III SA/Gd 799/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B., na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru, określenie należności celnych, cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej H. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. kwotę 24.216 zł (dwadzieścia cztery tysiące dwieście szesnaście złotych) tytułem poniesionych kosztów postępowania. H. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 marca 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 15 kwietnia 2013 r. w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru, określenie należności celnych, cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług domagając uchylenia decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Pismem z dnia 27 października 2015 r. Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wyjaśnił, że na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., decyzją z dnia 26 października 2015 r., nr [...] uwzględnił skargę skarżącej Spółki w całości tj. uchylił decyzje organów obu instancji i umorzył postępowania w sprawie. Ponadto pismem z dnia 8 grudnia 2015 r. organ poinformował, że powyższa decyzja stała się prawomocna z dniem 3 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) do postępowań zainicjowanych przed dniem 15 sierpnia 2015 r. stosuje się przepis art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej powołaną ustawą. Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a., w brzmieniu sprzed powyższej nowelizacji - znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższy przepis reguluje instytucję autokontroli organu, którego akt prawny został zaskarżony do sądu administracyjnego. Celem wskazanej autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (T. Woś w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2009, s. 323). Warunkiem skorzystania przez organ z omawianej instytucji jest uwzględnienie skargi w całości, przez co należy rozumieć uwzględnienie skargi co do istoty sprawy, chyba że skarżący wyraźnie wskazuje, że chodzi mu o inne rozstrzygnięcie. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, jeżeli zaskarżone orzeczenie zostanie wyeliminowane z porządku prawnego m.in. w trybie autokontroli. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy działając w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił skargę H. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. i decyzją z dnia 26 października 2015 r. uchylił w całości własną decyzję z dnia 26 marca 2014 r. i decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 15 kwietnia 2013 r. oraz umorzył postępowanie w sprawie. W tych okolicznościach uznać należy, że zaistniały okoliczności, które uczyniły zbędnym wydanie wyroku w niniejszej sprawie, przestał bowiem istnieć przedmiot zaskarżenia - wskutek zastosowania przez organ administracji art. 54 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Art. 201 § 1 p.p.s.a. stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie powołanego wyżej przepisu i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. 2013 r., poz. 461 ze zm.). Na zasądzoną kwotę kosztów postępowania składa się wpis sądowy - 16 999 zł oraz koszty zastępstwa procesowego - 7200 zł i 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.