III SA/Gd 697/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia 4 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia odwołania w postępowaniu dyscyplinarnym oddala skargę. M. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 4 czerwca 2014 r. nr [...] odmawiające przyjęcia odwołania od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji z dnia 17 kwietnia 2014 r. nr [...] wydanego w postępowaniu dyscyplinarnemu przeciwko st. sierż. M.Z. obwinionemu o popełnianie wykroczeń dyscyplinarnych określonych w art. 132 ust. 1 i 3 pkt 1 i 3 oraz art. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (j.t. Dz. U. z 2011 r., nr 287, poz. 1687 ze zm.). Powodem odmowy przyjęcia odwołania było ustalenie, że odwołanie zostało wniesione po terminie. W zaskarżonym postanowieniu jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 135 k ust. 3 i art. 133 ust. 6 ustawy o Policji. W uzasadnieniu podano, że orzeczeniem nr [...] z dnia 17 kwietnia 2014 r. Komendant Powiatowy Policji uznał M. Z. winnym popełnienia zarzucanych przewinień dyscyplinarnych i wymierzył wymienionemu karę dyscyplinarną wydalenia ze służby. Orzeczenie, kończące w I instancji postępowanie dyscyplinarne, stosownie do dyspozycji art. 135 f ust. 6 ustawy o Policji zostało skutecznie doręczone obwinionemu oraz jego obrońcy. Zgodnie ze wskazanym przepisem w razie doręczenia pisma obwinionemu i obrońcy w różnych terminach, termin do złożenia odwołania liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. W przedmiotowej sprawie 7-dniowy termin do złożenia odwołania upłynął z dniem 2 maja 2014 r., ponieważ obwiniony odebrał orzeczenie wcześniej niż jego obrońca tj. w dniu 25 kwietnia 2014 r. Odwołanie zostało złożone przez obrońcę w dniu 14 maja 2014 r. W skardze złożonej do Sądu M. Z. przyznał, że odwołanie zostało wniesione po terminie. Wskazał jednak, że nie ponosi on winy w uchybieniu terminu, ponieważ orzeczenie nr [...] z dnia 17 kwietnia 2014 r. nie zawierało pouczenia o treści art. 135 f ust. 6 ustawy o Policji. Ponadto skarżący faktycznie nie miał możliwości kontaktu z ustanowionym w sprawie obrońcą, z uwagi na udokumentowaną przez obrońcę nieobecność w kraju spowodowaną zagranicznym urlopem wypoczynkowym w dniach od 27 kwietnia do 5 maja 2014 r. Obrońca odebrał orzeczenie w dniu 8 maja 2014 r. i w terminie 7 dni złożył od niego odwołanie. Skarżący wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie orzeczeń. Zarzuty skargi skoncentrował na błędach dotyczących decyzji nr [...] z dnia 17 kwietnia 2014 r., zarówno w zakresie przypisanej mu winy, jak i orzeczonej kary. W skardze zawarł także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie w tych sprawach, jak i w innych sprawach, do których przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. stosuje się z mocy ustaw szczególnych ( tj. do spraw sądowoadministracyjnych) normuje Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – p.p.s.a). Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga jest nieuzasadniona, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej jest zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia 4 czerwca 2014 roku o odmowie przyjęcia odwołania od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia 17 kwietnia 2014 r. wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym przeciwko M. Z. ze względu na to, że odwołanie zostało wniesione po terminie. Rozważając zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia należało mieć przede wszystkim na uwadze to, że zostało ono wydane po ustaleniu przez organ odwoławczy, iż na skutek doręczenia M. Z. orzeczenia organu I instancji (t.j. orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia 17 kwietnia 2014 r.) w dniu 25 kwietnia 2014 roku, od tego dnia zaczął biec 7 - dniowy termin do wniesienia odwołania od orzeczenia dyscyplinarnego. Stosowne pouczenie, widniejące na orzeczeniu organu I instancji z dnia 17 kwietnia 2014 roku brzmi bowiem : " od niniejszego orzeczenia obwinionemu przysługuje prawo wniesienia odwołania do Komendanta Wojewódzkiego Policji, za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia". W aktach znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru pisma – orzeczenia organu I instancji – przez M. Z. osobiście (k-252 akt postęp. dyscyplinarnego), oznakowane odciskiem pieczęci Urzędu Pocztowego M., z uwidocznioną datą 25.04.14 (k-252 akt administracyjnych). W tej sytuacji w zaskarżonym postanowieniu organ prawidłowo przyjął, że termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 2 maja 2014 roku, a odwołanie wniesione zostało przez obrońcę obwinionego w dniu 14 maja 2014 roku, a więc – po terminie. Wraz z odwołaniem obrońca obwinionego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który został rozstrzygnięty odmownie postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 4 czerwca 2014 r. nr [...] ( w aktach adm.). Powołane jako prawna podstawa zaskarżonego w niniejszym postępowaniu postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji art. 135k ust. 3 i art. 133 ust. 6 ustawy o Policji stanowią, że: 135k ust. 3 " Wyższy przełożony dyscyplinarny odmawia przyjęcia odwołania, w drodze postanowienia, jeżeli zostało wniesione po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalne. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne", a art. 133 ust. 6, że: " Przełożony dyscyplinarny może w formie pisemnej upoważnić swoich zastępców lub innych policjantów z kierowanej przez niego jednostki organizacyjnej Policji do załatwiania spraw dyscyplinarnych w jego imieniu w ustalonym zakresie". Istotnym jest również i to, że art. 135f ust. 5 i 6 ustawy o Policji, normujący prawa obwinionego w toku postępowania dyscyplinarnego postanawia, że udział obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym nie wyłącza osobistego działania w nim obwinionego oraz, że orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony. W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. O treści zacytowanego przepisu obwiniony informowany był w toku postępowania dyscyplinarnego (por "Pouczenie" k-21 akt post. dyscypl., dołączone do postanowienia Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia 21.03.2013 r. o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego doręczonego skutecznie obwinionemu w dniu 3 lipca 2013 r. k- 131 akt post. dyscypl.). W świetle zebranych w sprawie i przedstawionych wyżej dowodów nie można postawić postanowieniu Komendanta Wojewódzkiego Policji skutecznego zarzutu naruszenia prawa, gdyż zaskarżone postanowienie wydane zostało po ustaleniu prawnych przesłanek do jego wydania, przewidzianych w zacytowanym art. 135 k ust. 3 ustawy o Policji. Skoro bowiem osobiste działanie w postępowaniu dyscyplinarnym obwinionego nie jest wyłączone na skutek ustanowienia obrońcy, a w ślad za tym unormowaniem w art. 135f ust. 6 ustawy postanowiono, że w przypadku doręczenia pisma, od którego przysługuje odwołanie, w różnych terminach obwinionemu i obrońcy, termin do złożenia odwołania liczy się od doręczenia, które nastąpiło wcześniej, to w zaskarżonym postanowieniu zasadnie przyjęto iż odwołanie od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji z dnia 17 kwietnia 2014 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego złożenia (czego nie neguje strona skarżąca, czyniąca starania o przywrócenie tego terminu). Rozpoznając skargę na postanowienie orzekające o odmowie przyjęcia odwołania, jak w tym przypadku, sąd ogranicza się jedynie do zbadania prawnych przesłanek wydania takiego postanowienia, nie jest natomiast uprawniony do oceny, czy zachodziłyby powody do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ani też nie ma kompetencji przywrócenia uchybionego terminu. Możliwość taką ma jedynie organ odwoławczy, zgodnie z art. 135k ust. 3 ustawy o Policji. Orzekanie o ewentualnym przywróceniu terminu następuje w odrębnym (od niniejszego) postępowaniu administracyjnym przed organem odwoławczym, po jego zainicjowaniu przez stronę zainteresowaną. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnić należy skarżącemu, że Sąd w toku niniejszego postępowania nie oceniał innych aspektów sprawy, bowiem przedmiotem zaskarżenia i rozpatrywania przez Sąd mogło być jedynie postanowienie organu odwoławczego o odmowie przyjęcia odwołania od decyzji organu I instancji. Z przedstawionych powyżej względów, w ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów postępowania zawartych w odnośnych unormowaniach prawnych w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, co prowadziło do oddalenia skargi na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.