III SA/Gd 746/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia 16 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie dodatku specjalnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia 24 kwietnia 2014 r. nr [...], 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja podlega wykonaniu. Decyzją z dnia 24 kwietnia 2014 r. Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...], działając na podstawie m.in. art. 80 ust. 1 i ust. 4, art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) oraz § 7 ust. 1 pkt 1 i § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2013r., poz. 1158 ze zm.), przyznał st. bosm. J. Sz. dodatek specjalny w miesiącu styczniu 2013r. w wysokości 450 zł i jednocześnie ustalił ten dodatek w ostatnim miesiącu pełnienia służby. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że J. Sz. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej w dniu 31 stycznia 2013r. W związku z pełnieniem służby na stanowisku starszy technik w składzie załogi [...] do dnia 31.01.2013r. był uprawniony do dodatku w stawce 450zł (0,30 x 1500zł). Dodatek specjalny z tytułu pełnienia służby w składzie jednostek pływających Marynarki Wojennej pobierał przez łączny okres 16 lat, 1 miesiąc, 21 dni. Organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 19 września 2013 r. uchylił decyzję Dowódcy JW [...] z dnia 14 marca 2013 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Dowódcy JW Nr [...] z dnia 2 stycznia 2013 r. nr [...] i nakazał ponownie przeprowadzić postępowanie administracyjne. Dokonując analizy akt sprawy organ stwierdził, że Komendant Portu Wojennego decyzją nr [...] z dnia 29 marca 2006 r. przyznał J. Sz. od dnia 26.03.2006r. do 31.12.2006 r. dodatek specjalny z tytułu pełnienia służby w składzie załóg jednostek pływających przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej w wysokości 0,40 (tj. w wysokości mnożnika kwoty bazowej uwzględniającej czas służby w składach etatowych załóg jednostek pływających dla okrętów nawodnych). Decyzja ta została uchylona decyzją Dowódcy JW Nr [...] nr [...] i przekazana do ponownego rozpatrzenia. W związku z powyższym w obrocie prawnym nie ma decyzji, na podstawie której żołnierz posiadałby uprawnienie do otrzymywania dodatku specjalnego przy zastosowaniu mnożnika w wysokości 0,40. Brak jest zatem przesłanki - wskazanej w wyroku – do pobierania dodatku specjalnego przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej w wysokości 0,40. Wobec J. Sz. zastosowanie miał przepis § 7 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r., który określa zasady ustalania ww. dodatku w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej wobec żołnierzy, którzy do ostatniego dnia służby zajmują stanowiska objęte uprawnieniem do dodatku i ten dodatek otrzymują. Na podstawie § 7 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia został ustalony w styczniu 2013 r. dodatek specjalny w wysokości 10/10 ostatnio pobranej kwoty dodatku specjalnego za każdy rok, w którym żołnierz otrzymywał dodatek specjalny, wobec czego wysokość dodatku wynosi 450 zł. Kwestionując w/w decyzję J. Sz. wniósł o przyznanie mu dodatku specjalnego za służbę na morzu w najwyższej pobieranej stawce, tj. 45% uposażenia bazowego – 675 zł. Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania Dowódca Jednostki Wojskowej [...] decyzją z dnia 16 czerwca 2014r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji w zaskarżonej decyzji kierował się treścią uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 września 2013 r. i dokonał ponownej analizy akt sprawy celem ustalenia, w jakim okresie i na podstawie jakiej decyzji administracyjnej J. Sz. otrzymywał dodatek specjalny z tytułu pełnienia zawodowej służby wojskowej w składzie załóg okrętów nawodnych. W toku tej analizy ustalono, że w obrocie prawnym nie pozostaje decyzja nr [...] Komendanta Portu Wojennego , przyznająca dodatek specjalny przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej 0,40. Została ona uchylona decyzją nr [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia 26 maja 2008 r., wobec czego brak przesłanki wskazanej w wyroku do pobierania dodatku specjalnego przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej 0,40. Organ w sposób prawidłowy zastosował wobec J. Sz. przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, w szczególności § 7. W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji prawidłowo określił wysokość dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu służby- tj w styczniu 2013 r. w wysokości mnożnika kwoty bazowej 0,30. J. Sz. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...], wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 170 p.p.s.a., poprzez niezastosowanie się przez organ do wskazań wyrażonych w wyroku z dnia 26 września 2013 r. poprzez nieuwzględnienie, że dodatek specjalny w ostatnim miesiącu pełnienia służby powinien wynosić 650 zł z uwagi na zastosowanie mnożnika kwoty bazowej w wymiarze - 0,40 ; 2. art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 11 k.p.a. oraz art. 12 § 1 i 2 k.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania administracyjnego w sposób nie wzbudzający zaufania do władzy publicznej i prowadzenie sprawy w sposób opieszały, 3. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., poprzez brak rzetelnego przeprowadzenia postępowania dowodowego, które doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego; 4. art. 16 § 1 k.p.a. oraz art. 155 k.p.a., które skutkowały błędnym ustaleniem przez organy, że decyzja Komendanta Portu Wojennego nr [...] z dnia 29.03.2006 r. - na skutek jej "uchylenia" inną decyzją - nie funkcjonuje w obrocie prawnym, 5. nieuwzględnienie treści decyzji nr [...] Komendanta Portu Wojennego z dnia 27 września 2002 r., którą skarżącemu przyznano dodatek w wysokości 0,45 uposażenia bazowego, wobec czego przedmiotowy dodatek powinien zostać ustalony w wysokości 675 zł; 6. błędne ustalenie, że należy stosować mnożnik kwoty bazowej w wysokości 0,30; 7. nie uwzględnienie okresu odbywania przez skarżącego czynnej służby wojskowej; 8. naruszenie art. 80 ust. 1 pkt 1, ust. 5a oraz 5b ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zw. z § 4 pkt. 2, § 5 ust. 2, § 7 ust. 1 i 2, § 11 ust. 1, 2 i 3,§ 26 ust. 3 i § 27 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych z dnia 8 czerwca 2004 r. w zw. z art. 2, art. 7, art. 32 oraz art. 64 Konstytucji RP, w wyniku czego błędnie ustalono i przyznano dodatek specjalny. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że przy wydawaniu zaskarżonych decyzji nie uwzględniono istniejących w obrocie prawnym decyzji nr [...] Komendanta Portu Wojennego z dnia 18.06.2008 r. oraz decyzji nr [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] z dnia 05.08.2008r. Dotyczą one bezpośrednio decyzji, na mocy których przyznano skarżącemu dodatek specjalny z tytułu pełnienia służby w składzie załóg jednostek pływających przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej w wysokości 0,40. Zostały wydane na skutek ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego zgodnie z treścią decyzji nr [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [....] z dnia 26.05.2008 r., na którą powoływały się organy administracyjne w zaskarżonych decyzjach. Na podstawie tych decyzji utrzymana została w mocy decyzja nr [...] z dnia 29.03.2006 r. Skarżący stwierdził, że wpłynęło to na błędne ustalenie stanu faktycznego i niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie. Dalej wskazał, że obecne wyliczenie dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia służby jest dla niego krzywdzące, bowiem dodatek ten powinien być wyliczony wg stawki mnożnika kwoty bazowej 45%, tj. 0,45 i winien wynosić 675 zł. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzygając sprawę w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna, choć nie wszystkie jej zarzuty można podzielić. Kwestie związane z przyznawaniem dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych normują przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ( tj. Dz.U. z 2010 r. nr 90, poz.593 ze zm.) , zwanej dalej "ustawą" oraz przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych ( Dz.U. nr 141, poz.1497 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem". Wydanie zaskarżonych decyzji poprzedził wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 września 2013 r. , sygn. akt III SA/Gd 454/13, uchylający dotychczasowe decyzje wydane w tym samym przedmiocie, przyznające skarżącemu dodatek specjalny w miesiącu styczniu 2013 r. w wysokości 450 zł i jednocześnie ustalające ten dodatek w ostatnim miesiącu pełnienia służby. W wyroku tym Sąd, dysponując dokumentami zgromadzonymi w aktach administracyjnych dotyczących skarżącego, po dokonaniu analizy przepisów ustawy i rozporządzenia normujących kwestie przyznawania dodatków stwierdził, że nie podziela stanowiska organów zaprezentowanego w wydanych decyzjach, dotyczącego wykładni tych przepisów. Sąd ten stwierdził też , że tytułem do otrzymania dodatku jest fakt pełnienia służby w takich warunkach i o szczególnych właściwościach, o których mowa w przepisach rozporządzenia. Sąd stwierdził także, że skarżący przez ponad 10 lat otrzymywał dodatek specjalny w wysokości 650 zł z tytułu służby na okrętach nawodnych Marynarki Wojennej, a przez 5 lat - dodatek z tytułu pełnienia służby w pozostałych jednostkach pływających w wysokości 450 zł. W ocenie Sądu nastąpił w tym przypadku zbieg uprawnień do dodatków specjalnych z kilku tytułów , o czym stanowi art. 80 ust. 5a ustawy. Następnie Sąd kategorycznie stwierdził, że niezasadnie przyznano skarżącemu dodatek specjalny w ostatnim miesiącu pełnienia służby w wysokości 450 zł. Z uwagi na zbieg uprawnień do dodatków specjalnych z dwóch tytułów – co zostało wyraźnie wyartykułowane w uzasadnieniu wyroku - należało przyznać skarżącemu dodatek w wyższej stawce, tj. w wysokości 650 zł. Wskazania te miały mieć na uwadze organy przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. Od powyższego wyroku strony nie wniosły skargi kasacyjnej i stał się on prawomocny. Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Mimo tak jasnych i kategorycznych wskazań co do dalszego postępowania zawartych w uzasadnieniu przywołanego wyroku i mimo treści art. 153 p.p.s.a., organ pierwszej instancji przystąpił do weryfikacji ustalonego już wcześniej stanu faktycznego ( na podstawie którego Sąd wypowiadał się w kwestiach prawnych) dochodząc do wniosku, zaakceptowanego przez organ odwoławczy, że nie można skarżącemu przyznać dodatku w wysokości wskazanej w prawomocnym wyroku sądu, bowiem brak jest przesłanki wskazanej w tym wyroku – tj. przesłanki pobierania przez skarżącego dodatku specjalnego przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej 0,40. Organy uznały bowiem, że nie istnieje decyzja nr [...] Komendanta Portu Wojennego z dnia 29 marca 2006r., przyznająca skarżącemu dodatek specjalny przy zastosowaniu mnożnika 0,40 , bowiem została ona uchylona decyzją Dowódcy JW Nr [...] nr [...] i "przekazana do ponownego rozpatrzenia". W tym stanie rzeczy, zdaniem organów, nie ma decyzji przyznającej skarżącemu uprawnienie do pobierania dodatku przy zastosowaniu mnożnika 0,40. Po takich ustaleniach organy stwierdziły ponownie, mimo zakwestionowania takiego stanowiska przez Sąd, że przedmiotowy dodatek przysługuje skarżącemu w wysokości 450 zł. Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że rzeczą organów nie było – z uwagi na treść prawomocnego wyroku Sądu i zawartych w nim wskazań co do dalszego postępowania ( art. 141 § 4 zd.2 p.p.s.a.) oraz z uwagi na treść art. 153 p.p.s.a. – dokonywanie weryfikacji ustaleń stanu faktycznego, lecz wydanie decyzji przyznającej skarżącemu przedmiotowy dodatek na podstawie już ustalonego stanu faktycznego i na takiej podstawie prawnej, jaką wskazał Sąd, oraz we wskazanej przez Sąd wysokości. Zasadność oceny ustaleń stanu faktycznego, prowadzące do wyrażonej przez Sąd w wyroku oceny prawnej, jak też zasadność tej oceny prawnej organ odwoławczy mógł zakwestionować jedynie w skardze kasacyjnej, która wniesiona nie została. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że organ pierwszej instancji wadliwie ustalił, a organ odwoławczy wadliwie to ustalenie zaakceptował, że decyzja nr [...] Komendanta Portu Wojennego z dnia 29 marca 2006 r., przyznająca skarżącemu dodatek specjalny przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej w wysokości 0.40, nie istnieje w obrocie prawnym. Miała ona zostać uchylona – jak twierdzą organy - decyzją Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] nr [...] z dnia 26 maja 2008 r. Decyzja nr [...] uchyla w całości decyzję nr [...] z dnia 2 kwietnia 2008 r. Komendanta Portu Wojennego . W treści decyzji nr [...] zawarto stwierdzenie, że uchyla ona decyzję nr [...] z dnia 2 kwietnia 2008 r. Komendanta Portu Wojennego, utrzymującą w mocy "przyznanie decyzjami nr [...] z dnia 25.12.2004r., [...] z 11.01.2006 r. , [...] z dnia 29.03.2006 r., [...] z dnia 22.08.2007 r., [...] z dnia 19.12.2007r. (...) J. Sz. dodatku specjalnego". Mimo takiego opisu treści decyzji nr [...] z dnia 2 kwietnia 2008 r. Komendanta Portu Wojennego, decyzja ta nie dotyczy i nie odnosi się do decyzji nr [...], bowiem zgodnie z jej treścią utrzymuje ona w mocy " przyznanie decyzjami nr [...] z dnia 25 grudnia 2004 r. , nr [...] z dnia 11 stycznia 2006 r., nr [...] z dnia 22 sierpnia 2007 r. oraz nr [...] z dnia 19 grudnia 2007 r. dodatku specjalnego" . Fakt, że w decyzji nr [...] błędnie opisano , że decyzja nr [...] dotyczyła także decyzji nr [...] nie może skutkować rzeczywistym uchyleniem decyzji nr [...], która nie była przedmiotem kontroli instancyjnej. Odnosząc się do twierdzeń skargi, że wysokość przedmiotowego dodatku wynosić powinna 675 zł stwierdzić należy, że także w tym przypadku Sąd orzekający w niniejszej sprawie związany jest ustaleniami i oceną prawną dokonaną na ich podstawie przez WSA w Gdańsku w prawomocnym wyroku z dnia 26 września 2013 r. o sygn. akt III SA/Gd 454/13, wobec czego nie jest możliwe dokonanie tego rodzaju weryfikacji ustaleń i wskazań poczynionych przez Sąd w tym wyroku. W tej sytuacji zarzuty skargi, zmierzające do wykazania, że dodatek powinien być skarżącemu przyznany w wysokości innej niż określona w prawomocnym wyroku Sądu, uwzględnione być nie mogą. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że decyzje organów obu instancji naruszają art. 7, art. 8 , art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 153 p.p.s.a. w sposób mający wpływ na wynik sprawy. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił decyzje organów obu instancji. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy rzeczą organu pierwszej instancji będzie przyznanie skarżącemu dodatku specjalnego na podstawie i w wysokości wynikającej ze stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wyrażonego w prawomocnym wyroku z dnia 26 września 2013 r. , sygn. akt III SA/Gd 454/13. Na mocy art. 152 p.p.s.a. Sąd określił, że zaskarżona decyzja może być wykonana.