III SA/Gd 725/12
PostanowienieWSA w Gdańsku2012-12-21
Skład orzekający: Paweł Mierzejewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba pozbawiona wolności, nieposiadająca dochodów ani majątku, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?Ratio decidendi
Osoba pozbawiona wolności, która nie ma realnych możliwości zarobkowania, nie posiada majątku ani oszczędności, a jej dochody są minimalne i podlegają egzekucji, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Odmowa przyznania prawa pomocy w takiej sytuacji oznaczałaby pozbawienie strony możliwości dostępu do sądu.Stan faktyczny
Wnioskodawca L. D., przebywający w zakładzie karnym, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarga dotyczyła decyzji o wymeldowaniu z pobytu stałego. Wnioskodawca nie posiadał dochodów z zatrudnienia, a jego środki własne były znikome. Otrzymywał świadczenie rentowe, z którego potrącano należności egzekucyjne.Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję W. P. z dnia 28 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wnioskiem z dnia 15 listopada 2012 r., uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF w dniu 28 listopada 2012 r. i sprecyzowanym co do zakresu w piśmie z dnia 14 grudnia 2012 r. skarżący L. D. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi) i ustanowienie adwokata.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z uwagi na wyżej wskazaną regulację normatywną to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów nadesłanych w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 5 grudnia 2012 r. (zaświadczenia wydanego przez Dyrektora Zakładu Karnego w C. w przedmiocie zatrudnienia wnioskodawcy oraz wysokości ewentualnych dochodów; pisemnej informacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. w przedmiocie egzekucji ze świadczeń rentowych oraz druku wypłaty świadczenia rentowego) ustalono, że skarżący przebywa obecnie w zakładzie karnym, nie jest zatrudniony odpłatnie a do własnej dyspozycji posiada środki w wysokości 0,02 zł.
Stan konta depozytowego wnioskodawcy wynosi na dzień 12 grudnia 2012 r. 1.823,07 zł przy czym kwota 1.823,05 zł stanowi tzw. akumulację, tj. środki przekazywane skazanemu w chwili zwolnienia z zakładu karnego.
Ponadto ustalono, że L. D. nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Ww. otrzymuje świadczenie rentowe, przy czym Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z kwoty świadczenia rentowego potrąca tytułem należności egzekucyjnych kwotę 160,67 zł miesięcznie.
W tak ustalonym stanie faktycznym przyjąć należało, że wnioskodawca nie mając realnych możliwości poniesienia kosztów postępowania (w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru) spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Co oczywiste, wnioskodawca przebywając w zakładzie karnym jest ograniczony w możliwości znalezienia zatrudnienia. Ponadto w przypadku osadzenia w zakładzie karnym w grę wchodzić może wyłącznie zatrudnienie w przedsiębiorstwie prowadzonym przez placówkę penitencjarną.
Wnioskodawca wykazał przy tym, że nie dysponuje żadnymi oszczędnościami ani też majątkiem, którego ewentualne zbycie lub obciążenie prawem na rzecz osoby trzeciej mogłoby przynieść dochód pozwalający na pokrycie kosztów postępowania.
Nie może również liczyć na wsparcie rodziny w tym zakresie.
W powyższej sytuacji odmowa przyznania prawa pomocy oznaczałaby zamknięcie wnioskodawcy drogi do sądu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło