III SA/Gd 743/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. Ł. na decyzję Wojewody z dnia 7 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 18 października 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie został wyznaczony adwokat A. K., o czym Okręgowa Rada Adwokacka w G. powiadomiła Sąd pismem datowanym na dzień 12 listopada 2013 r. W dniu 23 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał postanowienie, mocą którego odrzucił skargę S. Ł. na decyzję Wojewody z dnia 7 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony wyznaczonemu pełnomocnikowi w dniu 29 stycznia 2014 r. W dniu 10 lutego 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął wniosek ww. pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z opinią o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia odrzucającego skargę. W ww. wniosku zawarte zostało oświadczenie, że opłaty za czynności wykonane w ramach prawa pomocy nie zostały zapłacone w całości lub w części. W związku z powyższym stwierdzono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, wynagrodzenie za sporządzenie powyższej opinii należne pełnomocnikowi wyznaczonemu przed wydaniem postanowienia kończącego postępowanie przysługuje w wysokości 120 zł (50 % x 240 zł), co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł. Należy bowiem zauważyć, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Innymi słowy, subsydiarny obowiązek poniesienia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu dotyczy pomocy faktycznie udzielonej i nie jest następstwem samego ustanowienia pełnomocnika oraz gotowości pełnomocnika do jej świadczenia (zob. w tej materii: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt III CZP 2/12; publ. OSNC 2012/10/115 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04; publ. ONSAiWSA 2005/5/93). W przypadku, gdy pomoc prawna w danej sprawie polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien również wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie przy czym referendarz (Sąd) ustalając, czy pomoc prawna została udzielona, może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika. W rozpatrywanej sprawie wystarczające było wskazanie, że przedmiotowa opinia o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej została skarżącemu przesłana. Z powyższych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.