III SA/Gd 64/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 23 listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia odrzucić skargę. Pełnomocnik E. O. radca prawny A. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 23 listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 lutego 2007 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 20 lutego 2007 r. W dniu 27 lutego 2007 r. pełnomocnik skarżącej przesłał pełnomocnictwo oraz dowód opłacenia opłaty skarbowej od tego pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – w skrócie P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) W niniejszej sprawie doręczenie zaskarżonej decyzji skarżącej nastąpiło w trybie art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego tzw. doręczenie zastępcze. W aktach sprawy znajduje się przesyłka zawierająca decyzję organu II instancji, zwróconą organowi z uwagi na nie odebranie przesyłki w terminie. Opierając się na treści art. 44 k.p.a. należy uznać, iż decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu 13 grudnia 2006 r. W tych okolicznościach 30 - dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 12 stycznia 2007 r., tymczasem pełnomocnik skarżącej nadał skargę w urzędzie pocztowym w dniu 15 stycznia 2007 r. Należy nadto zauważyć, że w aktach organu drugiej instancji znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą radcy prawnemu A. D. do reprezentowania jej w postępowaniu przed organem drugiej instancji. Pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu 11 września 2006r., zaś do organu drugiej instancji wpłynęło w dniu 19 grudnia 2006r., a więc już po wydaniu i wysłaniu decyzji do strony. Tym samym nie można zarzucić organowi wadliwego działania poprzez wysłanie do skarżącej, a nie do jej pełnomocnika decyzji z dnia 23 listopada 2003r. Stosownie do art. 219 ustaw Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Zagadnienia dotyczące wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi uregulowane zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 233 P.p.s.a. Zgodnie z art. 221 cyt. wyżej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W rozpatrywanej sprawie na mocy § 2 ust. 6 powołanego obowiązywał wpis stały w wysokości 200 zł. Pełnomocnik skarżącej nie uiścił wpisu od skargi, a zatem skarga ta, jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na wskazanej wyżej podstawie prawnej. Na marginesie wyjaśnić należy, że obowiązujący poprzednio przepis § 5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia regulujący odmiennie sposób uiszczania wpisu stałego od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego został przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/06 uznany za niezgodny z art. 221 P.p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji. Wyrok Trybunału ogłoszony został w Dzienniku Ustaw z dnia 17 marca 2006 r. Nr 45 poz. 322 i od tego też dnia przepis ten stracił moc. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 oraz art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o odrzuceniu skargi.