III SA/Gd 671/14
PostanowienieWSA w Gdańsku2014-09-02
Skład orzekający: Anna Orłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego przysługuje na orzeczenie komisji lekarskiej dotyczące stopnia inwalidztwa i jego związku ze służbą w Policji?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie, przedmiotem zaskarżenia była wyłącznie ta część orzeczenia komisji lekarskiej, która dotyczyła ustalenia stopnia inwalidztwa oraz związku schorzenia ze służbą. Analogicznie do orzeczeń wojskowych komisji lekarskich, skarga na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w przedmiocie związku inwalidztwa ze służbą nie przysługuje do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
M. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, które utrzymało w mocy orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej. Komisje lekarskie rozpoznały u M. R. astmę oskrzelową i krótkowzroczność, stwierdzając jego całkowitą niezdolność do służby w Policji i zaliczając go do trzeciej grupy inwalidów. M. R. nie zgodził się z uznaniem, że inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą, zarzucając organom błędną interpretację przepisów.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia 6 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby w Policji, stopnia inwalidztwa i jego związku ze służbą postanawia odrzucić skargę.
Wojewódzka Komisja Lekarska Ministra Spraw Wewnętrznych orzeczeniem nr [...] z dnia 15 kwietnia 2014 r. rozpoznała u M. R. następujące schorzenia:
1. astma oskrzelowa, stopnia umiarkowanego z okresowo występującymi zaostrzeniami (§ 35 pkt 4 D);
2. krótkowzroczność obu oczu (§ 13, pkt 3 C).
Stwierdzono, że w/w jest zdolny do pracy, do samodzielnej egzystencji. Jest natomiast całkowicie niezdolny do służby w Policji. Zaliczono go do trzeciej grupy inwalidów. Uznano, że inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą, z wypadkiem ani chorobą powstałą wskutek szczególnych warunków służby. Ponadto zaliczono w/w do żadnej grupy inwalidów z tytułu schorzeń narządów ruchu, wzroku oraz słuchu. Inwalidztwo istnieje od 30 kwietnia 2014r. i jest inwalidztwem czasowym.
W odwołaniu od powyższego orzeczenia M.R. nie zgodził się
z uznaniem, że inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą.
Okręgowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych orzeczeniem Nr [...] z dnia 6 czerwca 2014r. utrzymała w mocy powyższe orzeczenie. Uznano, że M. R. jest całkowicie niezdolny do służby w policji.
M.R. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwestionował orzeczenie organu II instancji. Nie zgodził się z orzeczeniem
w przedmiocie zaliczenia go do trzeciej grupy inwalidzkiej oraz nie uznaniu, że jego inwalidztwo ma związek ze służbą w Policji. W uzasadnieniu skargi podał, że organ źle zinterpretował rozporządzenie MSW z dnia 29.09.2005r.
Okręgowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Wskazała, że w oparciu o Rozporządzanie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29.09.2005r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających ze służbą m.in. w Policji ustalono związek ze służbą postawionego rozpoznawania astmy oskrzelowej. Z dokumentacji M. R. wynika, że funkcjonariusz nie pełnił długotrwałej służby w szkodliwych dla zdrowia środowisku lub w trudnych warunkach atmosferycznych. Alergię spowodowały trawy, roztocza i drzewa. Zatem schorzenie badanego nie spełniało warunków w/w Rozporządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie i inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie, mając na uwadze treść odwołania i skargi zainteresowanego, należało uznać, że przedmiotem zaskarżenia jest wyłącznie ta część orzeczenia, która dotyczy ustalenia stopnia inwalidztwa oraz związku schorzenia ze służbą.
Należy w tym miejscu wskazać, że kwestią dopuszczalności skargi na orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą zajmował się Sąd Najwyższy. Co prawda sprawa dotyczyła służby wojskowej, ale pogląd tam przedstawiony ma zastosowanie także w przedmiotowej sprawie. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAPiUS, 2000 r. Nr 5, poz. 167) stwierdził, że "Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową". Wprawdzie powyższa uchwała wydana została na gruncie obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 268 ze zm.), jednakże zachowuje swą aktualność pod rządami nowej ustawy procesowej obowiązującej od 1 stycznia 2004 r., regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi.
Skoro zatem od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowego, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje (por. postanowienie 7 sędziów NSA z dnia 6 listopada 2000r. OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47), to analogicznie w niniejszej sprawie, także skarga od orzeczenia Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych będzie podlegała odrzuceniu. Skarżący kwestionował bowiem tylko ustalenia co do stopnia inwalidztwa oraz związku schorzenia ze służbą.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło