III SA/Gd 638/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody z dnia 9 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 3 października 2012 r. uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF w dniu 28 października 2012 r. skarżący R. D. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ww. ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentu nadesłanego w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 7 listopada 2012 r. (zaświadczenie z Zakładu Karnego w S. w przedmiocie zatrudnienia wnioskodawcy oraz wysokości ewentualnych dochodów) ustalono, że skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Skarżący odbywa aktualnie karę pozbawienia wolności, nie jest zatrudniony odpłatnie a do własnej dyspozycji posiada środki w wysokości 0,07 zł. Stan konta depozytowego wnioskodawcy wynosi na dzień 15 listopada 2012 r. 3.530,07 zł przy czym kwota 3.530 zł stanowi tzw. akumulację, tj. środki przekazywane skazanemu w chwili zwolnienia z zakładu karnego. W tak ustalonym stanie faktycznym przyjąć należało, że wnioskodawca nie ma realnych możliwości poniesienia pełnych kosztów sądowych, zwłaszcza, że w sprawie niniejszej skarżący byłby zobowiązany do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.