III SA/Gd 798/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. L. na upomnienie Dyrektora [...] S.A. z dnia 30 września 2019 r. nr [...] w przedmiocie należności z tytułu zaległych opłat abonamentowych postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 października 2019 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na upomnienie Dyrektora [...] S.A. w przedmiocie wezwania do zapłaty zaległych opłat abonamentowych w łącznej wysokości 463, 80 zł - należnych za okres od stycznia 2014 r. do września 2019 r. oraz kosztów upomnienia w wysokości 11, 60 zł. Skarżący zakwestionował obowiązek uiszczania opłat abonamentowych wskazując, że prawie 25 lat temu wyrejestrował odbiornik TV, a od 2005 r. nie używa też radia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] S.A. wniósł o odrzucenie skargi lub ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając powyższe stanowisko wskazano, że upomnienie w przedmiocie wezwania do zapłaty należności abonamentowych sporządzone na postawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2019, poz. 1438 ze zm., powoływanej dalej jako "u.p.e.a.") nie zostało objęte kontrolą sądów administracyjnych, której zakres określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). Niezależnie od tego wskazano, że skarżący jest obowiązany do uiszczania opłat abonamentowych dotyczących odbiornika radiowego, nie dokonał bowiem jego wyrejestrowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W art. 3 § 2 p.p.s.a. sprecyzowano, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 3 § 2a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Będące przedmiotem skargi upomnienie nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2, § 2a czy § 3 p.p.s.a. - jest bowiem jedynie skierowanym do skarżącego przez wierzyciela swoistym "wezwaniem do zapłaty". Pismo to nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej, nie kształtuje praw czy obowiązków skarżącego, nie stanowi władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia. Ma ono wyłącznie charakter informacyjny, w tym znaczeniu, że przypomina dłużnikowi o istniejącym – zdaniem wierzyciela – zobowiązaniu. W ocenie Sądu wyraźnego podkreślenia wymaga, że zaskarżone w niniejszej sprawie upomnienie w przedmiocie wezwania do uiszczenia należności abonamentowych sporządzone na podstawie art. 15 § 1 u.p.e.a. nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu zabezpieczającym lub egzekucyjnym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). W fazie wysyłania upomnienia nie dochodzi bowiem jeszcze do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Jest to etap poprzedzający uruchomienie takiego postępowania, do którego – wskutek dobrowolnej zapłaty lub z innych przyczyn – może w ogóle nie dojść. W przypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego obronie praw strony służy zaś instytucja zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym (art. 33 i art. 34 u.p.e.a.), w zakresie których strona może podnosić m.in. zarzut nieistnienia obowiązku. Zarzut ten został sformułowany we wniesionej skardze, lecz wbrew oczekiwaniom skarżącego nie może być rozstrzygnięty przez sąd administracyjny. Jak wskazano wyżej, zaskarżone upomnienie nie podlega bowiem kontroli sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi. Reasumując skarga na upomnienie, które jest pismem o charakterze informacyjnym, dotyczy sprawy nie należącej do właściwości sądu administracyjnego i jako z tej przyczyny niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.