III SA/Gd 71/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 5 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2008 r., uzupełnionym na urzędowym formularzu w dniu 16 maja 2008 r., skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżący ma żonę oraz dwoje dzieci, z którymi nie zamieszkuje. Wnioskodawca prowadzi aktualnie samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą niepełnosprawną, jedynym źródłem jego dochodu jest świadczenie z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego w wysokości 444 zł miesięcznie. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy (k. 66-67) wynika, że skarżący ma zaległość wobec spółdzielni mieszkaniowej z tytułu opłat eksploatacyjnych, której łączna kwota z odsetkami i kosztami sądowymi na dzień 28 stycznia br. wynosiła 25 739,58 zł. Na wstępie podkreślić należy, iż przy wniesieniu skargi na decyzję w przedmiocie dodatku mieszkaniowego skarżący korzystają z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W myśl art. 262 P.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W tej sytuacji, należało rozważyć wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jedynie w zakresie ustanowienia adwokata. Z przepisu art. 245 § 3 P.p.s.a. wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym uwzględnienie wniosku w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest dodatkowo uwarunkowane niepozostawaniem przez stronę w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 246 § 3 P.p.s.a.). Biorąc pod uwagę dane zawarte we wniosku oraz dokumentach znajdujących się w aktach sprawy, uznać należało, że skarżący wykazał dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Kwota zasiłku z pomocy społecznej (444 zł. miesięcznie stanowiąca całość dochodów wnioskodawcy) z pewnością nie wystarcza na pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania oraz wynajęcie adwokata, tym samym uzasadnia przyznanie prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.