III SA/Gd 688/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2016 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 12 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie uchyla zaskarżoną decyzję. W dniu 4 stycznia 2016 r. do Starostwa Powiatowego w [...] wpłynął wniosek Prokuratora Rejonowego w [...] o wszczęcie postępowania administracyjnego i wydanie decyzji o skierowaniu na badania lekarskie stwierdzające istnienie lub brak przeciwwskazań lekarskich do prowadzenia pojazdów mechanicznych przez W. K. zamieszkałego w [...]. W uzasadnieniu złożonego wniosku Prokurator Rejonowy w [...] wskazał, że w toku prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w [...] postępowania przygotowawczego dotyczącego zarzuconego W. K. czynu z art. 279 § 1 ustawy – Kodeks karny ustalono, że oskarżony cierpi na zaburzenia osobowości oraz zaburzenia zachowania spowodowane przyjmowaniem substancji nasennych i uspokajających (zespół abstynencyjny, zespół lękowo – subdepresyjny). Dowodem potwierdzającym powyżej ustalenia jest opinia sądowo – psychiatryczna z dnia 28 kwietnia 2015 r. Ponadto, postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. prowadzone przeciwko oskarżonemu postępowanie zostało zawieszone z uwagi na podyktowaną złym stanem zdrowia psychicznego oskarżonego niemożność wykonania czynności dowodowych z jego udziałem. Z uwagi na powyższe okoliczności zasadnym było w ocenie Prokuratora Rejonowego w [...] podjęcie działań zmierzających do zweryfikowania zdolności W. K. do kierowania pojazdami i ewentualnego cofnięcia stosownych uprawnień. W odpowiedzi z dnia 21 stycznia 2016 r. na pisemne zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowaniu na badania lekarskie stwierdzające istnienie lub brak przeciwwskazań lekarskich do prowadzenia pojazdów mechanicznych W. K. wskazał, że przesłana przez Prokuraturę Rejonową w [...] opinia biegłego psychiatry (z kwietnia 2015 r.) została sporządzona dla celów postępowania prokuratorskiego a nie w celu oceny stanu zdrowia w zakresie kierowania pojazdami mechanicznymi. Co istotne, po wydaniu opinii W. K. odbył hospitalizację a stan jego zdrowia w żaden sposób nie stanowi przeciwwskazań do kierowania pojazdami mechanicznymi. W. K. podniósł ponadto, że nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo. Nie ma również zaburzeń psychicznych. Na potwierdzenie wskazywanych okoliczności W. K. przedłożył zaświadczenie lekarskie wydane przez lekarza J. R. Decyzją z dnia 24 lutego 2016 r. nr [...] Starosta [...] działając na podstawie art. 99 ust. 1 punkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 155 ze z m.) skierował W. K. posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, C, B+E oraz C+E na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że starosta nie jest uprawniony do dokonywania samodzielnej oceny predyspozycji zdrowotnych kierowcy do kierowania pojazdami. Dopiero badanie lekarskie przeprowadzone przez lekarza uprawnionego do badań kierowców (a nie lekarza prowadzącego) wykaże istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Skierowanie na badanie lekarskie, w związku z istniejącymi, uzasadnionymi zastrzeżeniami co do stanu zdrowia kierowcy nie może być utożsamiane z ostatecznym pozbawieniem takiej osoby uprawnień do kierowania. Badanie to służy jedynie dokonaniu oceny predyspozycji zdrowotnych do kierowania pojazdami i wykazaniu, czy istnieją przeciwwskazania zdrowotne do prowadzenia pojazdów czy też ich brak. W realiach rozpatrywanej sprawy istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy. Zastrzeżenia te potwierdza dołączona do wniosku Prokuratora Rejonowego w [...] opinia sądowo – psychiatryczna. W związku z tym w ocenie organu pierwszej instancji zasadnym było wydanie rozstrzygnięcia uwzględniającego złożony przez Prokuratora wniosek. W odwołaniu od powyższej decyzji W. K. wskazał, że niezdolność do udziału w czynnościach procesowych (o której mowa w opinii) nie jest tożsama z niemożnością kierowania pojazdami mechanicznymi. Ponadto zdiagnozowane u odwołującego się zaburzenia neurasteniczne o obrazie zespołu lękowo – subdepresyjnego nie znajdują się w żadnym wykazie chorób, które wykluczałyby kierowanie pojazdami mechanicznymi. W ocenie odwołującego istotnym jest wskazanie, że na przełomie maja i czerwca odwołujący odbył leczenie szpitalne a lekarz prowadzący wydał na potrzeby trwającego postępowania potwierdzenie o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami mechanicznymi. W ocenie odwołującego trudno zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że starosta nie jest uprawniony do dokonywania samodzielnej oceny predyspozycji zdrowotnych kierowcy do kierowania pojazdami albowiem w każdym przypadku pisemnej informacji o odmiennym stanie zdrowia kierującego każdorazowo osoba taka kierowana byłaby na badania lekarskie, co wydaje się mało prawdopodobne. Decyzją z dnia 12 kwietnia 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] działając na podstawie art. 138 § 1 punkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) oraz art. 99 ust. 1 punkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 155 ze zm.) uchyliło zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w całości i orzekło o odmowie skierowania W. K. na badania lekarskie. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji wydając decyzję na podstawie art. 99 ust. 1 punkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami nie wykazał w sposób przekonywujący, że u W. K. można stwierdzić ponad wszelką wątpliwość istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia uniemożliwiających kierowanie pojazdami. Z treści uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji wywieść można jedynie, że źródłem uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co od stanu zdrowia odwołującego się był wniosek Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...], w uzasadnieniu którego zaznaczono, że w trakcie prowadzonego postępowania przygotowawczego w sprawie o czyn z art. 297 ustawy – Kodeks karny ustalono, że oskarżony cierpi na zaburzenia osobowości oraz zaburzenia zachowania spowodowane przyjmowaniem substancji nasennych i uspokajających. W ocenie Kolegium w rozpatrywanej sprawie niewątpliwie nie ustalono wszelkich okoliczności wynikających z art. 75 ust. 1 punkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, zgodnie z którym badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega m.in. osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Z przytoczonego przepisu wynika, że warunkiem przesądzającym o skierowaniu na badania lekarskie jest istnienie uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia, uzyskanych na podstawie wiarygodnych informacji. W dotychczasowym orzecznictwie przyjmowano, że podstawę wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie mogą stanowić tylko te przesłanki, które z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazują na istotne zmniejszenie się sprawności kierującego. Zastrzeżenia muszą być konkretne i wynikać z obiektywnych faktycznych okoliczności, którym trudno z góry zaprzeczyć, bez dodatkowej, medycznej weryfikacji stanu zdrowia kierowcy. Do okoliczności powodujących zastrzeżenia należą m.in. zaburzenia psychiczne, stany chorobowe, upośledzenia czy brak niektórych organów lub funkcji. Mając na uwadze powyższe zapatrywania Kolegium wskazało, że organ pierwszej instancji przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie dokonał wnikliwej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów. Gdyby było inaczej niewątpliwie powziąłby pewne wątpliwości co do przyjęcia, że w przedmiotowej sprawie zaistniały uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia W. K. Uwzględniwszy treść opinii sądowo – psychiatrycznej, pisma odwołującego się z dnia 21 stycznia 2016 r. oraz zaświadczenia lekarskiego z tej samej daty Kolegium podniosło, że zebrane w sprawie dowody nie przesądzają o zaistnieniu u wyżej wymienionego uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia, wymagających skierowania na badania lekarskie. Istotnym jest bowiem wskazanie, że w sporządzonej opinii nie stwierdzono u badanego choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego. Z kolei lekarz prowadzący odwołującego i doskonale znający stan jego zdrowia opisany w opinii oraz w dokumentacji odbytego leczenia szpitalnego w wydanym na potrzeby prowadzonego postępowania administracyjnego zaświadczeniu z dnia 21 stycznia 2016 r. wskazał, że u odwołującego się brak jest przeciwwskazań do kierowania pojazdami. W skardze na wyżej wskazaną decyzję organu odwoławczego skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Prokurator Rejonowy w [...] wniósł o uchylenie wydanego rozstrzygnięcia. Decyzji organu odwoławczego zarzucono naruszenie art. 7, 8, 75 § 1, 77 § 1, 80 i 107 § 3 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez nieuwzględnienie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, jego dowolną interpretację, nieuwzględnienie interesu społecznego i brak rozpatrzenia wszystkich istotnych okoliczności faktycznych dotyczących stanu zdrowia W. K. W uzasadnieniu skargi Prokurator Rejonowy w [...] wskazał, że załączona do wniosku inicjującego postępowanie administracyjne opinia sądowo – psychiatryczna stanowiła wiarygodną informację o istnieniu poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia W. K., który od 1996 r. pozostaje pod opieką lekarza psychiatry. W ocenie skarżącego w realiach rozpatrywanej sprawy istnieje konieczność ustalenia wpływu choroby na jaką cierpi uczestnik na zdolność do kierowania pojazdami. Ponadto organy orzekające nie dokonują oceny, czy ze względu na stan zdrowia dana osoba jest w stanie prowadzić pojazd w sposób niezagrażający bezpieczeństwu w ruchu drogowym lecz decydują, że zastrzeżenia są na tyle istotne, iż wysoce uprawdopodabniają to zagrożenie. Stwierdzone przez lekarza specjalistę - biegłego z listy sądowej istnienie jednostki chorobowej, z którą nieodłącznie związane jest permanentne zmęczenie, nadwrażliwość na bodźce, obniżona sprawność psycho – ruchowa, problemy ze skupieniem uwagi, nerwowość oraz szybkie odczuwanie wyczerpania stanowi uzasadnione i poważne zastrzeżenie co do stanu zdrowia uczestnika mając na uwadze zwłaszcza długą historię choroby (od 1996 r.). W ocenie skarżącego na wadliwość wydanej decyzji rzutuje również to, że organ odwoławczy wydając swoją decyzję nie wskazał dlaczego odmówił mocy dowodowej wzmiankowanej opinii, natomiast uznał za udowodnione fakty przytoczone w zaświadczeniu lekarza rodzinnego. Nie wiadomo zaś czy lekarz ten zapoznał się z dokumentacją dotyczącą hospitalizacji pacjenta (której nie potwierdzono), jej efektów i zaleceń poszpitalnych. W przypadku gdy mamy do czynienia z jednostką chorobową z zakresu psychiatrii, gdzie lekarz rodzinny kierował pacjenta do szpitala na oddział psychiatryczny, a więc stopień zaawansowania schorzenia był znaczny i przerastał możliwości ambulatoryjne, a specjalista psychiatra stwierdził określone schorzenie psychiatryczne i zalecił ponowną kontrolę stanu zdrowia po hospitalizacji, to z całą stanowczością można stwierdzić, że zaistniały przesłanki, które z duża dozą prawdopodobieństwa wskazują na zmniejszenie się sprawności kierującego. Mając zaś na uwadze bezpieczeństwo w ruchu drogowym niezbędnym jest ustalenie, czy W. K. nadal cierpi na stwierdzoną chorobę oraz czy stan w jakim obecnie się znajduje ma charakter trwały i pozwala na poradzenie sobie z trudnymi sytuacjami jakie spotykają kierujących pojazdami. Każda bowiem trwała niemożność emocjonalnego poradzenia sobie z takimi sytuacjami stanowi element dyskwalifikujący. Ponadto zwrot "uzasadnione zastrzeżenia" zawarty w ustawie o kierujących pojazdami należy interpretować zgodnie z celem ustawy, którym jest zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego wcześniejszego stanowiska. W dniu 30 sierpnia 2016 r. odpis skargi wraz z odpowiedzią na skargę został skutecznie doręczony uczestnikowi postępowania W. K., który nie odniósł się tych pism w sposób merytoryczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas w zależności od rodzaju naruszenia uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu wówczas, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Istotnym jest w tym miejscu wskazanie, że skarga Prokuratora Rejonowego w [...] wniesiona została na podstawie art. 8 w związku z art. 50 § 1, art. 52 § 1 oraz art. 53 § 3 p.p.s.a., w ustawowym sześciomiesięcznym terminie. Podmiot ten inicjując postępowanie przed sądem administracyjnym działa w imieniu obiektywnie pojętego porządku prawnego i nie musi wykazywać swej legitymacji do wniesienia skargi. W świetle art. 8 cytowanej ustawy prokurator według własnej oceny podejmuje decyzję o udziale w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a słuszność tej decyzji nie podlega ocenie ze strony sądu administracyjnego. Kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o wyżej wskazane kryterium prowadzi do uznania, że skarga Prokuratora Rejonowego w [...] zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 99 ust. 1 punkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, gdy istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. W ocenie Sądu w pełni zasadnym jest wskazanie, że ustawa o kierujących pojazdami nie zawiera definicji zwrotu "uzasadnione zastrzeżenia", dlatego przy wykładaniu tego zwrotu należy stosować wykładnię językową. Pojęcie "uzasadniony" jest rozumiane jako oparty na obiektywnych racjach podstawowych, słusznych, usprawiedliwionych, natomiast zwrot "zastrzeżenie" oznacza - uwagę wyrażającą krytykę, wątpliwość dotyczącą jakiegoś szczegółu, słabej strony czegoś lub czyjejś (zob. w tej materii: Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczaka, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1981 r.; t. III, s. 640 i s. 962). Z zestawienia definicji powyższych pojęć, użytych przez ustawodawcę w wyrażeniu "uzasadnione zastrzeżenia" wynika, że są to wątpliwości powzięte z wiarygodnego źródła i oparte na obiektywnych, wiarygodnych racjach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydając zakwestionowaną przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] decyzję przyjęło, że zebrane w sprawie dowody nie przesądzały – wbrew twierdzeniu organu pierwszej instancji - o zaistnieniu u W. K. uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia, wymagających skierowania na badania lekarskie. Istotnym było bowiem w ocenie organu odwoławczego wskazanie, że w sporządzonej opinii sądowo – psychiatrycznej nie stwierdzono u badanego choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego. Z kolei lekarz prowadzący badanego i doskonale znający stan jego zdrowia opisany w opinii oraz w dokumentacji odbytego leczenia szpitalnego w wydanym na potrzeby prowadzonego postępowania administracyjnego zaświadczeniu z dnia 21 stycznia 2016 r. wskazał, że w przypadku badanego brak jest przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Sąd przedstawionej przez organ odwoławczy oceny nie podziela. W przedmiotowej sprawie informację o zastrzeżeniach do stanu zdrowia skarżącego organ pierwszej instancji powziął na podstawie wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej o skierowaniu W. K. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami w związku ze stwierdzeniami zawartymi w opinii sądowo – psychiatrycznej. W ocenie Sądu informacja pochodząca od Prokuratora oparta na wyżej wskazanej opinii sądowo - psychiatrycznej, wydanej na potrzeby prowadzonej przez Prokuratora sprawy karnej o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia W. K., w której biegły rozpoznał u niego zaburzenia neurasteniczne o obrazie zespołu lękowo – subdepresyjnego i wykluczył jego udział w czynnościach procesowych stanowiła - jako sporządzona przez specjalistę z danej dziedziny - informację w pełni wiarygodną. Wbrew ocenie dokonanej przez organ odwoławczy uzasadnionym było w związku z tym wydanie na podstawie art. 99 ust. 1 punkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. W rozpatrywanej sprawie zaistniały bowiem uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia uczestnika postępowania powodujące konieczność skierowania go na badania lekarskie. Należy w tym miejscu wskazać, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie wydawana jest w celu rozstrzygnięcia "uzasadnionych zastrzeżeń" co do stanu zdrowia w aspekcie posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. W istocie więc decyzja ta nie przesądza w żaden sposób o wyniku tych badań. W ocenie Sądu przedmiotowa kompetencja orzecznicza została ukształtowana jako narzędzie do weryfikacji ujawnionych i istniejących zastrzeżeń co do stanu zdrowia osoby uprawnionej do kierowania pojazdami mechanicznymi. W konsekwencji, do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie nie jest wymagane stwierdzenie w postępowaniu administracyjnym, że stan zdrowia osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdami uniemożliwia jej kierowanie pojazdami. Pozytywną realizację kompetencji orzeczniczej usprawiedliwia już istnienie zastrzeżeń co do stanu zdrowia. O tym czy zastrzeżenia, co do stanu zdrowia są "uzasadnione" rozstrzyga natomiast źródło pochodzenia informacji oraz treść informacji o stanie zdrowia osoby uprawnionej do kierowania pojazdami mechanicznymi. Analiza materiału dowodowego z punktu widzenia zastosowania art. 75 ust. 1 punkt 5 ustawy o kierujących pojazdami winna więc uwzględniać, czy ujawnione zastrzeżenia, co do stanu zdrowia są wiarygodne oraz czy są objęte zakresem wymagań, których spełnienie jest konieczne dla uzyskania i posiadania dokumentu stwierdzającego uprawnienia do kierowania pojazdem. Sąd podziela argumentację Prokuratora Rejonowego w [...], w świetle której stwierdzone przez lekarza specjalistę - biegłego z listy sądowej istnienie jednostki chorobowej, z którą nieodłącznie związane jest permanentne zmęczenie, nadwrażliwość na bodźce, obniżona sprawność psycho – ruchowa, problemy ze skupieniem uwagi, nerwowość oraz szybkie odczuwanie wyczerpania stanowi uzasadnione i poważne zastrzeżenie co do stanu zdrowia uczestnika postępowania. O tym, że ujawnione zastrzeżenia, co do stanu zdrowia uczestnika są istotne dla posiadania uprawnień do kierowania pojazdami, rozstrzyga wprost treść art. 3 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami. Przepis ten w sposób jednoznaczny wskazuje, że posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami warunkuje zarówno sprawność fizyczna, jak i psychiczna. Z kolei to czy ujawniona niedyspozycja zdrowotna wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdami mechanicznymi oraz czy istotnie ją ogranicza rozstrzygane jest w ramach badań lekarskich, których wynik jest wiążący dla organów administracji publicznej. W realiach rozpatrywanej sprawy organ odwoławczy pomimo istnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia W. K. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o odmowie skierowania uczestnika postępowania na badania lekarskie, co ze wskazanych powyżej powodów było w ocenie Sądu nieprawidłowe. Stwierdzić w związku z tym należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydając przedmiotową decyzję uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia 24 lutego 2016 r. i odmawiającą skierowania na badania lekarskie, naruszyło zarówno przepisy prawa materialnego (art. 99 ust. 1 punkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami) jak i przepisy postępowania (art. 77 § 1, art. 80 i art. 138 § 1 punkt 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego). Stanowiło to podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji organu odwoławczego na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 lit. a i lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji wyroku. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z powyższych rozważań i wiążą organ odwoławczy w świetle art. 153 p.p.s.a. Rozpatrując ponownie odwołanie W. K. od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji oraz ponownie rozstrzygając sprawę w jej całokształcie organ odwoławczy dokona oceny zgromadzonego materiału dowodowego z uwzględnieniem oceny prawnej zawartej w niniejszym uzasadnieniu.