III SA/Gd 615/04

WyrokWSA w Gdańsku2005-05-04

Skład orzekający: Sędzia NSA Marek Gorski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strażakowi Państwowej Straży Pożarnej, któremu upłynął okres zawieszenia w czynnościach służbowych, należy wypłacić zawieszoną część wynagrodzenia, jeśli postępowanie dyscyplinarne przeciwko niemu jest nadal zawieszone, a nie zostało uchylone postanowienie o zawieszeniu?
Ratio decidendi
Strażakowi Państwowej Straży Pożarnej, któremu upłynął okres zawieszenia w czynnościach służbowych, należy wypłacić zawieszoną część wynagrodzenia, chyba że został zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Samo zawieszenie postępowania dyscyplinarnego lub brak uchylenia decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych nie stanowi podstawy do odmowy wypłaty.
Stan faktyczny
Skarżący, mł. bryg. mgr inż. J. K., został zawieszony w czynnościach służbowych i jednocześnie w 50% wynagrodzenia od 17 stycznia 2004 r. do 16 kwietnia 2004 r. w związku z postępowaniem dyscyplinarnym. Po upływie tego okresu, Komendant Miejski PSP odmówił wypłaty zawieszonej części wynagrodzenia, wskazując na konieczność zakończenia postępowania dyscyplinarnego. Komendant Wojewódzki utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący wniósł skargę, argumentując, że wypłata powinna nastąpić po upływie terminu zawieszenia, a nie po zakończeniu postępowania dyscyplinarnego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 13 października 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty zawieszonej części wynagrodzenia uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 1 września 2004 r. nr [...]. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia 13 października nr [...] na postawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 11 a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tj: Dz.U. z 2002 r. Nr 140, poz. 1230 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 1 września 2004 r. nr [...] o odmowie wypłaty zawieszonej części wynagrodzenia mł. bryg. mgr inż. J. K.. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w związku z wszczętym przeciwko J. K. postępowaniem dyscyplinarnym, decyzją Komendanta Miejskiego PSP z dnia 16 stycznia 2004 r. nr [...], został on zawieszony w czynnościach służbowych ze względu na dobro postępowania i dobro służby. Równocześnie nastąpiło zawieszenie wypłaty 50 % ostatnio należnego wynagrodzenia, z wyjątkiem dodatku rodzinnego na mocy art. 107 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej na okres od 17 stycznia 2004 r. do dnia 16 kwietnia 2004 r. Dnia 25 sierpnia 2004 r. J. K.i zwrócił się do Komendanta Miejskiego PSP z wnioskiem o naliczenie i wypłatę zawieszonej części uposażenia wraz z odsetkami. Komendant wydał decyzję nr [...] w sprawie odmowy wypłaty wcześnie zawieszonej części wynagrodzenia za okres od dnia 17 stycznia 2004 r. do dnia 16 kwietnia 2004 r. Organ I instancji stwierdził, że poleci wypłacić to wynagrodzenie w momencie zakończenia postępowania dyscyplinarnego. Organ II instancji stwierdził, że zgodnie z art. 107 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej przesłanką wypłaty zawieszonych świadczeń jest fakt uchylenia decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych. Brak rozstrzygnięcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko J. K. i w związku z tym brak pewności, co do możliwości wypłacenia zawieszonego wynagrodzenia przewidzianej w art. 107 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej powoduje, że decyzja organu orzekającego w I instancji była słuszna. J. K. zaskarżył decyzję organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o uchylenie decyzji I i II instancji oraz rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym. Jego zdaniem decyzja o zawieszeniu wypłaty wynagrodzenia została zawarta na określony czas i nie może wywierać skutków w niej nie wyrażonych. Skarżący zarzucił organom błędną wykładnie przepisu art. 107 ustawy o Państwowej Straż Pożarnej. W szczególności organy I i II instancji nieprawidłowo uzależniały wypłatę zawieszonego wynagrodzenia od zakończenia postępowania dyscyplinarnego, gdy przepis uzależnia wypłatę jedynie od uchylenia decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych strażaka. Zdaniem skarżącego pojęcie uchylenie decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych w tym przepisie należy utożsamiać z upływu czasu, na jaki obowiązywała decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Organ zaznaczył, że fałszywe jest identyfikowanie uchylenia decyzji administracyjnej z wygaśnięciem decyzji w upływem terminu, na który została wydana. Gdyby ustawodawca chciał zrównać w skutkach te instytucje użyłby w spornym przepisie sformułowania:" W razie uchylenia lub upływu terminu zawieszenia w czynnościach służbowych, strażak otrzymuje zawieszoną część wynagrodzenia...". Zważając na treść przepisu niezbędnym warunkiem wypłaty wynagrodzenia J. K. jest zajęcie stanowiska przez sąd, który może skazać go prawomocnym wyrokiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne zgodnie z ustawą z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że sprawa może być rozpatrzona w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W tym trybie sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Sąd zawiadomił Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o wniosku strony o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym w dniu 16 grudnia 2004 r. Ponieważ organ administracyjny nie sprzeciwił się temu wnioskowi, zatem sprawa została rozpatrzona w trybie uproszczonym. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, strażakowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50 % ostatnio należnego uposażenia, z wyjątkiem dodatku rodzinnego. Ust. 2 tego artykułu stanowi, że w razie uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych, strażak otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia wprowadzane w okresie zawieszenia, chyba że został zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym wyrokiem sądu albo ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Analizując ten przepis należy zauważyć, że ogólną zasadą jest wypłata strażakowi zawieszonego wynagrodzenia w momencie upływu czasu, na jaki został on zawieszony w czynnościach służbowych oraz w przypadku uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych. Zawieszenie wynagrodzenia może dotyczyć jedynie strażaka zawieszonego w czynnościach służbowych. Jak słusznie podnosi skarżący, przepis ten nie uzależnia wypłaty od ukończenia postępowania dyscyplinarnego. Art. 107 ust. 2 pozwala odmówić wypłaty zawieszonego wynagrodzenia tylko w dwóch sytuacjach; gdy strażak został zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym wyrokiem sądu albo ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Jest to przepis lex specialis i jako taki powinien być interpretowany ściśle. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje, zdaniem Sądu odmowa wypłaty zawieszonego wynagrodzenia może nastąpić, jeżeli najdalej w chwili wygaśnięcia decyzji o zawieszeniu strażaka w czynnościach służbowych, nastąpiło zwolnienie ze służby z powodu skazania prawomocnym wyrokiem sądu albo ukaranie karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. We wszystkich innych przypadkach strażakowi należy wypłacić zawieszone wynagrodzenie. Z akt sprawy wynika, że okres zawieszenia w czynnościach służbowych J. K. upłynął z dniem 16 kwietnia 2004 r. Postępowanie dyscyplinarne przeciwko niemu zostało zawieszone w dniu 20 lutego 2004 r., w związku toczącym się przeciwko niemu postępowaniem karnym. Zgodnie z pismem Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 23 lutego 2005 r. postępowanie dyscyplinarne pozostaje nadal zawieszone. Z powyższego wynika, że wypłata zawieszonego wynagrodzenia powinna nastąpić w dniu 17 kwietnia 2004 r. Nieuzasadnione jest postępowanie organu, który bezpodstawnie uzależnia wypłatę od rozstrzygnięcia sądu albo ukończenia zawieszonego postępowania dyscyplinarnego. Postępowanie takie mogłoby być dopuszczalne, gdyby przepis wyraźnie to przewidywał. Ogólna reguła postępowania w takich sprawach wynika z art. 107 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej a zatem organ nie może utrzymywać, że wypłata zawieszonego wynagrodzenia następuje tylko w przypadku uchylenia decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych i powoływać się na wyjątki przewidziane w art. 107 ust. 2 wskazanej ustawy. Nie ma tutaj znaczenia rozstrzygnięcie sądu lub orzeczenie kary dyscyplinarnej po dacie uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych i analogicznie po upływie okresu zawieszenia w czynnościach służbowych. Przyjmując przyjęty przez organ tok rozumowania to nawet w momencie uniewinnienia strażaka w wyniku postępowania dyscyplinarnego lub postępowania karnego trudno byłoby wypłacić zawieszone wynagrodzenie dopóki nie nastąpi uchylenie decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych. Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło