III SA/Gd 804/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 25 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia: odmówić skarżącemu M. F. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 804/14 Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2014 r., zapadłym w sprawie sygn. akt III SA/Gd 804/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 25 lipca 2014 r., nr [...]. Jak wynika z treści protokołu ww. posiedzenia skarżący został prawidłowo zawiadomiony o terminie posiedzenia sądowego (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy - k. 32). W piśmie nadanym w dniu 31 grudnia 2014 r. M. F. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wniosek ten wpłynął do Sądu w dniu 5 stycznia 2015 r. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił M. F. sporządzenia uzasadnienia powyższego wyroku z uwagi na fakt, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia został złożony po upływie ustawowego terminu. Pismem datowanym na dzień 4 lutego 2015 r. skarżący zwrócił się do Sądu z prośbą o "przywrócenie terminu sprawy" ze względu na błędne wyliczenie dni ustawowo wolnych od pracy. W okolicznościach niniejszej sprawy przedmiotowe pismo skarżącego należało potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Przy ocenie przyczyny uchybienia terminu należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie można w związku z tym mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że złożenie wniosku o uzasadnienie w ustawowym terminie stało się niemożliwe z powodu przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia oraz że po ustaniu tej przeszkody strona w ciągu siedmiu dni wniosła prośbę o przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Ponieważ w przedmiotowej sprawie wyrok oddalający skargę został ogłoszony na rozprawie w dniu 18 grudnia 2014 r., termin do złożenia wniosku o jego uzasadnienie bezskutecznie upłynął z dniem 29 grudnia 2014 r. Należy podkreślić, że skarżący był prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy i został również, co ważne, pouczony o treści przepisu art. 141 § 2 p.p.s.a. Ponadto w pouczeniu wskazano również, że uzasadnienie wyroku będzie sporządzone z urzędu tylko w przypadku uwzględnienia skargi. We wniosku z dnia 4 lutego 2015 r. skarżący przede wszystkim nie wskazał okoliczności, z uwagi na które nie mógł wystąpić o uzasadnienie wyroku z dnia 18 grudnia 2014 r. w terminie wynikającym z art. 141 § 2 p.p.s.a. Powołał się jedynie na błędne wyliczenie dni ustawowo wolnych od pracy. Tym samym nie można uznać w świetle poczynionych rozważań, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, publ. Mon. Praw. 2002/23/1059). Jest oczywiste, że z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Należy także zauważyć, że skarżący jest przedsiębiorcą, a więc podmiotem którego obowiązuje podwyższony miernik staranności w podejmowaniu czynności. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, na mocy art. 86 § 1 a contrario p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.