III SA/Gd 717/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Sz. na decyzję Rektora Akademii z dnia 6 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K. Sz. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Rektora Akademii z dnia 6 sierpnia 2018 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dziekana Wydziału Nauk Społecznych Akademii z dnia 22 czerwca 2018 r., którą uchylono decyzję przyznającą skarżącej na okres od 1 października 2017 r. do 30 czerwca 2018 r. zwiększone stypendium socjalne i odmówiono przyznania stypendium. W skardze na w/w decyzję zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że organ będzie żądał od niej zwrotu całości udzielonego świadczenia, które zostało już spożytkowane na cele naukowe oraz socjalne. Podała, że nie posada środków finansowych na zwrot ewentualnego świadczenia socjalnego. Rozpoczęcie procedury egzekucyjnej uniemożliwi jej normalną egzystencję, ponieważ jej sytuacja materialna jest bardzo trudna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymaniu wykonania podlegają tylko takie akty i czynności organów, które posiadają przymiot wykonalności. Nie kwalifikują się więc z reguły do wykonania wszelkie akty administracyjne mające charakter odmowny. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji, która utrzymuje w mocy decyzję orzekającą o uchyleniu decyzji o przyznaniu prawa do stypendium oraz o odmowie przyznania stypendium. Decyzja ta nie podlega wykonaniu. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. Przez pojęcie "wykonanie aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie - nie każdy wymaga wykonania (tak: Tadeusz Woś [w:] Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., wydanie 5, Wydawnictwo LexisNexis, s. 486-490). Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Rozstrzygnięcie odmawiające przyznania stypendium, jako nienadające się do wykonania, nie mieści się w zakresie przedmiotowym normy z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2007 r. sygn. akt II GZ 190/07; postanowienie NSA z dnia 17 października 2014 r., sygn. akt I OZ 870/14 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W związku z tym decyzja ta nie posiada przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącą obowiązku zwrotu pobranych świadczeń z tytułu stypendium socjalnego. Takiego obowiązku nie nakłada też decyzja w części dotyczącej uchylenia decyzji o przyznaniu stypendium. Brak jest natomiast podstaw prawnych do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.