III SA/Gd 600/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2018 r. sprawy ze skargi "A" w [...] na decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia 14 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za czynności kontrolne 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia 8 maja 2018 r. nr [...], 2. zasądza od Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącego "A" w [...] 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 11 kwietnia 2018 r. upoważniony przedstawiciel Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego przeprowadził kontrolę sanitarną w pomieszczeniach Kliniki Neurologii - Oddział Neurologii Ogólnej i Oddział Udarowy Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w G. mieszczących się przy ul. [...] ( dalej jako: "Uniwersyteckie Centrum Kliniczne" lub "UCK"). Mając na uwadze wynik ww. kontroli, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał w dniu 8 maja 2018 r. decyzję nr [...], skierowaną do Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego, nakazującą w terminie do 30 września 2021 r.: 1. Oddział Neurologii Ogólnej: a. wyposażyć brudownik w płuczkę-dezynfektor lub urządzenie do dekontaminacji oraz utylizacji wkładów jednorazowych wraz z zawartością, b. w salach chorych zapewnić dostęp do łóżek pacjentów z trzech stron, w tym z dwóch dłuższych. 2. Oddział Udarowy: a. wyposażyć brudownik w płuczkę-dezynfektor lub urządzenie do dekontaminacji oraz utylizacji wkładów jednorazowych wraz z zawartością, b. w salach chorych zapewnić dostęp do łóżek pacjentów z trzech stron, w tym z dwóch dłuższych. Jako podstawę wydania decyzji wskazano art. 27 ust. 1 i art. 37 ustawy z dnia 14 maja 1985 r. o Państwowej inspekcji Sanitarnej (Dz.U. 2017r., poz. 1261 ze zm) oraz wynikające z protokołu kontroli nr [...] ustalenia dotyczące naruszenia przez Uniwersyteckie Centrum Kliniczne wymagań higienicznych i zdrowotnych wynikających z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz.U. 2012r., poz. 739 ze zm.). W tym samym dniu 8 maja 2018r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał decyzję nr [...], którą, na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, ustalił wobec Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego opłatę w wysokości 137 zł za wykonane czynności kontrolne. W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie art. 10 ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2010r., Nr 36, poz. 203 ), Dyrektor Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w G. wydal rozporządzenie nr [...] z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie ustalania i pobierania opłat za badania oraz inne czynności wykonywane przez Państwowego Inspektora Sanitarnego, w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, a następnie wydał zarządzenia zmieniające. Organ wskazał, że zgodnie z podanymi wyżej przepisami opłatę ustala się i pobiera za badania i innego rodzaju czynności związane ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego, jeżeli w wyniku badań lub innych czynności stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Zgodnie z ww. zarządzeniem koszty pośrednie stanowią 51,75% kosztów bezpośrednich, a stawka roboczogodziny pracownika Oddziału Przeciwepidemicznego Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w G. wynosi 27, 51 zł. Ponadto w ww. zarządzeniu określono, że czas wykonania innych czynności w siedzibie firmy (analiza i opracowanie dokumentacji) wynosi 2 godziny z zakresu bieżącego nadzoru sanitarnego. Organ przestawił w uzasadnieniu w formie tabeli w oparciu o jakie składniki ustalona została opłata za czynności kontrolne przeprowadzone w Klinice Neurologii Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w G. tj. I. Koszty bezpośrednie (90,13 zł) : 1. Wynagrodzenie pracowników wykonujących czynności kontrolne a. przeprowadzenie kontroli przez 1 pracownika w ciągu 1 godziny- 27,51 zł b. analiza i opracowanie dokumentacji w siedzibie organu w wymiarze czasu ustalonego ww. zarządzeniem tj. 2 roboczogodziny – 55,02 zł. 2. Koszty przejazdu służbowego pracownika wykonującego kontrolę – 7,60 zł za bilet czasowy do jednej godziny w obie strony II. Koszty pośrednie 51,75%x 90,13 zł = 46,64 zł. Suma kosztów bezpośrednich i pośrednich ( w zaokrągleniu ) w wysokości 137 zł stanowiła opłatę, którą nakazano stronie uiścić. Uniwersyteckie Centrum Kliniczne wniosło odwołanie od decyzji ustalającej opłatę, powołując się na wydane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego postanowienie z dnia 19 lutego 2018 r. znak [...] stwierdzające, że niespełnienie wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 czerwca 2012 r. (Dz.U. 2012r., poz. 739) w jednostkach organizacyjnych Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego pozostaje bez wpływu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów, pod warunkiem stosowania opracowanych i wdrożonych procedur, zapobiegających zakażaniom i chorobom zakaźnym, pod ścisłym nadzorem Zespołu Kontroli Zakażeń Szpitalnych. Strona wskazała, że stwierdzone podczas kontroli w kwietniu 2018 r. nieprawidłowości zostały ujęte w wydanym na jej wniosek ww. postanowieniu z dnia 19 lutego 2018 r. i uznane przez Dyrektora Państwowej Powiatowej Inspekcji Sanitarnej jako pozostające bez wpływu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów. Wskazane obszary podlegały okresowym kontrolom wewnętrznym zgodnie z obowiązującymi procedurami zapobiegającymi zakażaniom i chorobom zakaźnym przeprowadzanym zarówno przez Zespół Kontroli Zakażeń Szpitalnych jak i personel nadzorujący. Strona zauważyła jednocześnie, że w 2018 r. nie odnotowano nowych ognisk zakażeń oraz nie zauważono wzrostu zakażeń szpitalnych w stosunku do analogicznego okresu z lat poprzednich. Uniwersyteckie Centrum Kliniczne ściśle przestrzega wydanego postanowienia i nie powinno być dodatkowo obciążane (karane) za nieprawidłowości, które do tej pory również występowały, jednak ujęte były w Programie Dostosowawczym. Ponadto nieprawidłowości te nie mają wpływu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów, tym bardziej, że usuniecie tych nieprawidłowości w większości jest technicznie niemożliwe, a w aspekcie przeniesienia działalności z obecnego budynku do budowanego nowego obiektu kompletnie niezasadne. W związku z powyższym strona wniosła o cofniecie decyzji i nie nakładanie opłat za czynności kontrolne, w wyniku których stwierdzono nieprawidłowości ujęte w postanowieniu z dnia 19 lutego 2018 r. znak [...] zarówno w przedmiotowej kontroli jak i wszystkich pozostałych. Decyzją z dnia 14 czerwca 2018 r. nr [...] [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po rozpatrzeniu odwołania strony, utrzymał w mocy decyzję w przedmiocie ustalenia opłaty za wykonane czynności kontrolne. Organ podkreślił, że zgodnie z przepisami ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz zarządzeniem Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w G. nr [...] z dnia 25 czerwca 2015 r. i zarządzeń je zmieniających, opłatę ustala się za badania i inne czynności związane ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego, jeżeli w wyniku tych badań lub innych czynności stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Podczas kontroli w dniu 11 kwietnia 2018 r. w Klinice Neurologii stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych. Dlatego też organ I instancji zasadnie nałożył na stronę opłatę za czynności kontrolne, pomimo faktu, że postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r. stwierdził, że niespełnienie wymogów określonych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonujących działalność lecznicza (Dz.U. 201, poz. 739 ze zm.) w jednostkach organizacyjnych UCK pozostanie bez wpływu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów, pod warunkiem stosowania opracowanych i wdrożonych w szpitalu procedur, zapobiegających zakażeniom i chorobom zakaźnym, pod ścisłym nadzorem Zespołu Kontroli Zakażeń Szpitalnych. W związku z powyższym po zapoznaniu się z aktami sprawy [...] Państwowy wojewódzki Inspektor Sanitarny nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Uniwersyteckie Centrum Klinicznego w G. zaskarżyło decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 14 czerwca 2018 r. nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W złożonej skardze UCK wniosło o uchylenie ww. decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w związku z naruszeniem art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego niewłaściwą interpretację i uznanie, że w związku z uchybieniem przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą skarżąca obowiązana jest zwrócić koszty czynności kontrolnych, gdy tymczasem w przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny stwierdził, że niespełnienie wymagań określonych w ww. rozporządzeniu w jednostkach organizacyjnych UCK pozostanie bez wpływu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów pod warunkiem stosowania opracowanych i wdrożonych w szpitalu procedur zapobiegających zakażeniom i chorobom zakaźnym, pod ścisłym nadzorem Zespołu Kontroli Zakażeń Szpitalnych. W związku z wydaniem na podstawie art. 207 ust. 3 ustawy o działalności leczniczej, ww. postanowienia z dnia 19 lutego 2018 r, oczywistym było i wiadomym też organowi, że UCK nie spełnia wszystkich określonych wymogów określonych rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. W tej sytuacji przeprowadzana kontrola była bezzasadna. Szczególnie, że budowany jest nowy nowoczesny obiekt do którego zostaną przeniesienie oddziały i kliniki, które dziś znajdują się w starych budynkach. Przenosiny mają się rozpocząć w IV kwartale bieżącego roku. Zatem bezzasadne jest dostosowywanie dotychczasowych budynków, gdy już za klika miesięcy jednostki tam się znajdujące będą funkcjonować w nowym w pełni wyposażonym o dostosowanym do wszelkich wymogów budynku. Z tych też względów Dyrektor Szpitala wystąpił o wydanie postanowienia, o którym mowa w art. 207 ust. 3 ustawy o działalności leczniczej. Wobec powyższego uzyskanie tego rodzaju postanowienia powinno chronić stronę przed dalszymi kontrolami ze strony Inspekcji, a tym samym przed koniecznością ponoszenia związanych z tym kosztów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ podkreślił, że UCK nie zakwestionowało decyzji wydanej w wyniku stwierdzonych w toku kontroli uchybień, a jedynie decyzję ustalającą opłatę. Kontrola jednak miała miejsce i opłata została nałożona na UCK zgodnie zobowiązującymi przepisami. Sam fakt wydania postanowienia stwierdzającego, że niespełnienie wymagań określonych w rozporządzeniu pozostaje bez wpływu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów, nie zwalnia podmiotów wykonujących działalność leczniczą z dążenia do spełnienia wymagań, o jakich mowa w § 18 oraz części II pkt 5 Załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz.U. 2012r., poz. 739 ), a organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej z wykonywania kontroli przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o wyżej wskazane kryterium prowadzi do uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 14 czerwca 2018 r., utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 18 maja 2018r., która ustaliła opłatę za wykonane czynności kontrolne w wysokości 137 zł. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1261 ze zm.), dalej jako – "ustawa" oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 36, poz. 203). Jak stanowi art. 1 pkt 7 ustawy, Państwowa Inspekcja Sanitarna powołana jest do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami higieniczno-sanitarnymi, jakie powinien spełniać personel medyczny, sprzęt oraz pomieszczenia, w których są udzielane świadczenia zdrowotne. Wykonywanie zadań przez PIS polega, stosownie do art. 2 tej ustawy, na sprawowaniu zapobiegawczego i bieżącego nadzoru sanitarnego oraz prowadzenie działalności zapobiegawczej i przeciwepidemicznej w zakresie chorób zakaźnych i innych chorób powodowanych warunkami środowiska, a także na prowadzeniu działalności oświatowo - zdrowotnej. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy, za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań (art. 36 ust. 2 ustawy). Zatem stwierdzenie naruszenia wymogów higienicznych i zdrowotnych w wyniku kontroli przeprowadzonej przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej determinuje pobranie opłaty za badania laboratoryjne i inne czynności kontrolne od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania tych wymagań. Przepis art. 37 ust. 1 ustawy stanowi że w postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Bezspornym było w sprawie, że w pomieszczeniach Kliniki Neurologii - Oddział Neurologii Ogólnej i Oddział Udarowy UCK w dniu 11 kwietnia 2018 r. została przeprowadzona kontrola sanitarna. W jej konsekwencji organ wydał w dniu 8 maja 2018 r. decyzję w trybie art. 27 ust. 1 ustawy, nakazującą usunięcie stwierdzonych uchybień do dnia 30 września 2021r. W związku z przeprowadzonymi czynnościami kontrolnymi Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny ustalił opłatę w wysokości kwotę 137 zł, a zaskarżona decyzja rozstrzygnięcie to utrzymała w mocy. Odnosząc się do powyższego należy w pierwszej kolejności zauważyć, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że decyzję ustalającą opłatę za przeprowadzone czynności kontrolne wydaje się dopiero wtedy, gdy rozstrzygnięcie o samym obowiązku usunięcia naruszeń stanie się ostateczne. Jak wynika z akt sprawy organ pierwszej instancji w tym samym dniu wydał decyzję nakładającą obowiązek usunięcia naruszeń oraz decyzję ustalającą opłatę. Zatem druga decyzja została wydana przedwcześnie. Pomimo tego, jakkolwiek decyzja nakazująca usunięcie naruszeń nie była ostateczna w dniu orzekania w niniejszej sprawie przez organ pierwszej instancji, fakt ten – w ocenie Sądu - nie ma znaczenia dla sprawy, skoro w dniu wydania zaskarżonej decyzji decyzja nr [...] była już ostateczna. Przechodząc następnie do meritum Sąd stwierdza, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie może budzić wątpliwości, że Uniwersyteckie Centrum Kliniczne jest podmiotem obowiązanym do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest natomiast przyjęcie przez organy inspekcji sanitarnej, że UCK winno ponosić koszty związane z wykonaną 11 kwietnia 2018r. kontrolą. Strona skarżąca argumentując brak obowiązku ponoszenia takich kosztów powołała się na wydane w dniu 19 lutego 2018r. przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego postanowienie, w którym stwierdzono, że niespełnienie wymienionych szczegółowo w treści postanowienia wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą pozostanie bez wpływu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów pod warunkiem stosowania opracowanych i wdrożonych w szpitalu procedur zapobiegających zakażeniom i chorobom zakaźnym, pod ścisłym nadzorem Zespołu Kontroli Zakażeń Szpitalnych. W tym miejscu należy zauważyć, że w dniu 1 lipca 2011r. weszła w życie ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. W przepisach art. 207 ust. 1 i 2 tej ustawy ustawodawca nałożył na podmiot wykonujący działalność leczniczą, niespełniający wymagań wymienionych w art. 22 ust. 1 w dniu wejścia w życie ustawy - - obowiązek dostosowania pomieszczeń i urządzeń do tych wymagań, zakreślając termin wykonania tego obowiązku do dnia 31 grudnia 2017 r. Jednocześnie taki podmiot został zobligowany do przedstawienia organowi prowadzącemu rejestr programu dostosowania tego podmiotu do wymagań, o których mowa w art. 22 ust. 1, w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r., zaopiniowany w formie decyzji przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zgodnie z art. 22 ust. 1 powołanej wyżej ustawy pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą muszą odpowiadać wymaganiom odpowiednim do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej oraz zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych - określonym w rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz.U. 2012r., poz. 739 ze zm.). Z akt sprawy wynika, że programu dostosowania pomieszczeń i urządzeń UCK do wymagań o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy został wydany. Ustawodawca, mając na uwadze, że część podmiotów wykonujących działalność leczniczą nadal nie spełnia wszystkich wymagań określonych w przepisach ww. rozporządzenia, ustawą z dnia 29 września 2017 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. poz. 2110) dodał do art. 207 ustęp 3 i 4. Zmiana ta weszła w życie w dniu 30 listopada 2017r. W myśl art. 207 ust. 3 powołanej ustawy podmiot, o którym mowa w ust. 1, który co najmniej częściowo nie zrealizuje programu dostosowania, o którym mowa w ust. 2, może wystąpić do właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej z wnioskiem o wydanie opinii o wpływie niespełniania wymagań, o których mowa w art. 22 ust. 1, na bezpieczeństwo pacjentów. Opinia ta jest wydawana w formie postanowienia. Organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej przekazuje postanowienie, o którym mowa w ust. 3, właściwemu organowi prowadzącemu rejestr ( ust. 4). Należy zauważyć, że w trakcie dyskusji w Komisji Finansów Publicznych i Komisji Zdrowia nad propozycją wprowadzenia ww. zamiany do ustawy o działalności leczniczej, zgłaszający ją poseł stwierdził, co następuje: "W poprawce zaproponowano przepisy, w myśl których podmioty wykonujące działalność leczniczą, które nie zrealizują programu dostosowawczego, będą mogły wystąpić do Państwowej Inspekcji Sanitarnej z wnioskiem o wydanie opinii o wpływie niespełnienia wymagań na bezpieczeństwo pacjentów. Jeśli opinia będzie pozytywna, podmiot będzie mógł dalej prowadzić działalność w dotychczasowej formie. Jeśli będzie negatywna, będzie mógł wystąpić o wykreślenie właściwych jednostek organizacyjnych." ( zob. stenogram z posiedzenia ww. Komisji w dniu 26 września 2017r., Biuletyn nr 2256/VIII, dostępny na stronie: orka. sejm.gov.pl). Z powyższego wynika, że, jakkolwiek ustawodawca nie przedłużył wzorem lat ubiegłych terminu wykonania obowiązku dostosowania pomieszczeń i urządzeń do wymagań rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r., to jednak wprowadził rozwiązanie umożliwiające dalsze prowadzenie działalności leczniczej na dotychczasowych zasadach, pomimo niezrealizowania w terminie do dnia 31 grudnia 2017 r. programu dostosowawczego. Taka możliwość istnieje w przypadku wydania, na wniosek podmiotu, który posiada program dostosowawczy, wydanej w formie postanowienia pozytywnej opinii, o której mowa w art. 207 ust. 3 ustawy o działalności leczniczej. W ocenie Sądu wydanie takiej pozytywnej opinii jest równoznaczne z akceptacją przez organ inspekcji sanitarnej faktu, że działalność lecznicza jest prowadzona bez spełnienia wszystkich wymogów wprowadzonych przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. Upoważnia to jednak organ do wprowadzenia dodatkowych warunków prowadzenia działalności, co zapewnia, że pomimo istniejących nieprawidłowości, bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów zostanie zachowane. Z powyższego wynika, że wydając taką pozytywną opinię organ ma pełną świadomość okoliczności oraz sytuacji faktycznej i prawnej w jakiej znajduje się podmiot ubiegający się o wydanie opinii. Jak wskazano wcześniej, na wniosek UCK Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w dniu 19 lutego 2018r. wydał postanowienie nr [...], w którym stwierdzono, że niespełnienie wymienionych szczegółowo w treści postanowienia wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą pozostanie bez wpływu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów pod warunkiem stosowania opracowanych i wdrożonych w szpitalu procedur zapobiegających zakażeniom i chorobom zakaźnym, pod ścisłym nadzorem Zespołu Kontroli Zakażeń Szpitalnych. Wymieniono tam odstępstwa od wymagań, o których mowa w art. 22 ustawy działalności leczniczej i rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 26 czerwca 2012r., niezrealizowane przez UCK, w tym również te, które w trakcie kontroli w dniu 11 kwietnia 2018 r. uznano za naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że rozpoznanie niniejszej sprawy nastąpiło z pominięciem okoliczności wydania w stosunku do skarżącej postanowienia z dnia 19 lutego 2018r. i jego znaczenia dla oceny czy skarżącej można zarzucić, że dopuściła się naruszenia wymogów higienicznych i zdrowotnych. Wprawdzie organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdza, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana pomimo faktu wydania ww. postanowienia i uznaje tę decyzję za prawidłową, mając jednak na uwadze treść odwołania, trudno uznać takie lakoniczne stwierdzenie organu odwoławczego za wystarczające dla uznania, że do kwestii tej, mającej w ocenie skarżącej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w sposób wyczerpujący się odniósł. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, poza ww. stwierdzeniem, nie zawiera w ogóle argumentacji w tym zakresie, nie tłumaczy w sposób jednoznaczny, nie budzący wątpliwości, stanowiska organu co do tego, jakie znaczenie w sprawie ma postanowienia z dnia 19 lutego 2018r., w tym, czy jego uzyskanie chroni stronę przed dalszymi kontrolami ze strony Inspekcji, a tym samym przed koniecznością ponoszenia związanych z tym kosztów, na co wskazywała skarżąca w odwołaniu. Z kolei organ pierwszej instancji w ogóle tę okoliczność pominął, pomimo, że ww. postanowienie wydał. Przypomnieć w tym miejscu należy, że Sąd nie jest uprawniony do zastępowania organów w analizie stanu faktycznego i prawnego sprawy a jedynie dokonuje oceny prawidłowości takiej analizy przeprowadzonej przez organy. Stąd, nie przesądzając za organ inspekcji sanitarnej w powyższej kwestii, stwierdzić należało, że wydane w niniejszej sprawie decyzje wydane zostały z naruszeniem zasad wynikających z art. 77 i 80 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tej sytuacji, koniecznym stało się uchylenie decyzji organu odwoławczego, jak również poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w pkt I wyroku. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ orzekający w sprawie powinien uwzględnić przedstawiony powyżej pogląd Sądu i przedstawić jednoznaczne stanowisko w kwestii znaczenia wydanego w dniu 19 lutego 2018r. postanowienia nr [...] dla oceny, że skarżąca naruszyła wymagania higieniczne i zdrowotne, co obliguje organ do nałożenia obowiązku uiszczenia opłaty. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Na łączną sumę zasądzonych kosztów składają się zwrot wpisu w kwocie 100 zł oraz koszty zastępstwa prawnego w kwocie 480 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).