III SA/Gd 676/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2016 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 24 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru i długu celnego oddala skargę. W dniu 2 lipca 2015 r. A Sp. z o.o., działając jako przedstawiciel bezpośredni B Sp. z o.o. w K., złożyła zgłoszenie celne uzupełniające do [...] o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towarów w postaci: klamra nierdzewna mocująca plandekę wraz z taśmą i hakiem metalowym – element montażowy nierdzewny do mocowania linki. Towar zakupiono na podstawie faktury nr [...] z dnia 9 kwietnia 2015 r. Zgłoszenie celne spełniało wymogi formalne, wobec czego zostało przyjęte i zarejestrowane pod nr [...]. Dla importowanego towaru zadeklarowano kod TARIC 8716 90 90 90 oraz stawkę celną w wysokości 1,7 %. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie kontroli taryfikacji towarów ujętych w wyżej wskazanym zgłoszeniu celnym. Po przeprowadzeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia 25 lutego 2016 r. nr [...]: - orzekł o klasyfikacji taryfowej towaru w postaci pasów zabezpieczających ładunki z napinaczami do kodu TARIC 6307 90 98 99 z kodem dodatkowym V999; - określił stawkę celną erga omnes dla towaru objętego powyższym zgłoszeniem celnym uzupełniającym w wysokości 6,3%; - określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 10.392,00 zł; - orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne. W podstawie prawnej wydanej decyzji organ pierwszej instancji przywołał art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.), art. 65 ust. 5 i art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.), art. 20 ust. 1, ust. 3 i ust. 6, art. 67, art. 78 ust. 1 i ust. 3, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 1992 r. ze zm.), art. 3 ust. 1 i ust. 2, art. 5 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 256 z 1987 r. ze zm.) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 312 z 2014 r. ze zm.). W uzasadnieniu wydanej decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że przedmiotem importu były pasy zabezpieczające plandekę pojazdu z napinaczami, przeznaczone do mocowania i zabezpieczenia plandeki. Pasy są dwuczęściowe, składają się ze stałej końcówki (napinacz pasa transportowego), która składa się z krótkiego nie regulowanego pasa, na którym zamocowana jest metalowa klamra napinająca i hak będący elementem łączącym oraz z luźnej końcówki czyli dłuższego pasa, na którym zamocowany jest hak będący elementem łączącym. Organ odnosząc się do treści komentarza do pozycji 6307 zawartego w Notach Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego oraz do Reguły 3b Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej uznał, że w przypadku importowanego towaru materiałem o charakterze zasadniczym jest taśma stanowiąca pozostały artykuł włókienniczy gotowy. W związku z tym ustalono, że towar ujęty we wskazanym powyżej zgłoszeniu celnym należy klasyfikować do kodu TARIC 6307 90 98 99 (który jest właściwy dla pozostałych, gotowych artykułów włókienniczych) ze stawką celną erga omnes 6,3%. W odwołaniu od powyższej decyzji B Sp. z o.o. podniosła, że zgłoszony towar służy do stosowania wyłącznie lub głównie w budowie przyczep/naczep. Importowane pasy ściągające służą wyłącznie do bezpośredniego zastosowania do naczep firmy [...]. Posiadają nadto logo tego producenta, co również wskazuje na ich zastosowanie. Odwołująca się spółka wskazała ponadto, że istnieje istotna różnica pomiędzy pasami dopuszczonymi do obrotu w stanie w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego a tymi, które posiadają różne funkcje i zastosowania. Pasy importowane przez spółkę są inaczej zbudowane. Posiadają bowiem jedną klamrę mocującą. Dodatkowo nie jest dla nich wymagany atest, który określa wytrzymałość pasa w kilogramach lub tonach. Spółka wskazała ponadto, że z uwagi na powyższe różnice w sprawie wskazana byłaby ocena rzeczoznawcy lub biegłego, który w sposób jednoznaczny oceniłby, czy importowany towar spełnia przesłankę określoną w Notach Wyjaśniających do pozycji 8716 polegającą na przystosowaniu towaru wyłącznie lub zasadniczo do takich pojazdów. Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 24 maja 2016 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia rodzaju towaru, opisując go jako: pasy zabezpieczające plandekę pojazdu z napinaczami, przeznaczone do mocowania i zabezpieczania plandeki. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego obowiązywało rozporządzenie Komisji (UE) nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statycznej oraz w sprawie Wspólnoty Taryfy Celnej. W sprawie kwestią sporną była klasyfikacja taryfowa sprowadzonych z Chin pasów zabezpieczających plandekę pojazdu z napinaczami, przeznaczonych do mocowania i zabezpieczania plandeki. Zgodnie z deklaracją strony sprowadzone towary stanowiły elementy składowe nadwozi przyczep do samochodów ciężarowych. Tym samym zaklasyfikowano je w zgłoszeniu celnym do pozycji 8716, obejmującej przyczepy i naczepy: pozostałe pojazdy bez napędu mechanicznego; ich części Wspólnej Taryfy Celnej. Organ pierwszej instancji w zakwestionowanej decyzji zaklasyfikował przedmiotowe pasy do kodu Taric 6307 90 98 99, obejmującego pozostałe gotowe wyroby włókiennicze. W oparciu o zebrany materiał dowodowy organ pierwszej instancji ustalił, że przedmiotem importu był towar w postaci pasów zabezpieczających plandekę pojazdu z napinaczami, przeznaczonych do mocowania i zabezpieczania plandeki do nadwozia ładunkowego. Z faktury stanowiącej podstawę do ustalenia należności celnych wynika, iż przedmiotem importu były dwa rodzaje towaru o symbolach P010.KR oraz P512.KR. Organ odwoławczy wskazał, że przyczepy i naczepy; pozostałe pojazdy bez napędu mechanicznego; ich części klasyfikuje się do Sekcji XVII Wspólnej Taryfy Celnej, działu 87 do pozycji 8716. Niniejsza pozycja obejmuje; 1) Podwozia i ich części składowe (podłużnice kształtowe, poprzecznice itp.). 2) Osie. 3) Nadwozia i ich części. 4) Koła drewniane lub stalowe i ich części, włączając koła wyposażone w opony. 5) Urządzenia sprzęgające. 6) Hamulce i ich części. 7) Wałki, jarzma rozpakowujące i podobne części. Z treści uwag do Not Wyjaśniających określonych dla pozycji 8716 wynika, iż pozycja ta obejmuje oprócz przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego również części pojazdów wyżej wymienionych, pod warunkiem że części spełniają obydwa następujące warunki: (i) muszą być możliwe do identyfikacji jako przystosowane wyłącznie albo zasadniczo do takich pojazdów oraz (ii) nie mogą być wyłączone z niniejszej pozycji postanowieniami uwag do sekcji XVII (zobacz odpowiednie Uwagi ogólne Not wyjaśniających). Z uwag do sekcji XVII wynika z kolei, że pozycje te mają zastosowanie wyłącznie do tych części albo akcesoriów, które spełniają wszystkie trzy podane poniżej warunki: a) nie mogą być wyłączone uwagą 2. do niniejszej sekcji oraz b) muszą być możliwe do zastosowania wyłącznie lub głównie do artykułów działu od 86 do 88 oraz c) nie mogą być objęte w sposób bardziej szczegółowy innymi działami nomenklatury. Sprowadzone pasy zabezpieczające plandekę pojazdu z napinaczami przeznaczone są do mocowania i zabezpieczania plandeki. Klamra i system napinający służy do umocowania pasa z jednej strony do plandeki a z drugiej do pojazdu. Wyrób ten poprzez odpinacz jest na trwale przymocowany do plandeki. Zatem produkt ten nie jest częścią jakiegokolwiek towaru a stanowi odrębny wyrób gotowy stosowany w celu mocowania plandeki do przyczep/naczep/pojazdów bez napędu mechanicznego. Organ ustalił, że w przedmiotowym produkcie materiałem o charakterze zasadniczym jest taśma stanowiąca artykuł włókienniczy, która przytrzymuje, łączy plandekę naczepy z naczepą. Tak więc to taśma stanowi główną, zasadniczą część wyrobu gotowego składającego się z taśmy włókienniczej, jednego haka tłoczonego oraz z klamry napinającej z nierdzewnej blachy stalowej umożliwiającej zabezpieczenie plandeki i umocowanie jej do przyczep/naczep/pojazdów bez napędu mechanicznego. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z Regułą 3b Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3a nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania. Wyroby włókiennicze klasyfikowane są do sekcji XI Materiały i wyroby włókiennicze obejmujące zakres działów od 50 do 63 Wspólnej Taryfy Celnej. Zgodnie z zapisami zawartymi w Notach Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego pozycja 6307 obejmuje m.in. pozostałe artykuły gotowe, pasy, które chociaż noszone na talii, nie mają charakteru pasów objętych pozycją 6217, np. pasy stosowane przez konkretne grupy zawodowe (elektryków, lotników, spadochroniarzy itp.), taśmy do przenoszenia bagaży i podobnych artykułów. W ocenie organu odwoławczego importowany towar jest objęty w sposób bardziej szczegółowy w dziale 63 nomenklatury niż w dziale 87. Z tego względu towar ten nie spełniał warunku wynikającego z Uwag do Sekcji XVII i nie mógł zostać przypisany do części i akcesoriów klasyfikowanych do Sekcji XVII Wspólnej Taryfy Celnej. Dalej organ dodał, że produkt ten nie jest niezbędny do działania naczepy, a przyczepa/naczepa/pojazd bez napędu mechanicznego może należycie i niezależnie funkcjonować. Ustalono, że przedmiotem importu był pas z tkaniny, obrobiony i wykończony, połączony napinaczem z jednej strony oraz hakiem z drugiej poprzez wykonanie zaszewki i zszycie. Ze względu na swój skład i przeznaczenie powinien być przypisany do kodu Taric 6307 90 98 90 obejmującego pozostałe wyroby gotowe ze stawką celną erga omnes w wysokości 6,3 % od wartości towaru. Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że w sentencji zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji określił błędny opis towaru. Należało zatem uchylić zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w tej części i określić w sentencji rozstrzygnięcia prawidłowy opis towaru. Jednocześnie ustalony w sentencji decyzji opis towaru nie miał wpływu na zastosowaną przez organ celny klasyfikację taryfową towaru, a tym samym na wysokość określonych należności celnych. Za niezasadny uznano zarzut naruszenia przez organ pierwszej instancji prawa materialnego zawartego w zapisach Wspólnej Taryfy Celnej, poprzez błędną ich interpretację i zastosowanie nieprawidłowego kodu. Bezspornym było, iż przedmiotem importu były pasy zabezpieczające plandekę pojazdu z napinaczami, przeznaczone do mocowania i zabezpieczania plandeki do nadwozia ładunkowego. Wskazywała na to sama strona w odwołaniu, a także opinia mgr. inż. P. M., rzeczoznawcy Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych [...] z dnia 10 marca 2016r. znak [...] przedłożona przez spółkę po wniesieniu odwołania. Wyjaśniono, że w sprawie kluczową kwestią był rodzaj produktu, to jest czy były to części przyczep/naczep/pojazdów bez napędu mechanicznego klasyfikowane do pozycji 8716 Wspólnej Taryfy Celnej, czy był to wyrób gotowy, którego zasadniczy charakter stanowi pas, taśma z materiału włókienniczego stosowany do mocowania plandeki do powyższych pojazdów. Organ odwoławczy wskazał, że klasyfikacja taryfowa plandek została rozstrzygnięta rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1562/1995 z dnia 29 czerwca 1995 r. (Dz. U. WE L 150 z 1 lipca 1995 r.), z którego wynika, że tego typu towar musi być sklasyfikowany do kodu CN 6306 11 00 Wspólnej Taryfy Celnej obejmującego wyroby włókiennicze tj. brezenty, markizy i zasłony przeciwsłoneczne; namioty; żagle do łodzi, desek windsurfingowych lub pojazdów lądowych; wyposażenie kempingowe. Z treści opisu towaru jednoznacznie wynika, iż posiada pasy i haczyki, które służą do przymocowywania plandeki do przyczepy. Z opinii rzeczoznawcy samochodowego mgr. inż. P. M. oraz dokumentacji fotograficznej załączonej do przedmiotowej opinii wynika, że badane zespoły napinające są integralnymi częściami do przyczep, a nie częścią przyczep i służą mocowaniu plandeki do przyczep. Ponadto ustalono, że konstrukcja tych zespołów wskazuje na zastosowanie ich jedynie w celu mocowania plandeki do nadwozi ładunkowych. Zespoły napinające mocowane są do plandeki za pomocą śrub i ich demontaż wymaga użycia narzędzi niezbędnych do ich przykręcenia. Zatem zespół napinający jest na stałe przymocowany do plandeki, a nie do przyczepy. Także katalogi firmy [...] oraz [...] wskazują na przeznaczenie tych zespołów mocujących do plandek. Towary zostały przedstawione przez rzeczoznawcę mgr. inż. P. M. jako akcesoria plandekowe, a karty firmy [...] noszą tytuł "PLANDEKI". Bezzasadny był także zarzut braku przesłanek do obciążania odsetkami za zwłokę od nieuiszczonych w terminie należności celnych. Organ wyjaśnił, że dla towarów klasyfikowanych do kodu TARIC przyjętego przez organ pierwszej instancji w dniu przyjęcia przywołanych wyżej zgłoszeń obowiązywała stawka celna 6,3 %. Zmiana pierwotnej, wadliwej klasyfikacji taryfowej opisanych wyżej towarów spowodowała konieczność określenia niezaksięgowanej kwoty należności celnych podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu. Ponadto importer działał przez wyspecjalizowanego pełnomocnika jakim jest licencjonowany agent celny. Tym samym należy uznać, że przesłanka braku racjonalnej możliwości wykrycia błędu przez osobę zobowiązaną nie została spełniona. Profesjonalny pełnomocnik winien dołożyć wszelkich starań w celu dokonania prawidłowego zgłoszenia celnego i niezasadne byłoby założenie, że agent celny nie posiada wiedzy z zakresu klasyfikacji taryfowej. W skardze na powyższą decyzję organu odwoławczego skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku B. Sp. z o.o. w K. wniosła o jej uchylenie, ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła: - błąd w ustaleniach stanu faktycznego polegający na nieprawidłowej interpretacji Not Wyjaśniających dla pozycji 8716 i uznanie, że dopuszczony do obrotu przez skarżącą towar nie spełnia warunku wymienionego jako trzeci w treści uwag do sekcji XVII, to jest, że pozycja 8716 ma zastosowanie wyłącznie do tych części lub akcesoriów, które nie mogą być objęte w sposób bardziej szczegółowy innymi działami nomenklatury; uchybienie to miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia ponieważ w konsekwencji organ celny zaklasyfikował dopuszczony do obrotu towar do pozycji 6307 jako bardziej precyzującej przedmiotowy towar; - błąd w ustaleniach stanu faktycznego polegający na nieprawidłowej interpretacji Not Wyjaśniających dla pozycji 8716 i uznanie, że dopuszczony do obrotu przez skarżącą towar nie jest częścią pojazdów wymienionych w pozycji 8716; uchybienie to miało wpływ na treść rozstrzygnięcia ponieważ w konsekwencji spowodowało, że organ celny uznał, że towar jest integralną częścią do przyczepy, nie jest natomiast częścią przyczepy, co wyklucza przedmiotowy towar z klasyfikacji do pozycji 8716; - naruszenie art. 200 ustawy – Ordynacja podatkowa poprzez niedoręczenie pełnomocnikowi skarżącej postanowienia o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego, co miało wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie; strona nie wiedząc o zakończeniu postępowania dowodowego nie miała możliwości zgłoszenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, który by stwierdził, czy zaimportowany przez skarżącą towar jest częścią w rozumieniu Not wyjaśniających do pozycji 8716, co z kolei miało wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie ponieważ ograniczało prawo strony do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału i uniemożliwiło zgłoszenie ewentualnych wniosków dowodowych; - naruszenie art. 122, art. 187 i art. 197 ustawy – Ordynacja podatkowa i niewyczerpujące wyjaśnienie wszelkich okoliczności faktycznych sprawy poprzez niepowołanie biegłego w celu ustalenia czy zaimportowany przez skarżącą towar jest częścią w rozumieniu Not wyjaśniających do pozycji 8716, co zdaniem skarżącej wymaga wiedzy specjalnej, której organ celny nie posiada, co z kolei miało wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że zgodnie z Uwagami Ogólnymi do Sekcji XVII Wspólnej Taryfy Celnej, występujących w działach od 86 do 88 określeń "części" lub "akcesoria" nie stosuje się do części i akcesoriów, które nie nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie z artykułami objętymi tymi działami. Części i akcesoria, które mogą być objęte dwiema lub więcej pozycjami niniejszych działów należy klasyfikować do pozycji odpowiadającej głównemu zastosowaniu takiej części lub takiego akcesorium. Skarżąca wskazała, że towar w postaci zespołów napinających o numerach katalogowych producenta naczep [...] jest integralną częścią do przyczep, naczep i nadwozi samochodów ciężarowych. Powołując się na opinię rzeczoznawcy skarżąca wskazała, że sam fakt, iż zespół napinający jest mocowany do plandeki nadwozi ładunkowych pojazdów ciężarowych nie wyklucza zakwalifikowania towaru jako części pojazdu. Jedna z części mocowana jest na stałe a jej demontaż wymaga narzędzi niezbędnych do przykręcania śrub. Z treści żadnej Noty Wyjaśniającej nie wynika aby zespół napinający musiał być dołączony na stałe do przyczepy/naczepy żeby mógł być zaklasyfikowany jako jej część. W ocenie skarżącej zespoły napinające można zaklasyfikować do części rozłącznych maszyn, co potwierdza załączona do akt opinia rzeczoznawcy. Dalej podano, że Uwagi ogólne Not Wyjaśniających działu 87 wskazują, że niniejszy dział obejmuje również części i akcesoria, które można zidentyfikować jako przystosowane do użycia wyłącznie lub zasadniczo z pojazdami objętymi nim, odpowiednio do postanowień zawartych w uwagach do sekcji XVII. Badane zespoły są integralnymi częściami do przyczep. Dlatego bezpodstawne było poszukiwanie innej możliwości taryfikacyjnej, skoro dopuszczony do obrotu towar mieści się w całości w opisie pozycji 8716. Skarżąca podniosła także, że nie otrzymała od organu celnego zawiadomienia o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości wypowiedzenia się w sprawie. Podała, że system elektroniczny ePUAP nie jest systemem doskonałym, zawiera błędy i uniemożliwia zapoznanie się z pismami przesyłanymi w formie elektronicznej przez organ celny. Do skargi skarżąca załączyła kopię pisma z dnia 6 kwietnia 2016 r. adresowanego do Dyrektora Izby Celnej, w którym – z uwagi na problemy z obsługą oprogramowania JAVA na portalu ePUAP – wniosła o doręczanie przesyłek na adres pocztowy pełnomocnika. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącego naruszenia art. 200 ustawy – Ordynacja podatkowa organ wskazał, że w piśmie z dnia 22 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej potwierdziła wskazany w pełnomocnictwie adres elektroniczny, na który należało doręczać przesyłki za pomocą portalu ePUAP. Postanowienie to zgodnie z obowiązującymi przepisami zostało wysłane na wskazany adres drogą elektroniczną i – z uwagi na jego nieodebranie - uznane za doręczone w dniu 14 maja 2016 r. na podstawie art. 152 § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas w zależności od rodzaju naruszenia uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części, albo stwierdza jej nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu wówczas, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o wyżej wskazane kryterium prowadzi do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu organ odwoławczy zasadnie uznał, że importowany towar to pasy zabezpieczające ładunki z napinaczami, służący do mocowania i zabezpieczania plandeki. Spór w niniejszej sprawie dotyczył klasyfikacji taryfowej importowanego przez skarżącą towaru. Skarżąca uznała, że towar należy klasyfikować do kodu TARIC 8716 90 90 90, a organy - że do kodu TARIC 6307 90 98 99. W chwili przyjęcia zgłoszenia celnego obowiązywało rozporządzenie Komisji (UE) nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L 312 z 2014 r. ze zm.). Wskazany przez organy kod towaru 6307 90 98 00 mieści się w dziale 63, obejmującym "Pozostałe gotowe artykuły włókiennicze ; zestawy; odzież używana i używane artykuły włókiennicze ; szmaty". Przedmiotowy kod dotyczy natomiast pozostałych artykułów gotowych (włókienniczych). Z kolei wskazany przez skarżącą kod towaru 8716 90 90 90 mieści się w dziale 87 – "Pojazdy maszynowe oraz ich części i akcesoria". Przedmiotowy kod dotyczy zatem przyczep i naczep; pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego; ich części. Skarżąca stoi na stanowisku, że przedmiotowy towar to część przyczep, naczep i nadwozi samochodów ciężarowych. W ocenie Sądu z poglądem prezentowanym przez skarżącą nie można się zgodzić. W celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Reguła 1 stanowi, że do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe należy, przy zachowaniu kolejności korzystać z następnych reguł, od 2. do 6. W celu ułatwienia klasyfikacji w Zharmonizowanym Systemie oraz w celu zapewnienia jednolitego stosowania Światowa Organizacja Ceł (WCO) wydała wyjaśnienia i wskazówki dotyczące klasyfikacji taryfowej w sprawie określonych towarów. Nie są one objęte umową o Zharmonizowanym Systemie i dlatego nie są wiążące. Ponadto do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się Noty wyjaśniające do CN, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 ust. 1 lit. a) oraz art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87. Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, jednakże nie zastępują tych ostatnich, uważane są za ich dopełnienie oraz są stosowane w połączeniu z nimi. W rozpoznawanej sprawie klasyfikacja towarów została dokonana przez organy celne w oparciu o brzmienie przepisów Taryfy celnej jak i Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczenia i Kodowania Towarów, stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej (M. P. Nr 86, poz. 880, dalej jako - "Noty wyjaśniające"). Należy zaznaczyć, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości w swych orzeczeniach niejednokrotnie uznawał, że noty i opinie Światowej Organizacji Celnej nie są wiążące ani dla organów celnych, ani dla sądów (zob. wyroki w następujących sprawach C-35/93, C-130/02, C-467/03). Noty te stanowią jednak ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej przez organy celne państw członkowskich i stanowią istotną pomoc w interpretacji Taryfy (por. wyroki w sprawach 798/79, C 396/02). Za zasadę uznał stosowanie not w procesie interpretacji nomenklatury towarowej. Odstąpienie od tej zasady jest dopuszczalne, ale jedynie wówczas, gdy nota wydaje się niezgodna ze sformułowaniem danej pozycji lub wyraźnie wykracza poza uprawnienia przyznane Radzie Wspólnoty Celnej (zob. wyrok w sprawie C-38/75). Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przechodząc do oceny prawidłowości dokonanej klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru stwierdzić trzeba, że przyczepy i naczepy; pozostałe pojazdy bez napędu mechanicznego; ich części klasyfikuje się do Sekcji XVII Wspólnej Taryfy Celnej, działu 87 do pozycji 8716. Niniejsza pozycja obejmuje: (1)Podwozia i ich części składowe (podłużnice kształtowe, poprzecznice itp.). 2) Osie. 3) Nadwozia i ich części. 4) Koła drewniane lub stalowe i ich części, włączając koła wyposażone w opony. 5) Urządzenia sprzęgające. 6) Hamulce i ich części. 7) Wałki, jarzma rozpakowujące i podobne części. Z treści uwag ogólnych do Not Wyjaśniających określonych dla pozycji 8716 wynika, że pozycja ta obejmuje oprócz przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego również części pojazdów wyżej wymienionych, pod warunkiem że części spełniają obydwa następujące warunki: (i) Muszą być możliwe do identyfikacji jako przystosowane wyłącznie albo zasadniczo do takich pojazdów oraz (ii) Nie mogą być wyłączone z niniejszej pozycji postanowieniami uwag do sekcji XVII (patrz odpowiednie Uwagi ogólne Not wyjaśniających). Z uwag do sekcji XVII z kolei wynika, że pozycje te mają zastosowanie wyłącznie do tych części albo akcesoriów, które spełniają wszystkie trzy podane poniżej warunki: nie mogą być wyłączone uwagą 2. do niniejszej sekcji oraz muszą być możliwe do zastosowania wyłącznie lub głównie do artykułów działu od 86 do 88 oraz nie mogą być objęte w sposób bardziej szczegółowy innymi działami nomenklatury. Sprowadzone pasy zabezpieczające plandekę pojazdu z napinaczami przeznaczone są do mocowania i zabezpieczania plandeki. Klamra i system napinający służy do umocowania pasa z jednej strony do plandeki, a z drugiej do pojazdu. Produkt ten jest na trwale przymocowany do plandeki poprzez odpinacz. Zatem przedmiotowy wyrób nie może być uznany za część jakiegokolwiek towaru, lecz stanowi odrębny wyrób gotowy, stosowany w celu mocowania plandeki do przyczep/naczep/pojazdów bez napędu mechanicznego. Ponadto konstrukcja wyrobu wskazuje na jego zastosowanie jedynie w celu mocowania plandeki do nadwozi ładunkowych (przyczep/naczep/pojazdów bez napędu mechanicznego). Zespół napinający jest przy tym na stałe przymocowany do plandeki, a nie do przyczepy. Oczywiste jest przy tym , że produkt ten nie jest niezbędny do należytego działania przyczepy/naczepy/pojazdu bez napędu mechanicznego. Należy również wskazać, że w przedmiotowym produkcie materiałem o charakterze zasadniczym jest taśma stanowiąca artykuł włókienniczy, która przytrzymuje oraz łączy plandekę naczepy z naczepą. Tak więc to taśma stanowi główną, zasadniczą część wyrobu gotowego, składającego się z taśmy włókienniczej, jednego haka tłoczonego oraz z klamry napinającej z nierdzewnej blachy stalowej, umożliwiającej zabezpieczenie plandeki i umocowanie jej do przyczep/naczep/pojazdów bez napędu mechanicznego. Zgodnie zaś z Regułą 3b Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3a nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania. Co oczywiste czynnik, który rozstrzyga o zasadniczym charakterze towaru, będzie różny dla różnych wyrobów. Zależeć może na przykład od właściwości materiału lub składnika, jego wielkości, ilości, masy lub wartości lub roli, jaką odgrywa zasadniczy materiał przy zastosowaniu towaru. Wyroby włókiennicze klasyfikowane są do sekcji XI Materiały i wyroby włókiennicze obejmujące zakres działów od 50 do 63 Wspólnej Taryfy Celnej. Zgodnie z zapisami zawartymi w Notach Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego pozycja 6307 obejmuje m.in. pozostałe artykuły gotowe, pasy, które chociaż noszone na talii, nie mają charakteru pasów objętych pozycją 6217, np. pasy stosowane przez konkretne grupy zawodowe (elektryków, lotników, spadochroniarzy itp.); taśmy do przenoszenia bagaży i podobnych artykułów. W opozycji do twierdzeń skarżącej uznać zatem należy, że przedmiotowy towar objęty jest w sposób bardziej szczegółowy w dziale 63 Nomenklatury Scalonej, a nie w dziale 87. Z tego względu towar ten nie spełniał warunku c) wynikającego z Uwag do Sekcji XVII i nie mógł zostać przypisany do części i akcesoriów klasyfikowanych do Sekcji XVII Wspólnej Taryfy Celnej. Wsparciem dla zasadności argumentacji organów dotyczącej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru jest, w ocenie Sądu, klasyfikacja taryfowa plandek, rozstrzygnięta rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1562/1995 z dnia 29 czerwca 1995 r., dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej (Dz. U. UE.L 1995.150.16). Z rozporządzenia tego wynika wprost, że szeroka płaska płachta [...] przeznaczona do przykrywania przyczepy pojazdu [...] posiadająca pasy i haczyki do przymocowywania jej do przyczepy winna być klasyfikowana do kodu CN 6306 11 00 Wspólnej Taryfy Celnej, obejmującego wyroby włókiennicze to jest brezenty, markizy i zasłony przeciwsłoneczne; namioty; żagle do łodzi, desek windsurfingowych lub pojazdów lądowych; wyposażenie kempingowe. Kod ten załącznikiem nr I lp.76 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1179/2009 z dnia 26 listopada 2009 r. zmieniającego lub uchylającego niektóre rozporządzenia dotyczące klasyfikacji towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U. UE L 317 z 2009 r.) zmieniono na 63061900, przy czym kod ten dotyczy także wyrobów włókienniczych tj. brezentów, markiz i zasłon przeciwsłonecznych; namiotów; żagli do łodzi, desek windsurfingowych lub pojazdów lądowych; wyposażenia kempingowego, z pozostałych materiałów włókienniczych. Wynika z powyższego, że zgodnie z taryfą celną plandeka nie jest klasyfikowana jako część przyczep i naczep oraz pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego, a w niniejszej sprawie mamy do czynienia z towarem służącym do mocowania zabezpieczania plandeki. W tej sytuacji nie sposób zgodzić się ze skarżącą, że przedmiotowy towar jest częścią przyczepy, którą należy klasyfikować do kodu 8716 90 90 90. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, organy celne zasadnie uznały, że importowany towar, ze względu na swój skład i przeznaczenie, powinien być przypisany do kodu Taric 6307 90 98 90, obejmującego pozostałe wyroby gotowe ze stawką celną erga omnes w wysokości 6,3 % od wartości towaru. W świetle powyższych zapatrywań nie można podzielić poglądu skarżącej, że koniecznym było w niniejszej sprawie dopuszczenie dowodu z opinii biegłego celem ustalenia czy importowany przez skarżącą towar jest częścią w rozumieniu Not wyjaśniających do pozycji 8716. Podkreślić należy, że dowód z opinii biegłego jest przeprowadzany wtedy, gdy organ celny nie posiada wiedzy specjalistycznej w danym zakresie (zob. art. 197 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa). W realiach rozpatrywanej sprawy, bazując na zgromadzonym materiale dowodowym organ mógł dokonać ustaleń co do stanu towaru, to jest jego rodzaju i składu. Ponadto organ był w stanie samodzielnie ustalić, który materiał lub komponent miał podstawowe i decydujące znaczenie dla charakteru importowanego towaru. W realiach rozpatrywanej sprawy organ dokonał ustaleń w tym zakresie a ustalenie to Sąd poczytuje jako prawidłowe. Jako niezasadne w powyższym świetle należało więc uznać zarzuty naruszenia art. 122 i art. 187 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa. Oceniając przebieg postępowania wyjaśniającego należy stwierdzić, że zarówno skarżąca jak i organy wykazały inicjatywę w dążeniu do wyjaśnienia wątpliwości co do prawidłowości klasyfikacji taryfowej. Dokonanie przez organ celny odmiennej (od oczekiwań skarżącej) oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz podjęcie innego rozstrzygnięcia w przedmiocie klasyfikacji importowanego towaru nie świadczy jednak o tym, że doszło do naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania. Zdaniem Sądu organy dokonały rzeczowej i logicznej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, formułując wnioski znajdujące pełne oparcie w tym materiale. Ponadto uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji zawierają wszelkie niezbędne elementy, o których mowa w art. 210 § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa. Zapatrywania tego nie zmienia fakt weryfikacji przez organ odwoławczy błędnego opisu towaru w rozstrzygnięciu zawartym w decyzji organu pierwszej instancji. Dokonana zmiana opisu towaru nie miała bowiem wpływu na zastosowaną przez organ celny klasyfikację taryfową towaru, a tym samym na wysokość obciążających skarżącą należności celnych Niezasadnym był nadto zarzut braku otrzymania zawiadomienia o zakończeniu postępowania, co uniemożliwiło skarżącej wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Jak wynika z akt administracyjnych, w piśmie z dnia 22 kwietnia 2016 r. (k. 29 akt administracyjnych organu drugiej instancji) pełnomocnik skarżącej potwierdziła wskazany w pełnomocnictwie adres elektroniczny, na który należało doręczać przesyłki za pomocą portalu ePUAP. Wydane na podstawie art. 216 w zw. z art. 200 § 1 i art. 239 ustawy – Ordynacja podatkowa postanowienie z dnia 29 kwietnia 2016 r. zostało wysłane drogą elektroniczną na podany przez pełnomocnika adres i - z uwagi na jego nieodebranie - uznane zostało za doręczone w dniu 14 maja 2016 r. na podstawie art. 152 § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa (k. 29 i 30 akt administracyjnych). Wobec powyższego Sąd uznał zarzuty skargi za bezzasadne. Sąd nie znalazł też podstaw do stwierdzenia z urzędu, że zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa. W tej sytuacji, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.