III SA/Gd 620/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 17 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem zawartym w skardze, uzupełnionym następnie poprzez złożenie urzędowego formularza PPF skarżąca J. B. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 30 sierpnia 2015 r. skarżąca sprecyzowała żądanie w przedmiocie prawa pomocy. Na podstawie zawartego w formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na podstawie dokumentów źródłowych nadesłanych w następstwie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 21 sierpnia 2015 r. ustalono, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, córką i wnuczką. Rodzina utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń emerytalnych wypłacanych wnioskodawczyni oraz jej mężowi. Córka wnioskodawczyni nie uzyskuje dochodów, gdyż jako osoba niepełnosprawna jest niezdolna do zatrudnienia. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem potwierdzonym dokumentacją źródłową wszystkie uzyskiwane dochody rodzina przeznacza na bieżące utrzymanie, w tym na zakup niezbędnych lekarstw i konsultacje medyczne. Wnioskodawczyni oraz osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają przy tym żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. W tym stanie uznano, co następuje. W świetle art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (to jest m. in. poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Z uwagi na wyżej wskazaną regulację normatywną to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę wykazane. Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawczyni oraz biorąc pod uwagę wyżej wskazane okoliczności faktyczne, w tym wysokość dochodów netto w zestawieniu z koniecznymi kosztami miesięcznego utrzymania czteroosobowej rodziny referendarz sądowy uznał, że poniesienie przez wnioskodawczynię kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru może spowodować skutki, o których mowa w wyżej wskazanej regulacji. Konieczność wygospodarowania określonych środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika przekracza bowiem w ocenie referendarza sądowego aktualne możliwości wnioskodawczyni i jej rodziny. Wnioskodawczyni wykazała przy tym dostatecznie, że nie dysponuje żadnymi oszczędnościami ani też majątkiem, którego ewentualne zbycie lub obciążenie prawem na rzecz osoby trzeciej mogłoby przynieść dochód pozwalający na pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru łącznie w czterech w sprawach prowadzonych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku. W związku z powyższym, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia przyznając wnioskodawczyni prawo pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu.