III SA/Gd 743/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Ł. na decyzję Wojewody z dnia 7 czerwca 2013 r., nr [[...]] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. S. Ł. w dniu 9 sierpnia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 7 czerwca 2013 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2013 r. o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że o pomoc w sporządzeniu skargi, która jego zdaniem, mogła być wniesiona w terminie do dnia 29 lipca 2013 r., poprosił A. Skargę napisaną przez A. miał odebrać osobiście dnia 12 lipca 2013 r. Jednak dnia 4 lipca 2013 r. został aresztowany i osadzony w Areszcie Śledczym, co uniemożliwiło mu odbiór skargi. O swoim aresztowaniu poinformował A., które jednak w dniach od 15 do 28 lipca 2013 r. było nieczynne, co uniemożliwiło doręczenie korespondencji w tym okresie. Zdaniem skarżącego, dochował on termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co nastąpiło: Wniosek jest niezasadny i nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Kryterium braku winy jako przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, publ. Mon. Praw. 2002/23/1059). Ponadto powszechnie przyjmuje się jako kryterium - obiektywny miernik staranności, jakiej można oczekiwać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Istotne dla oceny zasadności wniosku jest, czy przywołane w nim okoliczności mogą uprawdopodabniać istnienie braku winy po stronie skarżącego w dokonaniu czynności procesowej. W ocenie Sądu, przywołane we wniosku okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy. W pierwszej kolejności należy podnieść, że zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie do wniesienia skargi została doręczona skarżącemu dnia 13 czerwca 2013 r. Zatem termin do wniesienia skargi do sądu upłynął z dniem 13 lipca 2013 r., a nie, jak twierdzi skarżący, w dniu 29 lipca 2013 r. Okoliczności wyłączające zdaniem skarżącego jego winę, to fakt jego aresztowania oraz zlecenie sporządzenia skargi przez inny podmiot, a mianowicie A., które było w dniach od 15 - 28 lipca 2013 r. zamknięte. Skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów wskazujących na jego pobyt w Areszcie Śledczym od dnia 4 lipca 2013 r. Z kolei kserokopia pisma skarżącego zawierającego informację o jego pobycie w Areszcie Śledczym skierowana do A. datowana jest na dzień 23 lipca 2013 r., a więc na datę późniejszą niż termin do wniesienia skargi i nie potwierdza w żadnej mierze daty osadzenia. Niemniej, fakt aresztowania skarżącego dnia 4 lipca 2013 r. nie może być (i nie jest) w przedmiotowej sprawie przyczyną wyłączającą jego winę w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona 13 czerwca 2013 r., a więc skarżący mógł niewątpliwie zapoznać się z jej treścią jeszcze przed aresztowaniem. Samo zaś osadzenie i pobyt w Areszcie Śledczym nie uniemożliwiają skarżącemu prowadzenia korespondencji, w tym sporządzenia i nadania skargi w terminie. Okolicznością wyłączającą jego winę nie jest również zlecenie sporządzenia skargi A. Przede wszystkim to skarżący powinien należycie dbać o swoje interesy, i nie może przerzucać odpowiedzialności za ich prowadzenie na inny podmiot. Trzeba tu ponownie wskazać, że pismo skierowane do A. datowane jest na dzień 23 lipca 2013 r. W piśmie tym strona informuje o osadzeniu jej w Areszcie Śledczym, a więc już po upływie kilkunastu dni od zdarzenia. A także, co jest ważne, sporządzenie tego pisma nastąpiło po upływie terminu odbioru pisma (skargi) z A., tj. po dniu 12 lipca 2013 r. Wydaje się, że osoba dbająca należycie o swoje interesy, mając świadomość, że odbiór pisma ma nastąpić w dniu 12 lipca 2013 r. powinna jeszcze przed tą datą poinformować A. o swoim osadzeniu i niemożnością jego osobistego odbioru. Ponadto pismo to zostało napisane przez stronę już po upływie terminu do wniesienia skargi (tj. po dniu 13 lipca 2013 r.). Nie może ujść uwadze także okoliczność, że A. było zamknięte od 15 do 28 lipca 2013 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do złożenia skargi. Wobec powyższego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na mocy art. 86 § 1 a contrario p.p.s.a.