III SA/Gd 615/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak ( spr. ) Sędzia WSA Jolanta Sudoł Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 r. sprawy ze skargi M. P. i M. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 6 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji celnej towaru co do klasyfikacji taryfowej towaru 1. uchyla zaskarżoną decyzję ; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej [...] na rzecz skarżących M. P. i M.G. kwotę 473 ( czterysta siedemdziesiąt trzy ) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. W dniu 19 maja 2009 r. M. P. i M. G., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" s.c. M. P., M. G., za pośrednictwem przedstawiciela – Agencji Celnej "B" ze S. zgłosili do procedury dopuszczenia do obrotu towar opisany jako "tablice sygnalizacyjne zawierające diody elektroluminescencyjne (LED) model TM2050S – 67 szt. z elementami łączeniowymi". Stosowne zgłoszenie zostało przyjęte i zarejestrowane, a towar zwolniony do procedury. Następnie funkcjonariusze Urzędu Celnego w S. przeprowadzili kontrolę w "C" s.c., która dotyczyła prawidłowości obrotu towarowego z krajami trzecimi w okresie od 1 stycznia 2009r. do 3 stycznia 2012 r. W jej wyniku ustalono, że zgłaszający w ww. zgłoszeniu celnym nieprawidłowo zaklasyfikowali importowany towar, co w konsekwencji doprowadziło do zaniżenia należności celnych i podatkowych. Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia 10 kwietnia 2012 r. nr [...] określił niezaksięgowaną kwotę wynikającą z długu celnego, podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 15.749,00 zł oraz orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne. W uzasadnieniu organ stwierdził, że na podstawie dokumentów ustalił, iż przedmiotem przywozu był monitor kolorowy zewnętrzny (wielkoformatowy), piksel 20 mm CREE LED, składający się z 66 modułów, połączonych ze sobą przewodami elektrycznymi. Zastosowanie w tym przypadku pozycji 8531 - obejmującej "aparaturę do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektryczną i inną (....)") i zaklasyfikowanie towaru w postaci ekranów zewnętrznych (wielkoformatowych) do wyświetlania reklam lub informacji do kodu TARIC 8531 2020 90 było niewłaściwe. W ramach pozycji HS 8531 mogą być klasyfikowane urządzenia elektryczne, które potrafią wyświetlić jedynie znaki graficzne bądź alfanumeryczne na wyświetlaczu ciekłokrystalicznym LCD lub za pomocą diod elektroluminescencyjnych (LED), których zadaniem jest podanie prostej informacji wzrokowej bez możliwości wyświetlania obrazów video. Natomiast przedmiotem klasyfikacji w niniejszej sprawie był monitor, ekran, który będąc źródłem światła wyświetla na własnym ekranie obraz oglądany z drugiej strony przez oglądającego. Urządzenia do wyświetlania obrazów video (np. monitory, ekrany) ujęte zostały w pozycji HS 8528, obejmującej "Monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparaturę odbiorczą dla telewizji, nawet zawierającą odbiorniki radiowe lub aparaturą do zapisu, lub odtwarzania dźwięku lub obrazu". Tym samym należało uznać, iż prawidłowym kodem taryfy celnej winien być kod CN 85285990 ze stawką celną 14 %. Organ wskazał, że kwota cła podlega retrospektywnemu zaksięgowaniu na mocy art.220 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, a ponadto pobrano odsetki zgodnie z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne. W odwołaniu od w/w decyzji M. P. i M. G. wnieśli o jej uchylenie podnosząc, że podczas odprawy została dokonana rewizja przedmiotowego towaru i stwierdzono, że są to tablice sygnalizacyjne, a nie monitory kolorowe. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia 6 lipca 2012 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy, nawiązując do dotychczasowego przebiegu postępowania wskazał, że kwestią sporną było rozstrzygnięcie, czy przedmiotowe towary należy klasyfikować do pozycji 8531 20 20 90, czy też do 8528 59 90 90. Zdaniem organu pozycja 8531 20 20 obejmuje wyłącznie urządzenia elektryczne używane do celów sygnalizacyjnych, niezależnie od tego czy wykorzystują dźwięk do przekazywania sygnału (dzwonki, brzęczyki, buczki itp.), czy wykorzystują wskaźniki wizualne (lampki, klapki, oświetlone cyfry itp.) oraz niezależnie od tego czy są uruchamiane ręcznie (np. dzwonki przy drzwiach), czy też automatycznie (np. alarmy przeciwwłamaniowe). Ekrany klasyfikowane do tej pozycji mają funkcjonalność ograniczoną do wyświetlania znaków alfanumerycznych oraz prostych rysunków. Organ ustalił, że przedmiotowy towar- monitor LED TM2050S, w stanie zaprezentowanym w dniu zgłoszenia celnego, posiadał możliwość wyświetlania zdjęć i filmów. W tym przypadku źródło obrazów nie ma znaczenia, czy to będzie odtwarzacz DVD, komputer czy też inne urządzenie, jak również czy w dniu dopuszczenia towaru do obrotu źródło sygnału było przedmiotem importu. W tej sytuacji, mając na uwadze parametry oraz przeznaczenie importowanego towaru, przedmiotowe monitory, w oparciu o Regułę 1, 2a) i 6 ORINS, należało klasyfikować do pozycji 8528 59 90 90. Odnosząc się do wyniku weryfikacji na odwrocie karty 6 zgłoszenia organ stwierdził, że funkcjonariusz dokonujący częściowej rewizji nie miał podstaw do stwierdzenia na podstawie oględzin, że przedmiotem importu są panele sygnalizacyjne bez sprawdzenia parametrów technicznych urządzenia oraz pozostałych kartonów, w których znajdowały się karty sterujące. Dopiero postępowanie wyjaśniające pozwoliło na określenie funkcjonalności importowanych paneli. W reasumpcji organ odwoławczy uznał, że decyzja podjęta przez organ pierwszej instancji była rozstrzygnięciem w pełni prawidłowym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej M. P. i M. G. wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając naruszenie prawa polegające na błędnym ustaleniu , że sprowadzili towar w postaci monitora kolorowego, a nie towar w postaci tablic sygnalizacyjnych zawierających diody elektroluminescencyjne. W uzasadnieniu wskazali m.in., że organy celne w 2009 r. do końca 2011 r. tego typu towary klasyfikowały do kodu CN 85312020, co odpowiadało obowiązującej na dzień 19 maja 2009 r. klasyfikacji towarów. Wątpliwości co do klasyfikacji towaru nie miał ani producent towaru, który taki kod zawarł na fakturze, ani funkcjonariusze celni, którzy w celu weryfikacji zgłoszenia dokonali m.in. kontroli i rewizji celnej w dniu 19 maja 2009 r., w wyniku której stwierdzili, że towarem są panele (tablice) sygnalizacyjne LED. Od czasu gdy 7 lutego 2012 r. Komisja Europejska zmieniła klasyfikację uznając, że tego typu urządzenia powinny być obciążone 14% VAT i klasyfikowane pod nowy kod celny CN 85285980, kontrolujące przedsiębiorców służby celne zaczęły stosować tę interpretację przepisów. Decyzja organu z dnia 10 kwietnia 2012 r. została wydana po wejściu w życie Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) nr 103/2012. Zdaniem skarżących organ niegodnie z prawem uznał , że sprowadzony towar winien być klasyfikowany pod nowym kodem celnym odpowiadającym nowej klasyfikacji wprowadzonej przez Komisję Europejską. W dniu 19 maja 2009 r. sprowadzony przez skarżących towar prawidłowo został sklasyfikowany do wskazanego w zgłoszeniu celnym kodu, gdyż taki obowiązywał w dniu zgłoszenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Organ dodał , że rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) Nr 103/2012 z dnia 7 lutego 2012r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej nie stanowiło aktu prawnego powodującego zmianę zasad klasyfikacji towarów. Tym samym akt ten nie zmienił stanu prawnego, a jedynie ujednolicił stosowaną klasyfikację modułowych ekranów LED. W piśmie z dnia 2 października 2012 r. skarżący podnieśli, że w sprawie winien mieć zastosowanie art. 220ust. 1 i ust. 2 pkt b Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny , a w szczególności ust. 2 pkt b, zgodnie z którym zaksięgowania retrospektywnego nie dokonuje się, gdy kwota opłat celnych nie została wykazana w następstwie błędu samych organów celnych , który nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia opłat celnych działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego. Na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 r. pełnomocnik organu stwierdził, że funkcjonariusz popełnił błąd, bowiem nie powinien czynić adnotacji o treści takiej, jaka widnieje na zgłoszeniu celnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzygając sprawę w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna. W sprawie niniejszej niesporne było, że zgłoszenie celne, obejmujące przedmiotowy towar, przyjęto w dniu 19 maja 2009 r. Towar opisany był jako "tablice sygnalizacyjne zawierające diody elektroluminescencyjne (LED) -67 sztuk z elementami łączeniowymi". Dokonano częściowej rewizji towaru na podstawie art. 68 b rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.1992.302.1 ze zm.), zwanego dalej "WKC", w wyniku której uczyniono na odwrocie zgłoszenia celnego adnotację "wynik rewizji- zgodnie". W styczniu 2012 r. przeprowadzono w siedzibie spółki kontrolę. W dniu 7 marca 2012 r. wszczęto postępowanie w sprawie kontroli przedmiotowego zgłoszenia celnego. Organ pierwszej instancji w wydanej decyzji określił niezaksięgowaną kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 15 749 zł i pobrał odsetki od w/w kwoty uznając, że przedmiotowy towar to nie są tablice sygnalizacyjne, lecz monitor zewnętrzny wielkoformatowy. Organ odwoławczy decyzję tę utrzymał w mocy. Z uwagi na datę dokonania zgłoszenia celnego (19 maja 2009 r. ) zastosowanie w sprawie mają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE.L.2008.291.1). Załącznik I zawiera Nomenklaturę Scaloną (CN). W zgłoszeniu celnym dla przedmiotowego towaru wskazano kod 8531 20 20 90 aparatura do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej ( na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektrycznej, inna niż ta objęta pozycją 8512 lub 8530: -Tablice sygnalizacyjne zawierające urządzenia ciekłokrystaliczne (LCD) lub diody elektroluminescencyjne (LED): - - zawierające diody elektroluminescencyjne (LED). Organy zaklasyfikowały przedmiotowy towar do kodu 8528 59 90 Monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji ; aparatura odbiorcza dla telewizji , nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu:- pozostałe monitory: - - pozostałe: - - - kolorowe. Dla klasyfikacji taryfowej towaru istotne jest, czym towar jest w istocie, a nie to, w jaki sposób został nazwany czy opisany w zgłoszeniu celnym. W ocenie Sądu organy prawidłowo ustaliły, że przedmiotowy towar to monitor kolorowy zewnętrzny wielkoformatowy , piksel 20 mm CREE LED , składający się z 66 modułów, połączonych ze sobą przewodami elektrycznymi, o czym świadczy treść dołączonych do zgłoszenia dokumentów- faktura oraz lista wysyłkowa , na której wyszczególniono wyposażenie ekranu, podzespoły i część zamienne- kartę nadawczą, sterowniki, kable zasilające, kable łączące, kable danych, kable komputerowe, kable łączące karty sterujące i inne. Należy zgodzić się z organami, że towar ten, pozwalający na wyświetlanie obrazów video, wykracza poza wyświetlanie prostych informacji wzrokowych. Oznacza to, że nie może on być klasyfikowany do kodu 8531, który dotyczy aparatury sygnalizacyjnej – aparatury do prostego działania i do szybkiego, nieskomplikowanego odbioru przekazywanych dźwięków i sygnałów. Za przyjęciem takiej klasyfikacji przedmiotowego towaru przemawia także treść przywołanego przez skarżących Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 103/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według nomenklatury scalonej (Dz.U. UE.L.2012.36.17), który towar – modułowy panel ekranu składający się z modułów, zawierających elektronikę sterującą nakazuje klasyfikować jako pozostałe monitory kolorowe do kodu 8528 59 80. Różnica w kodzie przyjętym przez organy i wskazanej w omawianym rozporządzeniu ma swoje źródło w tym, że w mającym zastosowanie w niniejszej sprawie rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. "pozostałe monitory kolorowe" objęte są kodem 8528 59 90, a w Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji (UE) Nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/97 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.2011.282.1) , obowiązującym w 2012 r. – objęte są kodem 8528 59 80. Jednak to samo Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) Nr 103/2012 z dnia 7 lutego 2012 r., dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według nomenklatury scalonej, które przemawia za stanowiskiem, że przedmiotowy towar należy klasyfikować do kodu 8528 59 90, jak to uczyniły organy, wskazuje na to, że Nomenklatura scalona , stanowiąca załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, nie była w tym zakresie stosowana jednolicie. Z rozporządzenia tego wynika bowiem, że zostało ono przyjęte w celu zapewnienia jednolitego stosowania nomenklatury scalonej. Wskazano w nim, że towar taki, który jest zdolny do wyświetlania obrazów wideo nie może być uważany za urządzenie do celów sygnalizacyjnych wykorzystujące sygnalizację wizualną, zatem wyklucza się klasyfikację do pozycji 8531. Wskazać należy, że zgodnie z art. 220 ust. 2 lit. b tiret 1 WKC zaksięgowania retrospektywnego nie dokonuje się, gdy kwota należności prawnie należnych zgodnie z przepisami prawa nie została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego. Z wyroków ETS wynika, że samodzielny błąd organu celnego, uzasadniający odstąpienie od retrospektywnego księgowania długu celnego może polegać na powtarzającym się akceptowaniu przez organy celne błędów zgłaszającego. Błędy te mogą dotyczyć np. doliczenia pewnego rodzaju kosztów do wartości celnej, jak i zastosowania wadliwej klasyfikacji taryfowej . Jak wskazuje się w literaturze ( por. glosa Wojciecha Morawskiego do wyroku Hans Sommer- w Publikacje Elektroniczne ABC nr 63136), w praktyce działania Komisji i Trybunału dopuszcza się uznanie za "samodzielny" błąd organu w rozumieniu omawianego przepisu błąd polegający na takim zachowaniu organu, które można określić jako zaniechanie, gdy błąd handlowca mógł być wykryty przez starannie działającego funkcjonariusza celnego, dysponującego wszelkimi informacjami, by ten błąd wykryć. Mając na uwadze powyższe stanowisko, w ocenie Sądu w sprawie niniejszej mamy do czynienia z błędem organów celnych w rozumieniu przywołanego przepisu. Weryfikujący zgłoszenie celne skarżących funkcjonariusze dokonali rewizji celnej towaru, a jej zakres zależał jedynie od funkcjonariuszy celnych. Dokonano oględzin części towaru. Funkcjonariusze dysponowali dokumentami dołączonymi do zgłoszenia celnego, z których wynikały właściwości i cechy przedmiotowego towaru i nie zakwestionowali jego klasyfikacji taryfowej. Na odwrocie zgłoszenia celnego uczyniono adnotację świadczącą o braku rozbieżności. Twierdzenia organu, zawarte w odpowiedzi na skargę, jakoby funkcjonariusz dokonujący częściowej rewizji nie miał podstaw do stwierdzenia na podstawie oględzin, że przedmiotem importu są tablice sygnalizacyjne, bez sprawdzenia parametrów technicznych urządzenia oraz pozostałych kartonów, tylko potwierdza tezę o błędzie organów celnych. O ile z podziału czynności organu wynika, że inna osoba dokonuje rewizji towaru, a inna dokonuje kontroli dokumentacji, nie może obciążać to strony. Zauważyć należy, że polskie organy celne także po dacie dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego klasyfikowały towar taki jak przedmiotowy do kodu 8531 20 20 90 ( np. Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia 20 lipca 2009 r.- por. uzasadnienie wyroku WSA w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. akt III SA/Gd 198/11 , publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skarżący w tej sytuacji mogli być zasadnie przekonani o prawidłowości dokonanego zgłoszenia celnego i wskazanej klasyfikacji taryfowej towaru, a błąd organów nie mógł zostać w racjonalny sposób przez nich wykryty. Nie mieli też podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji taryfowej dotyczącej przedmiotowego towaru. Mając na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, że brak było podstaw do retrospektywnego księgowania długu celnego, a w konsekwencji do naliczania odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawa celnego ( Dz. U. nr 68, poz. 622 ze zm.). W tej sytuacji zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji należało w całości uchylić. Zauważyć przy tym należy, że rozstrzygnięcie decyzji organu pierwszej instancji dotyczyło określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego i pobrania odsetek - kwestia zmiany klasyfikacji taryfowej towaru nie została ujęta w rozstrzygnięciu, a w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji. W tej sytuacji Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Przy ponownym rozpatrzeniu odwołania organ winien uwzględnić dokonaną powyżej ocenę prawną. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na mocy art. 152 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.