III SA/Gd 732/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Prezesa [...] w [...] w przedmiocie odpowiedzi na pismo postanawia: odrzucić skargę. W dniu 5 października 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo J. K. dotyczące bezczynności Prezesa [...] w [...]. W uzasadnieniu pisma wskazano, że J. K. w dniu 12 września 2018 r. skierował do Prezesa [...] w [...] pismo dotyczące wyrażenia zgody na uprawę działki nr [...] przez A. T. Pismo to pozostało bez odpowiedzi. W ocenie J. K. brak odpowiedzi stanowi naruszenie prawa i uzasadnia wpłacenie przez Zarząd [...] w [....] 30 tyś. złotych na rzecz Stowarzyszenia Represjonowanych przez III Rzeszę w [...]. Pismo powyższe zostało zakwalifikowane jako skarga na bezczynność Prezesa [...] w [...] w przedmiocie odpowiedzi na pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej w skrócie jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wyliczenie zawarte w powyższym katalogu ma charakter zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności w nim niewymienionych bądź bezczynności w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 albo 9 p.p.s.a. oznacza, że zainicjowana przez dany podmiot sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu. W świetle wskazanej regulacji sąd administracyjny zobligowany jest bowiem odrzucić skargę, jeżeli zainicjowaną nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wniesiona przez J. K. skarga, jak wprost wynika z jej treści, odnosi się do bezczynności Prezesa [...] w [...] w przedmiocie odpowiedzi na pismo dotyczące wyrażenia zgody co do zagospodarowania określonej działki. Skarżący wskazał w skardze, że Prezes [...] nie udzielił odpowiedzi na pismo skarżącego dotyczące wyrażenia zgody na uprawę działki nr 192 przez określoną osobę. Należy zauważyć, że zakres żądania skarżącego nie może być w żaden sposób skorelowany z katalogiem, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Brak odpowiedzi na pismo skarżącego przez Prezesa [...] w [...] nie oznacza bezczynności w wydaniu aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 p.p.s.a. Tylko w takim przypadku skarga na bezczynność mogła by być rozpatrywana przez sąd administracyjny. Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że sąd administracyjny nie ma jakichkolwiek podstaw do orzekania w przedmiocie żądań odszkodowawczych. Jest to bowiem żądanie o charakterze cywilnoprawnym, które może być dochodzone w postępowaniu przed sądem powszechnym. W świetle art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1360 ze zm.) do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych. Sprawa o odszkodowanie nie jest sprawą, do rozpoznawania której byłby powołany sąd szczególny jakim jest wojewódzki sąd administracyjny. W świetle powyższego zasadnym jest stwierdzenie, że wniesiona skarga nie podlega rozpoznaniu w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie sprawy, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił wniesioną skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.