III SA/Gd 822/12
PostanowienieWSA w Gdańsku2014-01-28
Skład orzekający: Alicja Stępień, Sławomir Kozik, Ewa Wojtynowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne wnioski o wyłączenie sędziów, oparte na tych samych okolicznościach, podlegają merytorycznemu rozpoznaniu w świetle przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
W polskim prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisu analogicznego do art. 531 Kodeksu postępowania cywilnego, który stanowiłby o odrzuceniu ponownego wniosku o wyłączenie sędziego opartego na tych samych okolicznościach. W związku z tym, ponowny wniosek podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Jednakże, aby wniosek o wyłączenie sędziego został uwzględniony, strona musi wskazać konkretne okoliczności uzasadniające wątpliwość co do bezstronności sędziego, zgodnie z art. 18 i 19 PPSA. Samo uczestnictwo sędziego w składzie orzekającym, który wydał orzeczenie niezgodne z oczekiwaniami strony, nie stanowi podstawy do wyłączenia.Stan faktyczny
Skarżąca L. B. złożyła kolejny wniosek o wyłączenie grupy sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego od rozpoznania jej sprawy dotyczącej dodatku mieszkaniowego. Jako podstawę wniosku wskazała podpisy tych sędziów pod orzeczeniami w innych sprawach, które według skarżącej naruszały przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz Konstytucję RP. Sędziowie złożyli oświadczenia o braku podstaw do wyłączenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek L. B. o wyłączenie sędziów od rozpoznania sprawy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. B. o wyłączenie sędziego NSA Joanny Zdzienickiej-Wiśniewskiej, sędziego NSA Zdzisława Kostki, sędziego NSA Jacka Hyli, sędziego NSA Anny Orłowskiej, sędziego WSA Tamary Dziełakowskiej, sędziego WSA Doroty Jadwiszczok, sędziego WSA Marioli Jaroszewskiej, sędziego WSA Bartłomieja Adamczaka, sędziego WSA Aliny Dominiak, sędziego WSA Felicji Kajut, sędziego WSA Elżbiety Kowalik-Grzanki oraz sędziego WSA Jolanty Sudoł w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 12 listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia oddalić wniosek L. B. o wyłączenie: sędziego NSA Joanny Zdzienickiej-Wiśniewskiej, sędziego NSA Zdzisława Kostki, sędziego NSA Jacka Hyli, sędziego NSA Anny Orłowskiej, sędziego WSA Tamary Dziełakowskiej, sędziego WSA Doroty Jadwiszczok, sędziego WSA Marioli Jaroszewskiej, sędziego WSA Bartłomieja Adamczaka, sędziego WSA Aliny Dominiak, sędziego WSA Felicji Kajut, sędziego WSA Elżbiety Kowalik-Grzanki oraz sędziego WSA Jolanty Sudoł od rozpoznania sprawy.
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącej z dnia 28 stycznia 2013 r. o wyłączenie sędziów Jolanty Sudoł, Anny Orłowskiej i Elżbiety Kowalik-Grzanki od rozpoznania niniejszej sprawy. Zażalenie skarżącej na to orzeczenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 183/13.
Kolejny wniosek skarżącej z dnia 9 września 2013 r. o wyłączenie sędziów Jolanty Sudoł, Anny Orłowskiej i Elżbiety Kowalik-Grzanki, a ponadto Felicji Kajut, Aliny Dominiak i Bartłomieja Adamczaka od rozpoznania niniejszej sprawy został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2013 r. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2013 r. sygn. akt I OZ 1036/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na ww. orzeczenie.
W piśmie z dnia 3 stycznia 2014 r. L. B. zawarła kolejny wniosek o wyłączenie sędziów: Jolanty Sudoł, Anny Orłowskiej, Elżbiety Kowalik-Grzanki, Felicji Kajut, Aliny Dominiak i Bartłomieja Adamczaka, a ponadto Joanny Zdzienickiej-Wiśniewskiej, Zdzisława Kostki, Jacka Hyli, Tamary Dziełakowskiej, Doroty Jadwiszczok oraz Marioli Jaroszewskiej.
Zdaniem skarżącej, wątpliwość co do bezstronności sędziów uzasadnia złożenie przez nich podpisów pod orzeczeniami w sprawach sygn. akt III SA/Gd 389/12, III SA/Gd 822/12, III SA/Gd 3/13, III SA/Gd 705/13, III SA/Gd 706/13. Skarżąca wskazała, że orzeczenia naruszają art. 6 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W oświadczeniach z 7 stycznia 2014 r. i 21 stycznia 2014 r. wskazani sędziowie złożyli oświadczenia, że nie zachodzą przesłanki wyłączenia z mocy ustawy, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." oraz brak podstaw do wyłączenia na podstawie art. 19 p.p.s.a..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Rozpoznawany wniosek jest kolejnym wnioskiem skarżącej o wyłączenie sędziów od udziału w jej sprawie. W związku z tym zauważyć należy, że w przepisach p.p.s.a. brak jest analogicznego uregulowania do zawartego w art. 531 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), zgodnie z którym ponowny wniosek o wyłączenie sędziego oparty na tych samych okolicznościach podlega odrzuceniu. Należy więc przyjąć, że w aktualnym stanie prawnym ponowny wniosek skarżącej podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.
W myśl art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Art. 19 p.p.s.a. stanowi, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Strona w postępowaniu sądowoadministracyjnym co do zasady nie ma możliwości wpływania na skład sądu, rozpoznającego daną sprawę. Jedynym wyjątkiem od tej zasady jest wyżej przytoczona regulacja dotycząca wyłączenia sędziego.
W ocenie Sądu w niniejszym składzie, skarżąca ponownie wnosząc o wyłączenie sędziów od rozpoznania przedmiotowej sprawy nie wskazała przesłanek określonych w art. 18 § 1 oraz art. 19 p.p.s.a.
Z oświadczeń wskazanych sędziów z dnia 7 stycznia 2014 r. i 21 stycznia 2014 r. wynika, że nie zachodzą jakiekolwiek podstawy uzasadniające wniosek o ich wyłączenie. Nie stanowi zaś okoliczności budzącej wątpliwość co do bezstronności sędziego fakt jego uczestnictwa w składzie orzekającym, który wydał w innej sprawie orzeczenie nie odpowiadające oczekiwaniom strony.
Podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne odczucia strony skarżącej. Konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych w art. 18 p.p.s.a., czy to określonych w art. 19 p.p.s.a.
Przedstawione przez skarżącą twierdzenia są ogólnikowe i nie uzasadniają wyłączenia sędziów. Nie może również ujść uwadze, że przedstawiona argumentacja podlegała już analizie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 183/13 oraz z dnia 14 listopada 2013 r. sygn. akt I OZ 1036/13) i nie została uznana za zasadną, zaś zaprezentowane wówczas stanowisko skarżącej nie przemawiało za uwzględnieniem złożonych wniosków.
W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło