III SA/Gd 761/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić sprzeciw. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej wniósł sprzeciw na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2019 r. nr [...], uchylającą decyzję Wójta Gminy z dnia 4 lipca 2019 r. i przekazującą sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Uchylona decyzja organu pierwszej instancji została wydana z upoważnienia Wójta Gminy przez kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W orzecznictwie przyjmuje się, że prawo do wniesienia skargi (sprzeciwu) nie przysługuje organowi, wydającemu decyzję. Organ, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia sprzeciwu do sądu administracyjnego w tej sprawie i kwestionowania zasadności decyzji organu odwoławczego. Według art. 28 k.p.a., jak i art. 50 § 1 p.p.s.a., stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku w charakterze administrowanego, pojęcia strony nie można natomiast odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracji. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej nadałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, kwestionującej decyzje organu administracji (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00, Lex nr 46440). Z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03 (ONSA 2003/4/115) z kolei wynika, że powierzenie organowi właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej jako organ pierwszej instancji wydający decyzję nie jest zatem uprawniony do wniesienia sprzeciwu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, rozstrzygającą odwołanie od tej decyzji. Z okoliczności sprawy nie wynika, by organ ten mógł posiadać interes prawny we wniesieniu sprzeciwu w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. Wniesienie sprzeciwu przez nieuprawniony podmiot uzasadnia jego odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnego, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.