III SA/Gd 728/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania zasiłku rodzinnego za nienależnie pobrany postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania zasiłku rodzinnego za nienależnie pobrany. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podała, że wykonanie decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody dla utrzymania jej rodziny, a egzekucja takiej kwoty spowoduje realne zagrożenie egzystencji rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Sądowi z urzędu wiadomo, że w stosunku do skarżącej wydano jeszcze jedną decyzję, dotyczącą uznania pobranych zasiłków rodzinnych za nienależne ( sygn. akt III SA/Gd 727/15). Łącznie w obu decyzjach uznano , że skarżąca pobrała nienależnie 2272,00 zł, która to kwota jest kwotą zbliżoną do jednomiesięcznego dochodu rodziny skarżącej. Wyegzekwowanie kwoty zbliżonej do jednomiesięcznego dochodu jest niewątpliwie dolegliwością finansową, ale nie jest to okoliczność równoznaczna ze spowodowaniem znacznej szkody czy zagrożeniem egzystencji. Zaistnienie przesłanek uzasadniających udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Skarżąca tych przesłanek nie wykazała, a samo twierdzenie, czy też przekonanie skarżącej o wystąpieniu przesłanek wskazanych w w/w przepisie nie może być podstawą uwzględnienia wniosku. Podkreślenia wymaga, że brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.