III SA/Gd 704/17
PostanowienieWSA w Gdańsku2017-12-08
Skład orzekający: Referendarz sądowy Adam Osik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przyznana kwota wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu jest adekwatna do nakładu pracy pełnomocnika i charakteru sprawy?Ratio decidendi
Referendarz sądowy przyznał radcy prawnemu M. K. kwotę 295,20 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu, uznając ją za adekwatną do nakładu pracy pełnomocnika i charakteru sprawy. Kwota ta została ustalona zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, z uwzględnieniem stawki podatku od towarów i usług.Stan faktyczny
Skarżącej E. J. przyznano prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego M. K. Radca prawny brał udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym, zapoznał się z aktami, złożył pismo procesowe i stawił się na rozprawie. Wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek o przyznanie kosztów.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu M. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 295,20 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie z dnia 11 lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności postanawia: przyznać radcy prawnemu M. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), zawierającą podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, obejmujące udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.
Skarżącej E. J. zostało przyznane postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 października 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 704/17, prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła tym radcą prawnym – M. K.
Wyznaczony radca prawny brał udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, albowiem w dniu 23 października 2017 r. zapoznał się z aktami sprawy, w dniu 31 października 2017 r. złożył pismo procesowe zawierające stanowisko w sprawie oraz stawił się na rozprawie w dniu 7 grudnia 2017 r., na której to rozprawie złożył do akt sprawy dodatkowy dokument oraz przedstawił swe stanowisko w sprawie. W ww. piśmie z dnia 31 października 2017 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając, że opłaty z tego tytułu nie zostały zapłacona w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W odniesieniu do radców prawnych powyższe zasady od dnia 2 listopada 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715).
W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W § 4 ust. 2 pkt 1-4 rozporządzenia określono okoliczności, których wystąpienie uzasadnia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4.
Opłata w sprawie przed sądem administracyjnym, w której przedmiotem sporu nie jest należność pieniężna oraz która nie należy do właściwości Urzędu Patentowego, wynosi w pierwszej instancji - w myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia - 240 zł.
W ocenie referendarza sądowego przedmiotowa kwota jest adekwatna do udziału pełnomocnika w postępowaniu po wzięciu pod uwagę niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika, a także charakteru przedmiotowej sprawy, której stopień zawiłości nie jest znaczny.
Wskazaną powyżej opłatę, zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (obecnie 23 %).
W konsekwencji finalne wynagrodzenie należne pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynosi 295,20 zł.
Z powyższych względów, referendarz sądowy działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło