III SA/Gd 85/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Zegan, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi R.A. na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie dodatku szkoleniowego uchyla zaskarżoną decyzję. R. A. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. w dniu 4 września 2006 r. W dniu 13 września 2006 r. Powiatowy Urząd Pracy w G. skierował stronę na szkolenie w zakresie obsługi kas fiskalnych trwające od 14.09.2007 r. do 21.09.2007 r. Decyzją z dnia 20 września 2007 r. nr [...], Prezydent Miasta [...], powołując się na treść art. 104 k.p.a. oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b) i art. 41 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. nr 99, poz. 1001 ze zm.), orzekł o przyznaniu R. A. prawa do zasiłku szkoleniowego od dnia 14 września 2007 r. w wysokości 20% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Następnie decyzją z dnia 24 września 2007 r. nr [...], Prezydent Miasta [...] orzekł o utracie przez R. A. prawa do dodatku szkoleniowego od dnia 22 września 2007 r., w związku z zakończeniem szkolenia. W dniu 23 października 2007 r. wpłynęło do Powiatowego Urzędu Pracy w G. pismo strony informujące, iż z dniem 13 września 2007 r. została zatrudniona na podstawie umowy o pracę w [...]. W tej sytuacji Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia 5 listopada 2007 r. - powołując się na treść art. 145 § 1 pkt 8, art. 149 § 2, art. 150 § 1 k.p.a. wznowił postępowanie zakończone własnymi decyzjami ostatecznymi z dnia 20 września 2007 r. oraz z dnia 24 września 2007 r. Decyzją z dnia 5 listopada 2007 r. nr [...], Prezydent Miasta [...], powołując się na treść art. 104, art. 151 § 1 k.p.a. oraz art. 2 ust.1 pkt 2 , art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a) i b) w zw. z art. 41 ust. 1, art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy: 1. uchylił własną decyzję z dnia 20 września 2007 r., nr [...], 2. uchylił własną decyzję z dnia 24 września 2007 r., nr [...], 3. odmówił przyznania stronie prawa do dodatku szkoleniowego od dnia 14 września 2007 r., 4. orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej od dnia 13 września 2007 r. z powodu podjęcia pracy. W odwołaniu od powyższej decyzji R. A. podała, iż w złożonym przez siebie oświadczeniu z dnia 23 października 2007 r. pomyliła daty, bowiem pracę rozpoczęła z dniem 16 września 2007 r., a nie jak podała w piśmie - w dniu 13 września 2007 r. Na potwierdzenie powyższego do odwołania załączyła kopię umowy o pracę oraz kopię zgłoszenia do ubezpieczenia na druku ZUS ZUA. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania R. A., decyzją z dnia 28 stycznia 2008 r. nr [...], powołując się na treść art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 33 ust. 4 pkt 1, art. 71 ust. 1, art. 41 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że strona podejmując zatrudnienie z dniem 13 września 2007 r. przestała spełniać wymogi art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do posiadania statusu osoby bezrobotnej. Odnosząc się do dokumentów załączonych przez stronę do odwołania organ odwoławczy wskazał, że ich wiarygodność została zweryfikowana w postępowaniu wyjaśniającym. W jego toku ustalono – w oparciu o pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. – Inspektorat G.-Ś. z dnia 3 stycznia 2008 r., że R. A. została zgłoszona do ubezpieczeń społecznych przez [...] od dnia 13 września 2007 r. Wobec powyższego w ocenie Wojewody [...] decyzja organu pierwszej instancji odpowiada prawu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku R. A. wskazała, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych w swoim piśmie podał błędną datę zgłoszenia skarżącej do ubezpieczenia. Pracodawca bowiem złożył korektę do ZUS i może z tego powodu pracownik ZUS-u odczytał błędną datę zatrudnienia w firmie [...]. Skarżąca podkreśliła, iż do Powiatowego Urzędu Pracy w G. powinna być przesłana prawidłowa informacja, że zatrudnienie podjęła z dniem 16 września 2007 r. i ten dzień jest również dniem zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podniósł, iż skarżąca sama złożyła informację o fakcie i terminie podjęcia zatrudnienia , co zostało zweryfikowane przez organ I instancji przez uzyskanie informacji z ZUS . Organ wskazał, że wątpliwym jest, by datą podjęcia zatrudnienia przez skarżącą był dzień ustawowo wolny od pracy (niedziela), a ponadto organ nie ma umocowania prawnego do weryfikacji ubezpieczenia skarżącej , bowiem instytucją taką jest jedynie ZUS. Skarżąca nie przedstawiła natomiast żadnych informacji z ZUS, które potwierdzałyby jej twierdzenia zawarte w wywiedzionej skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna. W ocenie Sądu organ administracji wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim stwierdzić należy, że faktycznie organ I instancji wydając decyzję z dnia 5 listopada 2007 r. dysponował jedynie oświadczeniem skarżącej, że pracę podjęła w dniu 13 września 2007 r. Jednak w złożonym odwołaniu skarżąca wyjaśniła, że podała omyłkowo niewłaściwą datę, na dowód czego przedłożyła umowę o pracę , z której wynika , że pracę w charakterze ekspedientki podjęła w dniu 16 września 2007 r. , jak też zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych i do ubezpieczenia zdrowotnego złożone w ZUS- ie , ze wskazaną datą powstania obowiązku ubezpieczenia 16 września 2007 r. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują prowadzenia postępowania dowodowego przez organ I instancji po wydaniu przez ten organ decyzji, poza sytuacją określoną w art. 136 k.p.a., w myśl którego organ odwoławczy może zlecić przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie organowi, który wydał decyzję. Tymczasem w sprawie niniejszej organ I instancji, po wpływie odwołania skarżącej, przeprowadził w istocie postępowanie dowodowe bez umocowania prawnego, zwracając się do ZUS o udzielenie informacji dotyczących daty zgłoszenia skarżącej do ubezpieczeń społecznych. Z uzyskanych informacji wynikało, że skarżąca została zgłoszona do ubezpieczeń społecznych od dnia 13 września 2007 r. Na uzyskane w ten sposób informacje powołał się organ odwoławczy. Co prawda skarżąca mogła dowiedzieć się o treści pisma ZUS z pisma organu I instancji z dnia 17 stycznia 2008 r. , skierowanego do organu odwoławczego , z którym przesłano akta sprawy wraz z odwołaniem skarżącej, a które - jak wynika z adnotacji na tym piśmie zostało skarżącej doręczone, lecz w aktach brak informacji, kiedy to nastąpiło. Organ odwoławczy otrzymał akta z organu I instancji w dniu 21 stycznia 2008 r. , zaś zaskarżoną decyzję wydał już w dniu 28 stycznia 2008 r. Mimo że organ odwoławczy w istocie oparł swe rozstrzygnięcie na treści pisma ZUS, to z akt sprawy nie wynika, by umożliwił on skarżącej wypowiedzenie się co do treści informacji uzyskanej z tej instytucji, czym naruszył art. 10 § 1 k.p.a. Skarżąca, która nie mogła w toku postępowania administracyjnego wypowiedzieć się na temat zebranych dowodów i materiałów w skardze konsekwentnie podnosi, iż informacja podana przez ZUS jest błędna, bowiem pracodawca składał korektę odnośnie jej zatrudnienia, i być może pracownik ZUS- u błędnie odczytał datę podjęcia przez nią pracy i jej zgłoszenia do ubezpieczenia, co nastąpiło z dniem 16 września 2007 r. Mimo że istniała rozbieżność w uzyskanych dowodach i materiałach dotyczących daty podjęcia pracy przez skarżącą organ odwoławczy nie poczynił żadnych starań , by tę kwestię jednoznacznie wyjaśnić, czym naruszył art. 7 k.p.a., z którego wynika nakaz dla organów administracji publicznej do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, art. 8 k.p.a. , który nakłada na organy obowiązek prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów państwa, jak też art. 77 § 1 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Mając powyższe na uwadze Sąd uznając, iż organ odwoławczy naruszył wyżej wskazane przepisy postępowania , co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ będzie zobowiązany wyjaśnić w sposób niewątpliwy , kiedy skarżąca podjęła pracę i z jakim dniem została zgłoszona do ubezpieczeń społecznych w ZUS- ie. Organ wyjaśni też rozbieżności pomiędzy informacją uzyskaną na ten temat z ZUS-u a dokumentami złożonymi przez skarżącą – w tym zgłoszeniem skarżącej do ubezpieczeń społecznych z dniem 16 września 2007 r. Gdyby organ odwoławczy uznał, że wymaga to przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości albo znacznej części powinien rozważyć zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a.