III SA/Gd 63/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 14 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. L. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 lipca 2011 r. wydanego w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 63/11 ze skargi T. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o sposobie ustalenia własności w wystawionych zaświadczeniach o samodzielności lokali mieszkalnych postanawia odmówić dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2011 r. wydanego w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 63/11. Pismem, które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 29 sierpnia 2011 r. T. L. wniósł o wykładnię wyroku z dnia 14 lipca 2011 r. "[...] poprzez podanie i ocenę: 1. kto wystąpił z wnioskiem o wydanie zaświadczeń, w czyim imieniu i czy był uprawniony 2. definicji lokalu (jak powstaje i jak dochodzi do jego podziału) 3. czy istnieją lokale dla których wystawiono zaświadczenia 4. stan faktyczny z przytoczeniem dowodu oraz jego ocenę dokonaną przez Sąd w wyroku z dnia 27 lipca 2007 r. sygn. akt III SA/Gd 171/07 5. dlaczego Sąd pominął wnioski dowodowe: dokumenty urzędowe, odpisy księgi wieczystej, akty notarialne. [...]". W uzasadnieniu wniosku wskazano m.in., że Sąd w wyroku pominął fakty oraz nie wyjaśnił dlaczego pewne dowody zostały pominięte. Nadto wnioskodawca wskazał, że Sąd nie podał dlaczego uznał się związany orzeczeniem z dnia 27 lipca 2007 r. skoro nie ujawnił stanu faktycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Należy wskazać, że konieczność dokonania wykładni orzeczenia, której podlega zarówno jego sentencja, jak i uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. W ramach wykładni nie mieści się zaś wyjaśnianie przez Sąd powodów zajętego w sprawie merytorycznego stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny przedstawione w uzasadnieniu. Nadto, w pojęciu tym nie mieści się również udzielanie określonych wyjaśnień dotyczących obowiązujących przepisów prawa czy uzupełnianie treści wydanego orzeczenia. Instytucja wykładni wyroku nie może bowiem prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia, jego uzupełnienia lub usuwania ewentualnych błędów. Mając na uwadze powyższe kwestie należy wskazać, że w uzasadnieniu w/w wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sposób jasny i transparentny przedstawił motywy podjętego rozstrzygnięcia. Sąd podniósł m.in., iż w rozpatrywanej sprawie kontrola Sądu ograniczała się do postanowień Starosty Powiatu oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego, których przedmiotem była odmowa wydania zaświadczenia potwierdzającego sposób ustalenia własności określonych lokali. W uzasadnieniu wyroku wskazano nadto, że wyrok wydany w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 171/07 dotyczył innej materii, tj. kontroli postanowień w przedmiocie odmowy wydania zaświadczeń stwierdzających, że określone lokale nie stanowią samodzielnych lokali mieszkalnych. Obecnie prowadzone postępowanie nie dotyczyło zatem oceny zgodności z przepisami prawa postanowień w przedmiocie stwierdzenia samodzielności lokali mieszkalnych czego skarżący zdaje się nie dostrzegać. W związku z powyższym należy stwierdzić, że treść w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie nasuwa wątpliwości zarówno co do jego sentencji, jak i uzasadnienia. Treść ta sformułowana została w sposób zrozumiały a wniosek skarżącego nie znajduje podstaw do zastosowania art. 158 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konstatacja ta jest zasadna z uwagi na fakt, iż wniosek bądź odnosi się do kwestii nie związanych z zakresem kognicji sądu w danej sprawie (np. żądanie sformułowania przez Sąd definicji lokalu oraz przedstawienia sposobu jego powstawania i podziału) bądź odnosi się do okoliczności, które skarżący mógłby ewentualnie podnieść składając stosowny środek odwoławczy (zagadnienie błędu w ustaleniach faktycznych poczynionych przez Sąd). W niniejszej sprawie nie zostały zatem spełnione przesłanki dokonania wykładni orzeczenia. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.