III SA/Gd 818/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. oraz B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru, określenia należności celnych oraz podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowania; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 3.656 (trzy tysiące sześćset pięćdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Bydgoszczy kwotę 3.656 (trzy tysiące sześćset pięćdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. oraz A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. zaskarżyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 marca 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 29 maja 2013 r. w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru, określenia należności celnych oraz podatku od towarów i usług. Pismem z dnia 27 października 2015 r. Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowań sądowych. Organ wyjaśnił, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), decyzją z dnia 26 października 2015 r., nr [...] uwzględnił skargi w całości tj. uchylił decyzje organów obu instancji i umorzył postępowania w sprawie. Pismem z dnia 8 grudnia 2015 r. organ poinformował, że powyższa decyzja stała się prawomocna z dniem 3 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) do postępowań zainicjowanych przed dniem 15 sierpnia 2015 r. stosuje się przepis art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako "p.p.s.a.") w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej powołaną ustawą. Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi we wskazanym brzmieniu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższy przepis reguluje instytucję tzw. samokontroli organu, którego akt prawny został zaskarżony do sądu administracyjnego. Celem wskazanej autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (zob.: T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2012, s. 419). Warunkiem skorzystania przez organ z omawianej instytucji jest uwzględnienie skargi w całości, przez co należy rozumieć uwzględnienie skargi co do istoty sprawy, chyba że skarżący wyraźnie wskazuje, że chodzi mu o inne rozstrzygnięcie. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, jeżeli zaskarżone do sądu administracyjnego orzeczenie zostanie wyeliminowane z porządku prawnego m.in. w trybie autokontroli. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy działając w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił skargi B oraz A. i decyzją z dnia 26 października 2015 r. uchylił w całości własną decyzję z dnia 26 marca 2014 r. i decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 29 maja 2013 r. oraz umorzył postępowanie w sprawie. W tych okolicznościach wniosek o umorzenie postępowań zasługuje na uwzględnienie. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. W punkcie drugim i trzecim sentencji postanowienia Sąd zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżących spółek kwoty po 3.656 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W tym zakresie rozstrzygnięcia Sądu mają podstawę w treści art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. 2013 r., poz. 461 ze zm.). Na ww. kwoty składają się analogicznie: kwota wpisu sądowego – 1.239 zł, koszty zastępstwa procesowego – w kwocie 2.400 zł oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.