III SA/Gd 73/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 grudnia 2009 r. nr [...], [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "A" Spółka Akcyjna z siedzibą w G. wniosło skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 grudnia 2009 r. nr [...], [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej. Powyższą decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 25 maja 2009 r. nr [...], [...], dokonującą klasyfikacji importowanego towaru do określonego kodu TARIC oraz określającą niezaksięgowaną kwotę należności celnych, podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 872.531 zł, jak też podatek od towarów i usług w wysokości 429.010 zł. Skarżący w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż wykonanie szeregu decyzji nakazujących uiszczenie należności celno - podatkowych doprowadzić może do konieczności wyprzedawania majątku spółki i zwalniania pracowników, a w dalszej perspektywie do jej likwidacji lub upadłości. W ocenie skarżącego wykonanie w/w decyzji może zatem spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowieniem z dnia 5 lutego 2010 r. Dyrektor Izby Celnej wstrzymał wykonanie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego "znak [...] z dnia 13.07. 2009 r. utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej znak [...] z dnia 23.12.2009 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy podnieść, że z uwagi na istotną rozbieżność pomiędzy sentencją postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia 5 lutego 2010 r. a jego uzasadnieniem (w kwestii daty wydania decyzji przez organ I instancji) zasadnym jest dokonanie oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Przechodząc do oceny tego wniosku wskazać należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, dalej w skrócie p.p.s.a.) daje sądowi administracyjnemu możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co istotne, brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi. Badaniu przez sąd administracyjny podlegają zatem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W toku tego badania uwzględnieniu podlegają z kolei wszystkie istotne w tej materii okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając złożony wniosek na tle wysokości potencjalnych należności celno -podatkowych Sąd uznał, że skarżąca spółka dostatecznie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji w kontekście dalszego prosperowania spółki może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Wobec powyższego, Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.