III SA/Gd 733/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. C. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia przyznać wnioskodawczyni od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 29 października 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. W dniu 4 kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła opinia ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącego o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego wyżej wyroku. Jednocześnie pełnomocnik w odrębnym piśmie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z tego tytułu wskazując, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 7 kwietnia 2014 r. ustanowiony pełnomocnik został wezwany do udokumentowania faktu dostarczenia skarżącemu ww. opinii. Do pisma z dnia 15 kwietnia 2014 r., stanowiącego wykonanie ww. wezwania z dnia 7 kwietnia 2014 r., pełnomocnik dołączył dowód przekazania skarżącemu listem poleconym ww. opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W tym stanie uznano, co następuje. Należy w pierwszej kolejności wskazać, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Subsydiarny obowiązek poniesienia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu dotyczy bowiem pomocy faktycznie udzielonej i nie jest następstwem samego ustanowienia pełnomocnika oraz gotowości pełnomocnika do jej świadczenia (zob. w tej materii: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt III CZP 2/12; publ. OSNC 2012/10/115 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04; publ. ONSAiWSA 2005/5/93). W przypadku, gdy pomoc prawna w danej sprawie polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 490) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne pełnomocnikowi biorącemu udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wynagrodzenie za sporządzenie powyższej opinii przysługuje w wysokości 120 zł (50 % x 240 zł), co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł. Z powyższych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.