III SA/Gd 83/07
WyrokWSA w Gdańsku2007-05-24
Skład orzekający: NSA Anna Orłowska, WSA Alina Dominiak, NSA Marek Gorski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo rozpoznał wniosek o zwrot kosztów dojazdu do miejsca przygotowania zawodowego, uwzględniając jedynie część poniesionych kosztów, a także czy prawidłowo ocenił przedstawione dowody dotyczące zużycia paliwa?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, ponieważ organy te nie rozpoznały całości wniosku o zwrot kosztów dojazdu. Ponadto, organ II instancji nie ocenił nowego dowodu dotyczącego zużycia paliwa, który skarżąca przedstawiła w skardze, a który mógł stanowić przesłankę wznowieniową.Stan faktyczny
Skarżąca A. B. domagała się zwrotu kosztów dojazdu do miejsca przygotowania zawodowego w ramach prac interwencyjnych. Organ I instancji (Starosta) orzekł o zwrocie części kosztów, a organ II instancji (Wojewoda) utrzymał tę decyzję w mocy, uznając, że skarżąca nie udowodniła w sposób prawnie skuteczny całości poniesionych kosztów. Skarżąca zaskarżyła decyzję Wojewody, wskazując m.in. na brak komunikacji publicznej i konieczność dojazdu użyczonym samochodem, a także przedstawiając nowy dowód dotyczący zużycia paliwa.Rozstrzygnięcie
Uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: NSA Anna Orłowska Sędziowie: WSA Alina Dominiak NSA Marek Gorski (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2007 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów przejazdu do miejsca przygotowania zawodowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] nr [...] 2) określa, że zaskarżona decyzja może być wykonana.
III SA/Gd 83/07
U z a s a d n i e n i e
Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 28.XII.2006 r. nr [...] orzekającą o zwrocie kosztów dojazdu A. B. z miejsca zamieszkania do miejsca przygotowania zawodowego w okresie 1 listopada 2006 r. do 30 listopada 2006 r. w kwocie 107,96 zł.
Jako podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia powołano art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocję zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1001 z późn. zm.).
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że A. B. w okresie od 1 do 30 listopada 2006 r. wykonywała pracę w ramach prac interwencyjnych poza miejscem swojego zamieszkania do której skierowana została przez Urząd Pracy.
W dniu 1 grudnia skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwrot kosztów dojazdu do miejsca pracy i z powrotem w kwocie 260 zł.
Do wniosku dołączyła kserokopię prawa jazdy, kserokopię dowodu rejestracyjnego pojazdu oraz faktury VAT [...] z dnia 18 listopada 2006 r. za zakup oleju napędowego na kwotę 97,20 zł nr [...] z dnia 25 listopada 2006 r. na kwotę 99,40 zł i nr [...] z dnia 29 listopada 2006 r. na kwotę 88,75 zł.
W przedziale czasowym objętym fakturami A. B. pracowała jedynie przez 9 dni co potwierdza lista obecności skarżącej.
W tym czasie przejechała 504 km. Przy średnim zużyciu 6 paliwa na 100 km i cenie 3,57 zł za litr daje to kwotę 107,96 zł.
Z uwagi na daty wystawienia faktur zdaniem organu II instancji nie mogą być one uznane za dowód faktycznie poniesionych kosztów zakupu paliwa na okres przed
18 listopada 2006 r.
Dla dokonania zwrotu poniesionych kosztów dojazdu konieczne jest ich precyzyjne ustalenie a nie tylko poprzestanie na uprawdopodobnieniu ich poniesienia.
Z tego powodu organ II instancji uznał, iż A. B. w sposób prawnie skuteczny udowodniła tylko część poniesionych kosztów przejazdów.
Decyzję tą zaskarżyła A. B.
Wnosząc o jej ustalenie skarżąca wykazywała, że z miejsca zamieszkania do miejsca pracy nie ma żadnego środka komunikacji publicznej.
Do pracy dojeżdżała użyczonym przez A. B. samochodem, który był zatankowany 45 litrami oleju napędowego. Olej ten zobowiązała się zwrócić do
30 listopada 2006 r. Do skargi dołączyła umowę użyczenia z dnia
31 października 2006 r. zawierającego potwierdzenie Przewodniczącego Stowarzyszenia Osób Niepełnosprawnych [...] G. G. dojazdu skarżącej do pracy użyczonym samochodem.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosi o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Wychodząc poza granice skargi do czego Sąd uprawniony jest z mocy art. 134
§ 1 p.p.s.a. stwierdzić należy, iż ani decyzja organu I instancji ani decyzja organu
II instancji nie rozstrzyga o całości wniosku. Wprawdzie organ pierwszej instancji podjął próby uzasadnienia dlaczego orzekał jedynie o części żądania nie wypowiedział się jednak co do pozostałej części roszczenia.
Uchybienia tego nie poprawił organ I instancji.
Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż skarżąca do skargi dołączyła nowy dowód na zużycie paliwa, który to dowód nieznany był organowi w chwili rozstrzygania. Dowód ten powinien zostać poddany ocenie organu orzekającego w sprawie.
Nie przesądzając o wartości tego dowodu wykluczyć nie można, iż stanowić on może przesłankę wznowieniową. Z tych względów na mocy art. 145 § 1 ust. 1 lit. b i c p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
DSz
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło