III SA/Gd 634/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Sędziowie Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2017 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 10 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 10 maja 2017 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta [...] z dnia 5 kwietnia 2017 r., nr [...] odmawiającą przyznania A. P. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. 2016r., poz. 23 ze zm.), dalej jako "ustawa". W uzasadnieniu decyzji wskazano, że pomimo, iż A. P. sprawuje opiekę nad niepełnosprawnym synem P., prawo do świadczenia pielęgnacyjnego nie może być wnioskującemu przyznane, z uwagi na ustalone wobec wnioskodawcy prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy oraz świadczenie pracy na umowę zlecenie (umowa nr [...] z dnia 29 grudnia 2016 r.). Organ wyjaśnił, że warunkiem nabycia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego jest całkowita rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w celu sprawowania takiej opieki. Nadto zgodnie z art. 17 ust 5 lit a cyt. ustawy, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo, między innymi - do renty. A.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zgadzając się z jej rozstrzygnięciem. Wskazał, iż jest po rozwodzie i sam całodobowo opiekuje się trójką dzieci. Wyjaśnił, iż jego dochody są niskie, a matka dzieci nie płaci mu alimentów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. 2016, poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 17 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1518, dalej jako "ustawa"). Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje: 1) matce albo ojcu, /.../- jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Jednak ust. 5 cyt. przepisu przewiduje, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli: 1) osoba sprawująca opiekę: a) ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, b) ma ustalone prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów; 2) osoba wymagająca opieki: a) pozostaje w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, b) została umieszczona w rodzinie zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej spokrewnionej, rodzinnym domu dziecka albo, w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji, w placówce zapewniającej całodobową opiekę, w tym w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, z wyjątkiem podmiotu wykonującego działalność leczniczą, i korzysta w niej z całodobowej opieki przez więcej niż 5 dni w tygodniu; 3) na osobę wymagającą opieki inna osoba ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury; 4) 18 (uchylony); 5) na osobę wymagającą opieki jest ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10, prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego lub prawo do zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów; 6) na osobę wymagającą opieki inna osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej. Z powyższego jednoznacznie wynika, że z woli ustawodawcy możliwość przyznania świadczenia pielęgnacyjnego przewidziana została jedynie tym osobom, które – w celu sprawowania opieki - na przykład nad niepełnosprawnym dzieckiem – zrezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, a nie przysługuje ani im, ani podopiecznemu żadne z w/w świadczeń. Z akt sprawy wynika, iż rozpatrując wniosek skarżącego z dnia 27 marca 2017r., organy orzekające ustaliły, że P. P. urodzony [...] 2001 r. zaliczony został orzeczeniem Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 16 kwietnia 2014 r. do osób niepełnosprawnych. W orzeczeniu tym nie wskazano stopnia tej niepełnosprawności, zaznaczono jednak, iż wymaga on stałej i długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną samodzielną egzystencją. Opiekę nad synem sprawuje skarżący A. P., który ma ustalone prawo do renty rolniczej wypadkowej bezterminowo (zaświadczenie KRUS z dnia 3 kwietnia 2017 r., nr [...]) i pobiera to świadczenie od 1 listopada 1997 r. w wysokości – 1298,54 zł brutto miesięcznie. Dodatkowo wykonuje pracę na umowę zlecenie z dnia 29 grudnia 2016r., nr [...], z której otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 654 zł brutto miesięcznie. W tym stanie rzeczy organy obu instancji prawidłowo orzekły, że nie zostały spełnione oba warunki przewidziane wyżej przytoczonymi przepisami, tzn. – skarżący nie zrezygnował całkowicie z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawnym synem, wykonuje bowiem pracę na podstawie umowy zlecenia z dnia 29 grudnia 2016 r. oraz ma ustalone prawo do renty rolniczej wypadkowej, co wyklucza możliwość przyznania mu prawa do wnioskowanego świadczenia. Biorąc powyższe pod uwagę, należało uznać, że organy obu instancji rzetelnie zbadały stan faktyczny sprawy oraz prawidłowo zastosowały przepisy prawa. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił wniesioną skargę.