sprawie przyznania "pomocy suszowej" skarżącej. Organ I instancji zasadnie wykluczył z uzyskania pomocy finansowej z tytułu szkód zadeklarowaną we wniosku działkę rolną o powierzchni 17,79 ha położoną w gminie D. na działce ewidencyjnej nr [...] należącą do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, bowiem skarżąca nie posiada do niej tytułu prawnego. Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, żądając jej uchylenia i orzeczenia o przyznaniu pomocy finansowej zgodnie z wnioskiem. Skarżąca podniosła, że w postępowaniu administracyjnym została pozbawiona pomocy prawnej z urzędu, mimo że wnioskowała o jej przyznanie. W konsekwencji nie było możliwe uzupełnienie odwołania przez profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto skarżąca nie została zawiadomiona o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. Skarżąca wskazała, że w toku postępowania powzięła informację o kolejnym dowodzie w sprawie w postaci decyzji obszarowych i klęskowych w sąsiadującym gospodarstwie spółki W., która prowadzi gospodarstwo na zbliżonym obszarze. Podmiot ten prowadzi wspólną politykę handlową ze skarżącą, wchodzi w skład nieformalnej grupy gospodarstw, posiada identyczny płodozmian na tych samych działkach rolnych co skarżąca i w tych samych obrębach. Mimo to decyzje wydawane dla tego podmiotu diametralnie różnią się od zaskarżonej decyzji. Skarżąca wniosła o ich włączenie do materiału dowodowego. Podkreśliła przy tym, że nie posiada informacji, aby w powiecie słupskim obowiązywały inne zasady i prawa do orzekania w sprawach wniosków o pomoc unijną i krajową niż w powiecie kartuskim. Skarżąca zarzuciła także organom, że nie uwzględniły wyników corocznych kontroli obszarowych. Wskazała, że na spornej działce geodezyjnej przeprowadzane są kontrole w innych gospodarstwach, które (tak jak skarżąca ) również prowadzą na niej uprawy. W ich toku pomiarom podlegają także uprawy skarżącej. W ocenie skarżącej oświadczenie KOWR nie ma mocy dowodowej. Podmiot ten nie jest stroną w sprawie wniosku o przyznanie dopłat unijnych ani też nie nastąpiła kolizja w postaci złożenia wniosku obszarowego przez KOWR na ten sam obszar. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie sporna była wysokość przyznania skarżącej pomocy finansowej, w której gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych, spowodowane wystąpieniem w 2023 r. niekorzystnych zjawisk atmosferycznych - suszy. Zgodnie z treścią § 13zze ust.1 pkt 3 b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( Dz.U. z 2015 r., poz. 187 , dalej jako "rozporządzenie"), w 2023 i 2024 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2023 r. suszy w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, które zostały obliczone za pomocą publicznej aplikacji i wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji roślinnej w gospodarstwie rolnym z ostatnich trzech lat poprzedzających rok wystąpienia suszy. Zgodnie z §13zze ust.4 rozporządzenia średnia roczna produkcja roślinna, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b, jest ustalana na podstawie danych Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej - Państwowego Instytutu Badawczego o średniej wielkości produkcji roślinnej, udostępnianych przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra. W myśl §13zze ust. 8 rozporządzenia wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, ustala się jako iloczyn powierzchni uprawy, na której zgodnie z protokołem oszacowania szkód, o którym mowa w § 5 ust. 5 albo § 13zzd ust. 5, albo kalkulacją oszacowania szkód, o której mowa w § 13zzd ust. 7, powstały szkody spowodowane wystąpieniem w 2023 r. suszy (...) w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, i stawki pomocy. Przepis §13zze rozporządzenia w kwestii protokołu oraz kalkulacji oszacowania szkód odsyła do treści §13zzd rozporządzenia. Zgodnie z § 13zzd ust. 6 rozporządzenia, protokół oszacowania szkód, o którym mowa w § 13zzd ust. 5, jest generowany automatycznie za pomocą publicznej aplikacji, jeżeli szkody spowodowane wystąpieniem suszy wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym z ostatnich trzech lat poprzedzających rok, w którym wystąpiły szkody spowodowane wystąpieniem suszy, po uprzednim złożeniu przez producenta rolnego wniosku o oszacowanie tych szkód. Natomiast zgodnie z §13 zzd ust. 7 rozporządzenia w przypadku, gdy szkody spowodowane wystąpieniem suszy wynoszą nie więcej niż 30% średniej rocznej produkcji rolnej, o której mowa w ust. 6, za pomocą publicznej aplikacji jest generowana automatycznie kalkulacja oszacowania szkód. Jak zasadnie zauważył organ odwoławczy, skarżąca we wniosku o przyznanie pomocy oświadczyła, że wnioskuje o udzielenie pomocy finansowej z tytułu szkód w uprawach rolnych spowodowanych wystąpieniem w 2023 r. suszy, które zostały obliczone za pomocą publicznej aplikacji i wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji roślinnej w gospodarstwie rolnym z ostatnich trzech lat poprzedzających rok wystąpienia suszy, do powierzchni uprawy, na której, zgodnie z protokołem/kalkulacją oszacowania szkód (sporządzonym/sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego), powstały szkody w uprawach rolnych. Jak szczegółowo wyjaśnił organ odwoławczy, po złożeniu wniosku o szacowanie strat spowodowanych wystąpieniem suszy, aplikacja "zgłoś szkodę rolniczą" generuje kalkulację z oszacowania szkód w przypadku, gdy szkody wynoszą nie więcej niż 30% średniej rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym albo protokół oszacowania szkód w przypadku, gdy szkody wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym. Wprowadzane przez producenta rolnego dane są w aplikacji automatycznie weryfikowane m.in. z danymi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, tj. danymi z e-Wniosku Plus w zakresie upraw rolnych zgłoszonych do wniosku o dopłaty bezpośrednie (13zzd ust. 8 pkt 1-3) oraz Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa Państwowy Instytut Badawczy w Puławach (IUNG) w zakresie zasięgu i procentowych strat w uprawach rolnych spowodowanych przez suszę wynikających z prowadzonego przez IUNG Systemu Monitoringu Suszy Rolniczej. (13zze ust. 1 pkt 3 lit. b w zw. z §13zzd ust. 13 pkt 1 rozporządzenia i art. 3 ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich ,t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 477). Należy podkreślić, że zgodnie z treścią § 13zzd ust. 13 rozporządzenia w przypadku gdy producent rolny we wniosku o oszacowanie szkód poda procentową wysokość szkód spowodowanych przez suszę w poszczególnych uprawach wyższą, niż wysokość ustalona na podstawie danych Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa - Państwowego Instytutu Badawczego, do obliczenia wysokości szkody przyjmuje się dane Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa - Państwowego Instytutu Badawczego. Dane pozyskiwane z monitoringu suszy przenoszone są do aplikacji "Zgłoś szkodę rolniczą" w celu weryfikacji zakresu suszy i wysokości strat w uprawach określonych samodzielnie przez producentów rolnych przy wypełnianiu tej aplikacji. Skarżąca kwestionując wysokość przyznanej pomocy finansowej podnosiła, że na całym obszarze jej gospodarstwa wystąpiła susza powyżej 70%, co uwidocznione jest na mapach Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa. Okoliczności tej jednak nie wykazała. Natomiast z protokołu z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym spowodowanych suszą w roku 2023, przedstawionego przez skarżącą wynika, że szkody w produkcji roślinnej wynoszą 54,35% średniej rocznej produkcji. Nie było zatem podstaw do przyznania skarżącej wyższej kwoty pomocy finansowej, związanej z wysokością poniesionych szkód. Skarżąca zarzucała też, że przy przyznaniu pomocy nie uwzględniono zadeklarowanej przez nią powierzchni 17,79 ha, stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym [...]. Jednak , jak ustaliły organy , skarżąca nie posiada do tej działki tytułu prawnego. Przedmiotowa działka znajduje się w rejestrze Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Od dnia 25 kwietnia 2019 r. były dzierżawca (P. W.) nie posiada tytułu prawnego do użytkowania nieruchomości pochodzących z rozwiązanej umowy dzierżawy, a określonej jako działka nr [...]. Nie mógł on zatem skutecznie użyczyć gruntów, znajdujących się na przedmiotowej działce. Kwestia ta została rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 października 2020 r. sygn. akt III SA/Gd 485/20, wydanym na skutek skargi wniesionej przez skarżącą. Od dnia rozwiązania umowy dzierżawy nie została zawarta żadna umowa cywilnoprawna na użytkowanie tej działki. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo wyjaśnił, z jakich powodów w niniejszej sprawie istotna jest kwestia tytułu prawnego skarżącej do gruntów, w stosunku do których ubiega się o przyznanie pomocy finansowej z powodu suszy. Pomoc finansowa z tego powodu powiązana jest z ubieganiem się przez producenta rolnego o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w roku, w którym wystąpiła susza. Zgodnie bowiem z § 13zzd ust. 10 rozporządzenia wniosek o oszacowanie szkód, o którym mowa w ust. 6, producent rolny składa po złożeniu wniosku o przyznanie płatności w roku, w którym wystąpiła susza. W § 13zzd ust. 11 pkt 4 rozporządzenia wskazano, że wniosek o oszacowanie szkód, o którym mowa w ust. 6 zawiera informacje o powierzchni upraw rolnych zgodnej z wnioskiem o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w roku, w którym jest składany wniosek. Zatem uprawy znajdujące na działkach rolnych położonych na działkach ewidencyjnych zadeklarowanych przez producenta rolnego we wniosku na 2023 r. stanowią podstawę udzielenia pomocy finansowej, przy czym warunkiem przyznania płatności bezpośrednich jest posiadanie gruntów, co wynika z treści art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 261 ze zm.), który stanowi, że płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli prowadzi działalność rolniczą, a łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do podstawowego wsparcia dochodów będących w posiadaniu tego rolnika (...). Z kolei w myśl art. 22 w/w ustawy, jeżeli warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gruntu, pomoc jest przyznawana do gruntu, który w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie pomocy, jest w posiadaniu podmiotu ubiegającego się o jej przyznanie na podstawie tytułu prawnego. Skarżąca podała do płatności obszar użytkowany rolniczo na działkach ewidencyjnych znajdujących się w rejestrze Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 589 ze zm.) tytuł prawny do nieruchomości rolnych Skarbu Państwa można nabyć po przeprowadzeniu przetargu wskutek zawarcia umowy dzierżawy. Skarżąca takiej umowy nie przedłożyła. Odnosząc się do zarzutu skargi, że "przyjęto jako dowód oświadczenia strony trzeciej, tj. KOWR" należy zauważyć, że Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa jest instytucją, działającą na podstawie ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa ( tj. Dz.U. z 2025r., poz. 294). Z wykazu danych przekazanych przez KOWR nie wynikało, by skarżąca miała do działki ewidencyjnej nr [...], o powierzchni deklarowanej do płatności 17,79 ha, tytuł prawny. W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania informacji, uzyskanej od tej instytucji przez organy. Jeszcze raz podkreślić trzeba, że to skarżąca , jako podmiot ubiegający się o przyznanie wnioskowanej pomocy, powinna wykazać tytuł prawny do przedmiotowej działki, czego nie uczyniła. W związku z powyższym zasadnie odmówiono skarżącej przyznania pomocy finansowej do wymienionej wyżej działki ewidencyjnej. Niezasadne są zarzuty skargi dotyczące braku przyznania skarżącej pomocy prawnej z urzędu w toku postępowania administracyjnego, co pozbawiło skarżącą pomocy prawnej przy sporządzaniu odwołania i w toku postępowania przed organem odwoławczym. Organ odwoławczy zasadnie poinformował skarżącą, że w postępowaniu administracyjnym nie przewidziano instytucji pomocy prawnej z urzędu oraz wyjaśnił skarżącej, jaki dokument powinna przedstawić (dotyczący tytułu prawnego do w/w działki). Skarżąca mimo tego pouczenia wskazanego dokumentu nie przedłożyła. Wbrew wynikającemu z treści skargi przekonaniu skarżącej, treść decyzji dotyczących gospodarstwa rolnego innego podmiotu, czy też decyzji wydanych w innym powiecie nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Organy administracji rozpatrują bowiem wniosek złożony przez konkretny podmiot, a sąd administracyjny, rozpoznający skargę na decyzję, wydaną na skutek przeprowadzonego przez organy postępowania, związany jest granicami danej sprawy. Wynika to z treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako " p.p.s.a."), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak uwzględnienia przez organy wyników corocznych kontroli obszarowych również nie mógł wpłynąć na wynik sprawy. Jak już wskazano wyżej , dla rozstrzygnięcia sprawy istotna była kwestia tytułu prawnego skarżącej do działki, a nie to, czy obszar działki był uprawiany. Brak zawiadomienia skarżącej o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, co zdaniem skarżącej uniemożliwiło weryfikację, czy załączone są materiały dowodowe, nie może skutkować uwzględnieniem skargi. Sąd może uwzględnić skargę w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Skarżąca nie wykazała, by brak możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w jakikolwiek sposób wpłynął na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, że w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy w sposób prawidłowy przedstawił ustalony stan faktyczny, prawidłowo zastosował przepisy prawa, mające zastosowanie w niniejszej sprawie oraz odniósł się wyczerpująco do zarzutów i twierdzeń skarżącej. Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego ani przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.