III SA/Gd 605/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 11 października 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 28 stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego), złożonym na urzędowym formularzu PPF, R. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz załączonych do akt sprawy dokumentów źródłowych (kopii orzeczeń o niepełnosprawności) ustalono, że jest on osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz dwojgiem małoletnich dzieci, z których jedno wymaga stałego leczenia, rehabilitacji oraz opieki w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Skarżący nie jest właścicielem nieruchomości, nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro. Źródłem dochodu czteroosobowej rodziny jest wynagrodzenie za pracę wnioskodawcy, świadczenia rodzinne oraz alimenty na rzecz dzieci w łącznej wysokości 2 766 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo podał, że koszty rehabilitacji małoletniej pasierbicy są refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia tylko częściowo. Ze względu na ich wysokość, korzysta ona ze wsparcia organizacji pożytku publicznego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym w szczególności wysokość dochodów i ich źródło w stosunku do niezbędnych wydatków czteroosobowego gospodarstwa domowego, uznać należało, iż wnioskodawca wykazał dostatecznie, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.