III SA/Gd 820/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 kwietnia 2012 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. A. G. wniósł w dniu 15 czerwca 2012 r. ( data stempla pocztowego k.55), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skargę na postanowienie tego organu z dnia 30 kwietnia 2012 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Odpis postanowienia z dnia 30 kwietnia 2012 r. doręczono skarżącemu w dniu 14 maja 2012 r. ( z.p.o. w aktach administracyjnych). Skarżący wniósł także o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (k.11). Postanowieniem z dnia 24 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę sądowi właściwemu- Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2013 r. skarżący A. G. został wezwany do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi oraz wskazanie , kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. W odpowiedzi pismem z dnia 31 stycznia 2013 r. skarżący wskazał, że uchybienie wynikało z faktu, że postępowanie dotyczyło dwóch wspólników spółki cywilnej , mimo to zostali uznani za oddzielnych przedsiębiorców. Część materiałów ma jeden wspólnik, a część drugi. Miejscowości, w których mieszkają wspólnicy znajdują się w dużej odległości od poczty i brak było możliwości skontaktowania się między nimi. Wskazał, że uchybienie terminu ustało w dniu 3 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Nie ulega wątpliwości, że skarżący A. G., składając skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, uchybił 30- dniowemu terminowi do wniesienia skargi, określonemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Postanowienie organu odwoławczego doręczono skarżącemu w dniu 14 maja 2012 r. W tej sytuacji 30 - dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 13 czerwca 2012 r. Skargę skarżący sporządził już po terminie – została ona opatrzona datą 14 czerwca 2012 r. – i po terminie nadał ją na poczcie – w dniu 15 czerwca 2012 r. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a). Skarżący odpowiadając na zobowiązanie Sądu dotyczące uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazał na okoliczności związane z problemami skontaktowania się między dwoma wspólnikami, z których każdy posiada część dokumentów prowadzonej przez nich spółki oraz na znaczną odległość od poczty. Jako datę ustania uchybienia terminu wskazał 3 kwietnia 2012 r., który nie odnosi się do ustania uchybienia terminu do wniesienia skargi, z uwagi na możliwość jej wniesienia od dnia doręczenia postanowienia organu odwoławczego do dnia 13 czerwca 2012 r. Termin do wniesienia skargi , jak wskazano wyżej, upływał w dniu 13 czerwca 2012 r., a skarga ( w której zawarty był wniosek) została wniesiona w dniu 15 czerwca 2012 r. Uchybienie terminu wyniosło w tej sytuacji 2 dni. Skoro tak, to mimo że skarżący nie wskazał czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi należy uznać za spełnioną przesłankę wniesienia pisma do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżący złożył bowiem wniosek o przywrócenie terminu w czasie krótszym, niż siedem dni od dnia , gdy minął termin do wniesienia skargi. Dokonując oceny braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi stwierdzić należy, że kryterium braku winy, jako przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. post. NSA z dnia 2 października 2002 r. V SA 793/02, publ. Mon. Praw. 2002/23/1059). Wobec powyższego w ocenie Sądu skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi z własnej winy, bowiem zaniedbał prawidłowego prowadzenia swoich spraw, a niedbalstwo jest postacią winy. Nie można bowiem inaczej ocenić podanych informacji - że wspólnicy spółki mają problem ze skomunikowaniem się , że każdy z nich dysponuje częścią dokumentów związanych z prowadzeniem spółki, że mają daleko do poczty. Wskazanych okoliczności w żaden sposób nie można uznać za spowodowane nadzwyczajną przeszkodą, której nie udało się usunąć nawet przy użyciu największego wysiłku. Obecnie na porządku dziennym przyjęte jest porozumiewanie się za pośrednictwem telefonu, Internetu. Pisma można nadać na poczcie osobiście lub za pośrednictwem innych osób. Zła organizacja komunikacji między wspólnikami nie może być uznana za przyczynę uchybienia terminu bez winy skarżącego. W tej sytuacji Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na mocy art. 86 § 1 a contrario p.p.s.a.