III SA/Gd 759/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 6 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Sz. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 18 lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. J. Sz. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 18 lipca 2017 r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Miesięczne dochody nie dają możliwości uiszczenia wymaganej kwoty 12.000,00 zł bez spowodowania istotnego uszczerbku w jej stanie majątkowym. Skarżąca podała, że jest to kwota bardzo duża w stosunku do rocznych przychodów i jej uiszczenie pozostaje poza możliwościami finansowymi. Przedłożyła zaświadczenie o udzieleniu kredytu hipotecznego w wysokości 190.380,24 zł, zaświadczenie o wysokości kwoty zadłużenia na koncie osobistym – która na dzień 24 sierpnia 2017 r. wynosiła 6.500,00 zł. Ponadto złożyła zeznania PIT -36 o wysokości osiągniętego dochodu za 2016 r. i 2015 r. Zdaniem skarżącej wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, które należy odnieść do przyszłości. Nawet nieznaczna kara finansowa może doprowadzić do zachwiania kondycji finansowej strony, co w konsekwencji uniemożliwi dalsze prowadzenia gospodarczej aktywności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Dla spełnienia przesłanek z powołanego wyżej przepisu wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżąca dostatecznie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Wyjaśniła bowiem trudną kondycję finansową oraz poinformowała, że nie dysponuje środkami na zapłatę kary. Wskazała, że jej działalność nie przynosi żadnego dochodu, generuje tylko straty. Z zeznania rocznego PIT-36 za 2015 r. wynika, że jej dochód wyniósł 5.253,96 zł, a w roku 2016 wystąpiła strata w wysokości 3.914,10 zł. Obciążona jest także kredytem hipotecznym w wysokości 190.380.24 zł. Do spłaty pozostało jej 14.698,77 zł. Na koncie osobistym na dzień 15 sierpnia 2017 r. miała zadłużenie w wysokości 6.500,00 zł. Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo z mężem, który od września 2012 r. nie pracuje. Do maja 2016 r. pobierał świadczenie rentowe z tytułu choroby. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.