III SA/Gd 63/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędziowie: Sędzia NSA Marek Gorski Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. sprawy ze skargi T. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o sposobie ustalenia własności w wystawionych zaświadczeniach o samodzielności lokali mieszkalnych oddala wniosek skarżącego T. L. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 lipca 2011 roku. T. L. wniósł o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 lipca 2011 r. wydanego w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 63/11 ze skargi T. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o sposobie ustalenia własności w wystawionych zaświadczeniach o samodzielności lokali mieszkalnych poprzez " podanie co Sąd postanowił w sprawie : usunięcia z obrotu prawnego i pozbawienia mocy dowodowej zaświadczeń o samodzielności lokalu." Na rozprawie w dniu 6 października 2011 r. skarżący wskazał na sformułowany na stronie 3 skargi - pkt 4 dotyczący "zabezpieczenia interesu osób trzecich poprzez usunięcie z obrotu prawnego i pozbawienia mocy dowodowej zaświadczeń o samodzielności lokalu. Zamiarem skarżącego było by Sąd dokonał weryfikacji wystawionych przez Starostę zaświadczeń o samodzielności lokali, bowiem starostwo ukrywa dokumenty oraz wyjaśnił, czy starostwo było właściwe do wystawienia zaświadczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 157 § 1 w/w ustawy strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisu ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przedmiotowa skarga dotyczyła postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o sposobie ustalenia własności w wystawionych zaświadczeniach o samodzielności lokali mieszkalnych. Sąd nie uwzględnił skargi orzekając o jej oddaleniu. Z uwagi na przedmiot toczącego się przed Sądem postępowania brak było możliwości, aby w sentencji wyroku Sąd orzekał w sprawie zaświadczeń o samodzielności lokali mieszkalnych. Sąd bowiem, po myśli art. 138 cytowanej ustawy, wymienia w sentencji wyroku jedynie to orzeczenie, które było przedmiotem zaskarżenia, a inne orzeczenia są w sentencji wyroku wymieniane tylko wtedy, gdy w stosunku do nich zapadają rozstrzygnięcia na zasadzie art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z w/w przepisem Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zastosowanie jednak w rozpatrywanej sprawie przepisu art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu administracyjnym nie było możliwe. Wydane przez Starostę zaświadczenia o samodzielności lokali położonych w budynku nr [...] przy [...] w T. mają moc dokumentu urzędowego i od takich zaświadczeń nie służy żaden środek prawny, nie przysługuje na nie również skarga do sądu administracyjnego (vide art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zatem sąd administracyjny nie posiada kompetencji do kontroli zaświadczeń. Osoba, która kwestionuje treść wydanego zaświadczenia, może zatem dochodzić swego roszczenia jedynie drogą pośrednią, np. wnioskować ponownie o wydanie zaświadczenia o określonej treści i w razie wydania postanowienia o odmowie - żalić się do organu wyższego stopnia, a później skarżyć postanowienie tego organu do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyroku z dnia 29 maja 2003 r., II SA 1439/02, Mon. Praw. 2003, nr 14, s. 626). Sądowi z urzędu wiadomo jest, że skarżący bezskutecznie występował z wnioskiem o wydanie zaświadczeń, że przedmiotowe lokale nie są lokalami samodzielnymi, zaś wyrokiem z dnia 27 lipca 2007 r. tutejszy Sąd oddalił wniesioną przez skarżącego skargę na postanowienie w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia ( sygn. akt III SA/Gd 172/07). Biorąc powyższe pod uwagę i z mocy powołanych wyżej przepisów orzeczono jak w sentencji.