III SA/Gd 689/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. – R. i J. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. W. – R., U. R. i J. W. na decyzję Wojewody z dnia 30 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały postanawia przyznać wnioskodawcom prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący J. W. – R. i J. W. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na podstawie zawartego w formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na podstawie znajdujących się w aktach dokumentów (m.in. decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o przyznaniu renty, zaświadczeń wydanych przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, decyzji w sprawie podatku rolnego, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności J. W. – R. oraz dodatkowego oświadczenia pisemnego z dnia 10 grudnia 2014 r.) ustalono, że wnioskodawcy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym zamieszkując w lokalu zaadaptowanym z pomieszczeń gospodarczych. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawcy utrzymują się obecnie z kwoty 800 zł wypłacanej co miesiąc na rzecz J. W. tytułem świadczeń alimentacyjnych. Wnioskodawcy nie posiadają przy tym żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Według złożonych oświadczeń J. W. – R. pozostaje ze swoim małżonkiem w separacji faktycznej, co oznacza, że małżonek nie wspomaga jej finansowo. W tym stanie należało wskazać, co następuje. Instytucja prawa pomocy uregulowana w przepisach dotyczących postępowania przed sądami administracyjnymi stanowi pomoc państwa przeznaczoną wyłącznie dla tych osób, które nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów postępowania. W świetle art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższa regulacja normatywna determinuje przyjęcie, że to na podmiocie wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Z oczywistych względów pozytywne rozstrzygnięcie w ww. zakresie zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez podmiot wnioskujący udowodnione. Mając na uwadze powyższe regulacje normatywne oraz okoliczności faktyczne ustalone w toku prowadzonego postępowania uznano, że wnioskodawcy wykazali dostatecznie, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie kosztów sądowych spowodować może skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za powyższą oceną przemawia zwłaszcza zestawienie wysokości oraz rodzaju uzyskiwanych dochodów netto z comiesięcznymi koniecznymi kosztami utrzymania dwuosobowej rodziny. Wnioskodawcy wykazali przy tym w sposób dostateczny, że nie dysponują żadnymi oszczędnościami ani też majątkiem, którego ewentualne zbycie lub obciążenie prawem na rzecz osoby trzeciej mogłoby przynieść dochód pozwalający na pokrycie kosztów prowadzonego postępowania w jego obecnej fazie. W związku z powyższym, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia, przyznając wnioskodawcom prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.