III SA/Gd 688/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi M. P. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 289/19 zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 lipca 2019 r. wydanym w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej na zagospodarowanie postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 4 lipca 2019 r. w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 289/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 20 lutego 2019 r. nr [...]. Decyzją tą organ utrzymał w mocy decyzję Starosty z 19 października 2018 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania M. P. pomocy pieniężnej na zagospodarowanie. Powyższy wyrok nie został uzasadniony z powodu braku wniosku stron o sporządzenie uzasadnienia. M. P. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie. Wskazała w uzasadnieniu swego wniosku, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przesłało jej decyzji nr [...]. Skarżąca wyjaśniła, że dopiero z odpowiedzi na skargę nr [...] z dnia 24 kwietnia 2019 r. dotyczącej odmowy przyznania pomocy pieniężnej na zagospodarowanie dowiedziała się, że jest jeszcze decyzja o nr [...] z dnia 20 lutego 2019 r. dotycząca usamodzielnienia - decyzja PCPR nr [...]. M. P. zarzuciła, że decyzji nr [...] nie mogła zaskarżyć z powodu jej niedoręczenia. Skarżąca dnia 23 września 2019 r. wystąpiła do organu o kserokopię tej decyzji, z której wynikało, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora PCPR z dnia 19 października 2018 r. nr [...]. Skarżąca wyjaśniła, że w skardze skierowanej do tutejszego Sądu z dnia 27 marca 2019 r. (sygn. akt III SA/Gd 289/19) zaznaczyła że "odwołanie dotyczyło również nie przyznania mi pomocy na usamodzielnienie (decyzja z 19 października 2018 r. nr [...]). Skarżąca podniosła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zajęło w tej sprawie żadnego stanowiska. Ponadto M. P. wskazała, że w piśmie procesowym do Sądu z dnia 31 maja 2019 r. w sprawie sygn. akt III SA/Gd 289/19 informowała Sąd, że otrzymała w kopercie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru tylko decyzję nr [...]. Decyzji o nr [...] nie było zaś w kopercie i do 24 września 2019 r. nieznane było skarżącej jej uzasadnienie. Uniemożliwiono tym samym zaskarżenie decyzji i rozpoznanie sprawy przez Sąd. Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: jako "p.p.s.a."), w przypadkach przewidzianych w dziale dotyczącym wznowienia postępowania (Dział VII ustawy) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania sądowego jest wyjątkową, obwarowaną licznymi rygorami instytucją. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu orzeczeniu powoduje, że przywrócenie stanu sprzed wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowe może nastąpić wyłącznie z przyczyn ściśle określonych w p.p.s.a. Z art. 271 - 274 p.p.s.a. wynika, że można żądać wznowienia postępowania: 1. z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2. jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 p.p.s.a.); 3. gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.); 4. gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 p.p.s.a.); 5. orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a.); 6. orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.); 7. w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.); 8. w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.); Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia postępowania jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z treścią art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W rozpatrywanej sprawie skarżąca jako podstawę wznowieniową, wskazywała, że nie otrzymała decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 lutego 2019 r. nr [...], w związku z czym nie mogła decyzji tej zaskarżyć. Decyzja z dnia 20 lutego 2019r. nr [...] dotyczyła sprawy przyznania M. P. pomocy pieniężnej na usamodzielnienie. Jej uzasadnienie było identyczne z uzasadnieniem decyzji [...], poddanej kontroli sądowej w sprawie III SA/Gd 289/19. Przesłanką odmowy przyznania świadczenia w obu sprawach zakończonych powołanymi wyżej decyzjami było bowiem ustalenie, że skarżąca nie przebywała w pieczy zastępczej przez okres co najmniej 3 lat. Określenie podstawy wznowieniowej przez stronę skarżącą wskazuje na to, że wymagała ona rozważenia z punktu widzenia art. 273 § 2 p.p.s.a. (późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu). Przywoływane przez skarżącą fakty nie dają podstaw, by rozważać je w świetle którejkolwiek z pozostałych ustawowych przesłanek wznowieniowych. Tak sformułowana podstawa wznowieniowa nie mogła jednak zostać uznana za odpowiadającą wymogom powołanego wyżej przepisu. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach administracyjnych organu drugiej instancji (k.56 akt sprawy [...]) w miejscu nazwanym "rodzaj przesyłki", wpisano: "[...], [...] 2 Decyzje z 20.02.2019r.". Zatem w jednej przesyłce skierowanej do strony skarżącej zostały wysłane dwie różne decyzje administracyjne. Jedna z nich dotyczyła odmowy przyznania pomocy pieniężnej na usamodzielnienie, druga odmowy przyznania pomocy pieniężnej na zagospodarowanie. Z adnotacji potwierdzającej odbiór przesyłki wynika, że w dniu 5 marca 2019 r. przesyłkę poleconą odebrała J. P. – opisana na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki jako "pełnoletni domownik". Sąd nie znajduje podstaw do uznania, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wbrew opisowi przesyłki zawartemu na zwrotnym poświadczeniu jej odbioru, nie przesłało skarżącej obydwu decyzji administracyjnych wydanych tego samego dnia 20 lutego 2019 r. ale o innych numerach i rozstrzygających dwie różne kwestie: odmowę przyznania pomocy pieniężnej na usamodzielnienie ([...]) oraz odmowę przyznania pomocy pieniężnej na zagospodarowanie ([...]). Gdyby tak było, to porównanie zawartości przesyłki z jej opisem zawartym na kopercie powinno spowodować niezwłoczne podjęcie przez skarżącą lub jej pełnomocnika działań zmierzających do wyjaśnienia tej kwestii. Niezależnie od tego, należy stwierdzić, że nie zachodzi żaden związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy dokonanym decyzją [...] oraz [...], który mógłby skutkować uznaniem, że treść decyzji w sprawie [...] mogłaby determinować odmienne rozstrzygnięcie sprawy [...]. Przeciwnie obie te decyzje opierają się na tych samych okolicznościach faktycznych, gdyż negatywna przesłanka odmowy przyznania świadczeń byłą ta sama. Treść uzasadnień obydwu decyzji jest w istocie niemal identyczna. Daleko idące podobieństwo obydwu decyzji mogło być zresztą przyczyną ewentualnego uznania ich za dwa egzemplarze tej samej decyzji. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Uznając, że skarga o wznowienie postępowania nie opiera się w istocie na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił ją na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.