III SA/Gd 7/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 6 listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2019 rok postanawia: odrzucić skargę. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 6 listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2019 rok. Z uwagi na braki formalne skargi, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2021 r., wezwano skarżącego do ich uzupełnienia, t.j. nadesłania pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego dla M. N. oraz wykazania, że pełnomocnik należy do kręgu osób, które mogą występować jako pełnomocnicy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, zaś jeżeli pełnomocnik nie należy do osób z ww. kręgu należy nadesłać skargę podpisaną osobiście przez skarżącego oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenia powyższe doręczono skarżącemu ( dorosłemu domownikowi) w dniu 19 stycznia 2021 r. W dniu 26 stycznia 2021 r. M. N. nadesłał pismo, w którym poinformował, że skarżący J. K. przebywa na leczeniu szpitalnym od dnia 18 stycznia 2021 r. oraz że z uwagi na stan epidemii nie ma możliwości uzyskania jego podpisów pod skargą. Zwrócił się jednocześnie o umożliwienie uzupełnienia braków skargi i opłat po zakończeniu leczenia skarżącego. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a." pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym w świetle art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego M. N. do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, zaś z akt sprawy nie wynika, aby M. N. był osobą należącą do wymienionego w art. 35 § 1 p.p.s.a. kręgu osób, które mogą występować jako pełnomocnicy w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W takim przypadku skarga powinna zostać podpisana osobiście przez skarżącego. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Nadto zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Skarżący w zakreślonym terminie, tj. do dnia 26 stycznia 2021 r., nie uczynił zadość wezwaniom sądu i nie nadesłał pełnomocnictwa, ani podpisanej osobiście skargi, jak również nie uiścił wpisu sądowego. Wyjaśnić należy, że zarówno termin do usunięcia braków formalnych skargi, jak i termin do uiszczenia wpisu od skargi są terminami ustawowymi, które nie podlegają przedłużeniu. Przedłużenie terminu dopuszczalne jest jedynie w przypadku terminów sądowych (art. 84 p.p.s.a.). Sąd nie mógł w tej sytuacji umożliwić skarżącemu uzupełnienia braków skargi i uiszczenia wpisu od skargi w terminie późniejszym - po zakończeniu leczenia. Wskazać w tym miejscu należy, że skarżący może ubiegać się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi i uiszczenia wpisu. Zgodnie bowiem z art. 86 § 1 p.p.s.a. , jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. , pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.