III SA/Gd 607/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odrzucić skargę. S. Z. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 kwietnia 2010 r. nr [...], którą nałożono na niego karę pieniężną w wysokości 6.000 zł. W uzasadnieniu wskazał m.in., że jego odwołanie od tej decyzji zostało złożone dzień po terminie i zostało odrzucone przez organ odwoławczy. Wezwany przez Sąd do sprecyzowania jakie rozstrzygnięcie jest przedmiotem skargi , w piśmie z dnia 25 sierpnia 2010 r. wyjaśnił, że przedmiotem skargi jest wyżej wskazana decyzja organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 26 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, jako sądowi właściwemu. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co na następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służą one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jest niedopuszczalna. Nie ulega wątpliwości, że postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) jest dwuinstancyjne. Decyzja organu pierwszej instancji będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie zawierała także pouczenie o trybie odwołania do organu drugiej instancji. Po wyczerpaniu tego trybu skarżącemu przysługiwałoby prawo zaskarżenia orzeczenia, lecz organu odwoławczego, do sądu administracyjnego. Sąd nie mógł wypowiedzieć się co do zgodności z prawem postanowienia organu odwoławczego z dnia 20 maja 2010 r., gdyż podlega ono osobnemu zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z zawartym w nim pouczeniem. Z uwagi na to, że skarżący w sprawie niniejszej wniósł skargę do sądu administracyjnego na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, który jest organem pierwszej instancji, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.