III SA/Gd 633/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 8 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. i Z. M. w przedmiocie nienależytego wykonywania zadań przez organy Inspekcji Transportu Drogowego postanawia odrzucić skargę. W dniu 14 września 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana według właściwości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skarga Z. K. i Z. M. w przedmiocie nienależytego wykonywania zadań przez organy Inspekcji Transportu Drogowego. W skardze wskazano zwłaszcza na nieprawidłowe działanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego oraz pracowników [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w G. Z treści skargi – nawiązującej do dyspozycji art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r.., nr 98, poz. 1071 ze zm.) wynika, że skarżący kwestionują działania kontrolne stwierdzone protokołem kontroli [...] z dnia 7 maja 2012 r. sporządzonym przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Mając na uwadze ww. regulacje normatywne oraz treść wniesionej skargi należy wskazać, że skarga ta jako pismo związane wyłącznie z krytyką wykonywania zadań kontrolnych przez właściwe organy lub ich pracowników złożone w trybie art. 227 i n. ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądu administracyjnego zarówno na podstawie powołanego wyżej art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Nienależyte wykonywanie zadań lub zaniedbania ze strony właściwych organów lub ich pracowników ( na które wskazano w skardze odnosząc się do działań kontrolnych stwierdzonych ww. protokołem kontroli) nie mieszczą się bowiem w katalogu spraw określonych precyzyjnie w dyspozycji art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych też względów skarga podlegać musi odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.