III SA/Gd 691/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. T. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 29 września 2006 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 września 2007 r. sygn. akt III SA/Gd 691/06 oddalił skargę M. T. na opisaną decyzję Wojewody z dnia 29 września 2006 r. Wnioskiem z dnia 27 września 2007 r. uzupełnionym na urzędowym formularzu w dniu 16 października 2007 r. M.T. zwrócił się do Sądu o ustanowienie radcy prawnego bądź adwokata. Na wstępie wskazać trzeba, że prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 czerwca 2007 r., sygn. akt III SA/Gd 691/06 skarżący zwolniony został od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tego powodu Sąd dokonał oceny zasadności złożonego wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, przy czym ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołane przepisy regulujące instytucję prawa pomocy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, Sąd ustalił, że pozostaje on we wspólnym gospodarstwie z żoną oraz małoletnią córką. Wnioskodawca ani osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie nie uzyskują żadnych dochodów, nie posiadają nieruchomości, żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wnioskodawca przebywa obecnie w areszcie śledczym, natomiast jego niepracująca żona z córką mieszkają w lokalu należącym do znajomych. W tych okolicznościach nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru, którego działanie jest niezbędne do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 12 września 2007 r Przede wszystkim podkreślić należy, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym ma charakter wyjątkowy i winno być stosowane w stosunku do osób, które nie mają realnych możliwości finansowych poniesienia żadnych kosztów postępowania. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że skarżący dostatecznie wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Za taką oceną przemawia brak dochodów skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie oraz brak jakichkolwiek oszczędności. Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.