III SA/Gd 638/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z wniosku w przedmiocie wstrzymania działań ograniczających prowadzenie działalności na targowisku miejskim postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że sprawa z wniosku W. J. o podjęcie działań zmierzających do ograniczenia bezprawnych czynności Prezydenta Miasta [...] i podległych mu instytucji (Zakładu Usług Komunalnych i Straży Miejskiej) w przedmiocie reorganizacji miejsc sprzedaży na targowisku miejskim nie należy do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i postanowieniem z dnia 8 lipca 2016 r. wniosek odrzucił. Wnioskiem z dnia 27 lipca 2016 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 11 sierpnia 2016 r. (data prezentaty), W. J. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką, ani on ani matka nie posiadają majątku (zamieszkują w domu będącym własnością bratanicy wnioskodawcy), utrzymują się z renty rodzinnej przyznanej matce, która wynosi około 1.300 zł miesięcznie oraz z prowadzonej przez wnioskodawcę sprzedaży książek, z której w lipcu br. osiągnął dochód w kwocie 350 zł (średni roczny dochód z tego tytułu wynosi około 1.300 zł), na wydatki związane z bieżącymi kosztami użytkowania domu (opłaty za wodę i odprowadzanie ścieków, wywóz nieczystości, zakup opału) wnioskodawca i jego matka przeznaczają średnio kwotę około 300 zł miesięcznie, natomiast pozostałe koszty związane z jego eksploatacją (opłaty za energię elektryczną, telefon, podatek od nieruchomości) ponosi bratanica wnioskodawcy, nadto wnioskodawca i jego matka ponoszą wydatki na zakup leków, które miesięcznie wynoszą około 400 zł. Powyższe referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego, złożonego przez niego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.). W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania. Zauważyć należy, że po odliczeniu zadeklarowanych wydatków do dyspozycji wnioskodawcy i jego matki pozostają środki w wysokości około 950 zł miesięcznie, które bez wątpienia w całości przeznaczają na pozostałe konieczne koszty swojego utrzymania jak chociażby wyżywienie, zakup środków higieny i czystości, czy zakup odzieży. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.