III SA/Gd 699/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść, Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.), Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 lutego 2026 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 17 października 2025 r., nr SKO Gd/5500/24 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie oddala skargę. Decyzją z dnia 28 października 2024 r., nr K.5410.4.2027.2024, Starosta Kościerski nałożył na G. S. (dalej także jako: "strona" lub "skarżąca") karę pieniężną w wysokości 1000 zł za naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w wymaganym terminie. Podstawą prawną wydanej decyzji stanowił art. 140mb ust. 5 oraz art. 73aa ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1251 ze zm.; powoływanej dalej jako: "p.r.d.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.; powoływanej dalej jako: "k.p.a."). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 10 stycznia 2024 r. strona nabyła na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej używany pojazd marki FIAT PANDA o numerze identyfikacyjnym nadwozia [...] i numerze rejestracyjnym [...]. W związku z tym, w oparciu art. 73aa ust. 1 p.r.d., do dnia 9 lutego 2024 r. strona miała obowiązek złożyć wniosek o rejestrację pojazdu. Obowiązku tego w wymaganym terminie nie dopełniła. Organ odnotował, w zakresie terminu złożenia wniosku, że w dniu 9 lutego 2024 r. strona złożyła wniosek o rejestrację, nie załączając wszystkich wymaganych ustawowo dokumentów dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku. W związku z tym wezwano stronę, pismem z dnia 9 lutego 2024 r., do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez uzupełnienie wymaganych dokumentów, wskazując jednocześnie podstawę prawną wymagania żądanych dokumentów. Strona, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, nie przedstawiła wymaganych dokumentów w zakreślonym do tego terminie. W dniu 18 marca 2024 r wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne. W toku prowadzonego postępowania strona złożyła wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 98 § 1 k.p.a., który został rozpatrzony negatywnie (postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2024 r. odmówiono stronie zawieszenia postępowania). Strona złożyła wymagany wniosek wraz z niezbędną dokumentacją w dniu 13 sierpnia 2024 r., tj. po upływie 216 dni od dnia jego nabycia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku, rozpoznając odwołanie G. S., decyzją z dnia 17 października 2025 r., nr SKO Gd/5500/24, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Kościerskiego. Organ odwoławczy, odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, podkreślił że zasadniczą okolicznością skutkującą wydaniem decyzji nakładającej karę pieniężną zgodnie z art. 140mb p.r.d. jest stwierdzenie, że właściciel pojazdu nie dopełnił obowiązku terminowego zawiadomienia starosty o nabyciu pojazdu. Przy czym przepis ten nie wskazuje i nie upoważnia organu do badania żadnych przesłanek mających wpływ na nieterminowe zgłoszenie organowi właściwemu okoliczności rejestracji, a skutkujących wymierzeniem kary pieniężnej. Brak terminowego wypełnienia wprowadzonego z dniem 1 stycznia 2024 r. obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu podlega sankcji w postaci kary pieniężnej analogicznie jak w przypadku nieterminowego wypełnienia dotychczasowego obowiązku zawiadomienia o nabyciu albo zarejestrowania pojazdu sprowadzonego z UE i również dotyczy wszystkich pojazdów, niezależnie od ich stanu technicznego. W konsekwencji przepisy art. 73aa p.r.d. nie przewiduje wyłączenia z obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdów, które są uszkodzone lub nie mają ważnych badań technicznych. W przypadku gdy właściciel pojazdu złoży wniosek o rejestrację pojazdu, ale nie przedłoży któregoś z dokumentów wymaganych do rejestracji pojazdu, organ rejestrujący wezwie go do usunięcia braków w wyznaczonym terminie - stosownie do art. 64 § 2 k.p.a. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie wykluczają, aby na wniosek strony organ wydłużył termin na uzupełnienie braków formalnych o czas niezbędny do naprawy pojazdu i uzyskania pozytywnego wyniku badania technicznego. Z akt sprawy wynika, że organ pierwszej instancji wzywał stronę do dostarczenia zaświadczenia o pozytywnym wyniku okresowym i dodatkowego badania technicznego, tablic rejestracyjnych pojazdów oraz dowodu opłaty tytułem dokonania rejestracji. Strona nie odpowiedziała na wezwanie w zakreślonym w wezwaniu terminie. Strona zajęła stanowisko w sprawie dopiero po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęcie postępowania o naruszenie obowiązku rejestracji. Tym samym złożenie kolejnego wniosku o rejestrację wraz z kompletną dokumentacją okazało się skuteczne. Z racji przekroczenia terminu zgłoszenia rejestracji o ponad 180 dni, organ pierwszej instancji, na podstawie art. 140mb ust. 5 pkt 1 p.r.d., mógł naliczyć karę w wysokości 1000 zł. Organ odwoławczy dodał, że nie dostrzegł żadnych uzasadnionych względów, które przemawiałyby za dopuszczalnością odstąpienia od ukarania sprawcy deliktu administracyjnego. G. S., nie zgadzając się ze stanowiskiem zawartym w powołanej powyżej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, w której domagała się uchylenia decyzji obu instancji oraz rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym. Skarżąca zarzuciła organom naruszenie art. 73aa oraz art. 140mb ust. 1 p.r.d. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w dniu 10 stycznia 2024 r. nabyła na własność pojazd mechaniczny. Cztery dni po nabyciu tego pojazdu, tj. w dniu 14 stycznia 2024 r., uległ on poważnemu wypadkowi (dokonano zapisu o szkodzie w CEPIK). W dniu 9 lutego 2024 r., czyli w dniu złożenia wniosku o zarejestrowanie pojazdu, nie była w stanie przedstawić dokumentu o przywróceniu pojazdu do ruchu oraz aktualnego zaświadczenia stacji diagnostycznej. W odpowiedzi na wezwanie Wydziału Komunikacji, w dniu 26 marca 2024 r. poinformowała, że dokumenty pojazdu znajdują się w tymże Wydziale i z uwagi na naprawę pojazdu nie jest w stanie przedstawić aktualnego badania technicznego. Starosta Kościerski odmówił w dniu 9 kwietnia 2024 r. zawieszenia postępowania. Ostatecznie, w dniu 13 sierpnia r., złożyła ponowny wniosek o zarejestrowanie pojazdu. Zdaniem skarżącej, nałożenie kary pieniężnej nastąpiło bez podstawy prawnej, ponieważ z zachowaniem 30 dniowego terminu złożyła ona wniosek o zarejestrowanie pojazdu mechanicznego. Powstanie szkody w pojeździe w dniu 14 stycznia 2024 r. spowodowało, że nie mogła przedstawić aktualnego zaświadczenia diagnosty o stanie technicznym pojazdu. Ustawa Prawo o ruchu drogowym przewiduje sankcję kary pieniężnej z tytułu nie złożenia wniosku o zarejestrowanie pojazdu. Taki wniosek został złożony w terminie. Dopiero po naprawie pojazdu i dopuszczeniu go do ruchu przez diagnostę, mogło nastąpić prawne zarejestrowanie pojazdu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości rzeczowej ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zakwestionowanego aktu. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty dotyczące słuszności bądź celowości zaskarżonego aktu. Badana jest jedynie jego legalność czyli zgodność danego aktu z przepisami prawa materialnego i prawidłowość postępowania poprzedzającego jego wydanie. Przepis art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "p.p.s.a.") stanowi, że uwzględnienie skargi stanowi, że uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpatrywanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 17 października 2025 r., nr SKO Gd/5500/24, utrzymująca w mocy decyzję Starosty Kościerskiego z dnia 28 października 2024 r., nr K.5410.4.2027.2024, którą nałożono na skarżącą karę pieniężną w związku z niedopełnieniem przez nią obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie. Należy podnieść, że od dnia 1 stycznia 2024 r. zasady odpowiedzialności administracyjnej za naruszenie obowiązków związanych z nabyciem, zbyciem i rejestracją pojazdu uległy zmianie na mocy ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczania niektórych skutków kradzieży tożsamości (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1394). Zgodnie z art. 73aa ust. 1 p.r.d. właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl zaś art. 140mb ust. 1 p.r.d., kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 1, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 500 zł. Kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 3, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł (ust. 2). Kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu pomimo wezwania nie uzupełnia braków złożonego wniosku w wyznaczonym terminie, podlega karze pieniężnej, o której mowa odpowiednio w ust. 1 albo 2 (ust. 3). Kary pieniężnej, o której mowa w ust. 3, nie nakłada się, jeżeli termin na uzupełnienie braków złożonego wniosku o rejestrację pojazdu upływa odpowiednio przed upływem terminu, o którym mowa w art. 73aa ust. 1, 2 albo 3 (ust. 4). W przypadku niezłożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 180 dni od dnia, o którym mowa odpowiednio w art. 73aa ust. 1, 2 albo 2a, karę pieniężną, o której mowa: 1) w ust. 1, nakłada się w wysokości 1000 zł; 2) w ust. 2, nakłada się w wysokości 2000 zł (ust. 5). Dodatkowo w myśl art. 140n ust. 6 p.r.d. do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, przepisów art. 189d-189f k.p.a. nie stosuje się. W świetle przywołanej regulacji, nie może budzić wątpliwości, że ustawodawca sankcjonuje nie tylko nie złożenie wniosku w terminie ale również nie uzupełnienie braków terminowo złożonego wniosku w wyznaczonym przez organ terminie. Tym samym karze pieniężnej podlega podmiot, który nie składa wniosku, składa wniosek po terminie, jak i nie uzupełnia braków złożonego wniosku. Bezsporne w rozpoznawanej sprawie jest, że skarżąca nabyła pojazd marki Fiat Panda w dniu 10 stycznia 2024 r. Nie było również kwestionowane, że pismem z dnia 9 lutego 2024 r., skutecznie doręczonym skarżącej w dniu 16 lutego 2024 r., została ona wezwana do uzupełnienia braków złożonego w dniu 9 lutego 2024 r. wniosku, których nie uzupełniła w zakreślonym przez organ terminie (vide: - k. 5, - k. 6 akt admin. organu pierwszej instancji). W przedmiotowym wezwaniu organ poinformował skarżącą również o treści art.140mb ust. 3 p.r.d., a mianowicie o podleganiu karze pieniężnej, przez podmiot, który pomimo wezwania nie uzupełnia braków złożonego wniosku w wyznaczonym terminie. Zakreślony skarżącej termin 14 dniu upłynął bezskutecznie z dniem 1 marca 2024 r. Skarżąca nie podjęła bowiem w tym okresie żadnych czynności. Prawidłowy (kompletny) wniosek skarżąca skutecznie złożyła w dniu 13 sierpnia 2024 r. (okoliczności poza sporem). Przenosząc powyższe w realia rozpoznawanej sprawy, organy orzekające w sprawie zasadnie przyjęły, że w sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy - Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2024 r. w związku z nabyciem przez skarżącą pojazdu samochodowego w dniu 10 stycznia 2024 r. W konsekwencji tego ustalenia było prawidłowe zastosowanie przez organy przepisów art. 140mb p.r.d. i nałożenie na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 1000 zł z tytułu uchybienia terminu określonego w art. 73aa. ust. 1 p.r.d. do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu. Tym samym, wbrew zarzutom skargi, organy nie działały w niniejszej sprawie bez podstawy prawnej. Trzeba podkreślić, że wobec wyłączenia stosowania regulacji zawartych w art. 189d-189f k.p.a. pozwalających na miarkowanie wysokości kary pieniężnej, czy też odstąpienie od jej nałożenia, powołane przepisy p.r.d., obowiązujące od 1 stycznia 2024r. nie przewidują w procedurze rejestracji pojazdu jakiejkolwiek uznaniowości. Zasadnie również organ odmówił skarżącej zawieszenia niniejszego postępowania. Zatem w sytuacji złożenia wniosku po terminie, nie uzupełnienia braków terminowo złożonego wniosku czy niezłożenia wniosku o rejestrację pojazdu przez nabywcę, organ nie ma innej możliwości jak nałożenie kary pieniężnej. W rozpoznawanej sprawie kary pieniężnej w wysokości 1000 zł w związku z upływem 180 dni od dnia, o którym mowa odpowiednio w art. 73aa ust. 1, 2 albo 2a. Wobec powyższego w niniejszej sprawie nie ma znaczenia, że opóźnienie w skutecznym złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu było zawinione czy też niezawinione, jak też przyczyny tego opóźnienia. Można zaznaczyć, że dopiero po wszczęciu przez organ postępowania w przedmiocie naruszenia obowiązku złożenia w terminie wniosku o rejestrację pojazdu skarżąca odniosła się do wezwania organu do uzupełnienia braku wniosku. Należy przy tym wyjaśnić, że postępowanie w niniejszej sprawie dotyczące nałożenie kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym w stosunku do postępowania dotyczącego rejestracji pojazdu. Mamy do czynienia bowiem z odrębnymi postępowaniami administracyjnymi. O wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie naruszenia obowiązku złożenia wniosku skarżąca została prawidłowo zawiadomiona przez organ (vide: - k. 7, - k. 8 akt admin. organu pierwszej instancji). Można dodać, że skarżąca przyznała, że w dniu 14 stycznia 2024 r. zakupiony pojazd samochodowy uległ "poważnemu" wypadkowi (wpis w CEPIK), tym samym domaganie się w wezwaniu skierowanym do skarżącej przez organ m.in. aktualnego badania technicznego pojazdu w świetle regulacji prawa o ruchu drogowym przez organ było uzasadnione (art. 81 ust. 11 pkt 6 p.r.d.). Trzeba przypomnieć, że nie każde stwierdzenie naruszenie prawa pozwala Sądowi na uchylenie kontrolowanych decyzji w całości lub w części. Unormowanie zawarte w art. 145 § 1 pkt 1 a, b, c p.p.s.a. przywołane na wstępie rozważań - stanowi o naruszeniu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszeniu prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku powoływania się na naruszenie przepisów prawa, skuteczne podniesienie zarzutów w tym zakresie wymaga wykazania, że powołane naruszenie miało wpływ lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w świetle poczynionych uwag, nie pozwala na stwierdzenia istnienia takiego rodzaju wadliwości w niniejszej sprawie. Kontrola Sądu w rozpoznawanej sprawie obejmowała przede wszystkim ocenę legalności zapadłego rozstrzygnięcia, i co do zasady sprawowana jest ona pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Jak już podniesiono, Sąd uchyla zaskarżoną decyzję tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Istnienia takiego charakteru naruszeń w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała. Uznawszy w reasumpcji zarzuty podniesione w skardze za niezasadne, jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydana w sprawie decyzja narusza prawo (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji wyroku Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl)