III SA/Gd 609/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 października 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie zatrzymania prawa jazdy 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego M. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 22 października 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 10 czerwca 2010 r., orzekającej o zatrzymaniu M. M. prawa jazdy kategorii A i B. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona stronie w trybie art. 44 k.p.a. ze skutkiem na dzień 29 czerwca 2010 r. Adresat, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki - w dniu 14 czerwca i 22 czerwca 2010 r.- jej nie odebrał, wobec czego skutek doręczenia nastąpił w dniu 29 czerwca 2010 r. ( art. 44 § 4 i 44 § 1 pkt 1 k.p.a.). Odwołanie strona nadała w urzędzie pocztowym w dniu 17 lipca 2010 r., czyli z uchybieniem 14–dniowego terminu, jaki przewiduje art. 129 § 2 k.p.a. Termin na wniesienie odwołania upłynął w dniu 12 lipca 2010 r. Organ odwoławczy wskazał, że strona była pouczona o terminie do wniesienia odwołania i nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie M. M. domagał się jego uchylenia. Stwierdził, że nie uchybił terminowi do wniesienia dowołania, gdyż decyzję organu pierwszej instancji, wysłaną na adres jego stałego zameldowania otrzymał w dniu 11 lipca 2010 r. od siostry. Odwołanie wniósł w dniu 17 lipca 2010 r. Dodał, że na adres jego pobytu w C. decyzję doręczono mu w dniu 19 lipca 2010 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna. Decyzja Prezydenta Miasta z dnia 10 czerwca 2010 r. o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy została wysłana przez organ pierwszej instancji na adres zamieszkania strony - C., ul. [...]. Przesyłka mimo awizowania nie została odebrana, przy czym pod adnotacjami o jej o pozostawieniu w Urzędzie Pocztowym i pozostawieniu zawiadomienia na drzwiach mieszkania brak podpisu doręczyciela ( k.20 v akt administracyjnych). Organ ponadto wysłał decyzję na adres zameldowania skarżącego – S., ul. [...]. Mimo dwukrotnego awizowania także ta przesyłka nie została odebrana i poczta zwróciła ją organowi ( karta akt administracyjnych opisana również jako k. 20 z adnotacją u dołu "28"). Organ pierwszej instancji – co wynika z adnotacji uczynionych na obu kartach 20, wysłał skarżącemu decyzję ponownie na oba adresy. Przesyłkę, wysłaną na adres w S., odebrała w dniu 6 lipca 2010 r. siostra skarżącego T. M. ( k.21 akt administracyjnych). M. M. odwołał się od decyzji organu pierwszej instancji w dniu 17 lipca 2010 r. ( data stempla pocztowego). W dniu 22 lipca 2010 r. skarżący odebrał osobiście decyzję przesłaną mu przez organ pierwszej instancji na adres zamieszkania w C. ( dowód doręczenia w aktach administracyjnych SKO). Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia z dnia 22 października 2010 r., uznało , że doręczenie skarżącemu decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło w sposób zastępczy. Porównanie treści uzasadnienia z adnotacjami ( datami) na karcie 20 akt administracyjnych pozwala stwierdzić, że organ uznał za prawidłowe pierwsze doręczenie skarżącemu przesyłki na adres jego zamieszkania w C. Poglądu tego nie można podzielić. Organ odwoławczy nie zwrócił uwagi na fakt, że na tymże dowodzie doręczenia pod uczynionymi adnotacjami brak podpisu doręczyciela. Organ pierwszej instancji nie uznał tego doręczenia za prawidłowe i ponownie podjął próbę doręczenia pisma stronie. Nie mogło ono w tej sytuacji być uznane za prawidłowe i wywierające skutek taki, jaki przyjął organ odwoławczy. Nie można też uznać, by skuteczne było doręczenie (zastępcze) decyzji, dokonane na adres w S. ( k.20 z adnotacją 28), bowiem skarżący w toku postępowania administracyjnego wskazał jako swój adres C., ul. [...], nie zaś adres w S., a art. 42 § 1 k.p.a. stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Mimo to , skoro doszło do odbioru decyzji wysłanej na adres w S. przez siostrę skarżącego (k.21) i przekazała ona przesyłkę skarżącemu, czyli doszła ona do wiadomości adresata należy uznać, że decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 6 lipca 2010 r. Doręczenie to w tej sytuacji należy uznać za doręczenie dokonane w sposób określony w art. 42 § 3 k.p.a.- iż pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. Skoro decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 6 lipca 2010 r., termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 20 lipca 2010 r. Skarżący wniósł odwołanie od decyzji w dniu 17 lipca 2010 r., wobec czego wniósł on odwołanie w terminie 14 dni od doręczenia decyzji. Nie można też uznać, by datą doręczenia decyzji był dzień 22 lipca 2010 r., kiedy to skarżący osobiście odebrał decyzję , wysłaną na prawidłowy adres (C.), czyli adres jego zamieszkania. Stawiałoby to skarżącego w niekorzystnej sytuacji – odwołanie zostałoby przez niego wniesione przed formalnym doręczeniem mu decyzji. Skarżący nie może ponosić negatywnych skutków działania organu pierwszej instancji, który jednocześnie wysłał decyzję na dwa różne adresy ( mimo wskazania przez skarżącego adresu w C.), a następnie ponowił przesyłki również na oba adresy. Należy zwrócić ponadto uwagę na jeszcze jeden aspekt sprawy. Organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie wskazał, że strona nie wnosiła o przywrócenie terminu w trybie art. 58 k.p.a. Skoro organ pierwszej instancji podjął próby dokonania doręczenia decyzji skarżącemu dwukrotnie na dwa różne adresy, trudno wymagać od strony, która nie wiedziała o tym fakcie , a doręczono jej przesyłkę na adres jej miejsca zameldowania, że powinna wiedzieć, iż możliwe jest przyjęcie, iż doręczenia już dokonano, wobec czego wniesione przez nią odwołanie może być uznane za dokonane z uchybieniem terminu. W takiej sytuacji strona nie miała podstaw do rozważania potrzeby złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu strona nie może ponosić ujemnych konsekwencji procesowych działania organów administracji, a działanie organów w niniejszej sprawie naruszyło art. 8 k.p.a. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że stanowisko organu odwoławczego, iż doręczenie skarżącemu decyzji nastąpiło w dniu 29 czerwca 2010 r. , wobec czego skarżący wniósł odwołanie z uchybieniem terminu, jest wadliwe. W tej sytuacji Sąd uwzględnił skargę na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Rzeczą organu odwoławczego będzie rozpatrzenie odwołania skarżącego od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 10 czerwca 2010 r. O kosztach Sąd orzekł na mocy art. 200 p.p.s.a.