III SA/Gd 624/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Wyrokiem z dnia 6 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę P. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Wnioskiem z dnia 4 grudnia 2014 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na podstawie dokumentów nadesłanych w następstwie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 10 grudnia 2014 r. ustalono, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i synem. Jedynym źródłem dochodów trzyosobowej rodziny jest renta rodzinna w wysokości 1.288,81 zł netto otrzymywana przez żonę wnioskodawcy. Wnioskodawca oraz jego żona - zgodnie ze złożonym oświadczeniem - nie posiadają nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. W związku z powyższym nie mają możliwości poniesienia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. W tym stanie uznano, co następuje. Instytucja prawa pomocy uregulowana w przepisach dotyczących postępowania przed sądami administracyjnymi stanowi pomoc państwa przeznaczoną wyłącznie dla tych osób, które nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów postępowania. W świetle art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Co oczywiste, rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie udowodnione przez podmiot wnioskujący o przyznanie prawa pomocy. Dając wiarę oświadczeniom zawartym w formularzu PPF oraz biorąc pod uwagę zestawienie obecnych dochodów netto z koniecznymi, miesięcznymi kosztami utrzymania trzyosobowej rodziny referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca dostatecznie wykazał, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie, żony i syna. Powyższa konstatacja uzasadnia tym samym zniesienie ww. ciężaru finansowego w pełnej wysokości. W konsekwencji powyższego referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia, przyznając prawo pomocy zgodnie z żądaniem wnioskodawcy.