III SA/Gd 748/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 22 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia towaru do procedury dopuszczenia do obrotu postanawia: odrzucić skargę. W następstwie zarządzenia z dnia 3 października 2016 r. (k. 20 akt sprawy) skarżący P. R. został wezwany do uzupełnienia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 400,00 zł na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718) w zw. z § 2 ust. 3 punkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu w wyżej wskazanej kwocie został wysłany na adres podany w skardze. Adresowaną do skarżącego przesyłkę awizowano w dniu 10 października 2016 r. Z uwagi na jej niepodjęcie przesyłka uznana została za skutecznie doręczoną w dniu 24 października 2016 r. w trybie art. 73 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zarządzenie: k. 24 akt sprawy). Pomimo upływu zakreślonego terminu wskazane wyżej zarządzenie nie zostało wykonane i wpis uzupełniający od wniesionej skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 tej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne jak i wskazaną regulację normatywną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobligowany był wniesioną skargę odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.