III SA/Gd 852/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru, określenia należności celnych oraz podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. kwotę 16.363 (szesnaście tysięcy trzysta sześćdziesiąt trzy) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 lutego 2014 r. (nr [...]) utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 22 lutego 2013 r. w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru, określenia należności celnych oraz podatku od towarów i usług. W skardze zawarty został wniosek o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Postanowieniem Sądu z dnia 3 lipca 2014 r. zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 27 października 2015 r. Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Uzasadniając wniosek organ wskazał, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) decyzją z dnia 26 października 2015 r. (nr [...]) uwzględnił skargę skarżącej spółki w całości, tj. uchylił decyzje organów obu instancji i umorzył postępowanie w sprawie. W dniu 18 listopada 2015 r. Sąd postanowił podjąć zawieszone postępowanie. W piśmie z dnia 8 grudnia 2015 r. organ wyjaśnił, że przedmiotowa decyzja autokontrolna została doręczona stronie w dniu 2 listopada 2015 r. Strona nie wniosła na tę decyzję skargi, tak więc z dniem 3 grudnia 2015 r. decyzja ta stała się prawomocna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej w skrócie "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższy przepis reguluje instytucję tzw. samokontroli organu, którego akt prawny został zaskarżony do sądu administracyjnego. Celem wskazanej autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (zob.: T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2012, s. 419). Warunkiem skorzystania przez organ z omawianej instytucji jest uwzględnienie skargi w całości, przez co należy rozumieć uwzględnienie skargi co do istoty sprawy, chyba że skarżący wyraźnie wskazuje, że chodzi mu o inne rozstrzygnięcie. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, jeżeli zaskarżone do sądu administracyjnego orzeczenie zostanie wyeliminowane z porządku prawnego m.in. w trybie autokontroli. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy działając w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił skargę [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. i decyzją z dnia 26 października 2015 r. uchylił w całości własną decyzję z dnia 28 lutego 2014 r. i decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 22 lutego 2013 r. oraz umorzył postępowanie w sprawie. W tych okolicznościach wniosek o umorzenie postępowania zasługuje na uwzględnienie. Zaistniały bowiem okoliczności, które uczyniły zbędnym wydanie wyroku w niniejszej sprawie. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. W punkcie drugim sentencji postanowienia Sąd zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej spółki kwotę 16.363 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W tym zakresie rozstrzygnięcie Sądu ma podstawę w treści art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j.: Dz. U. 2013 r., poz. 461 ze zm.). Na ww. kwotę składa się kwota wpisu sądowego – 9.112 zł oraz koszty zastępstwa procesowego – 7.200 zł i 51 zł opłata skarbowa od pełnomocnictw.